Geplaatst: Maandag 16 mei 2016 - 5 reacties(s) [ Reactie ] - 0 trackback(s) [ Trackback ]
Categorie: Watertijgers

Andere lage landen zijn eerder de pineut. Maar ook in Nederland houden we het op termijn niet droog. Voor wie nog twijfelt, deze beschouwing. Hoe wij gefaseerd naar de haaien gaan.

 

=   Watertij - HOMER 

Stel dat ik er niet over zou schrijven. Dan zou ik mijn achternaam niet waard zijn. Want wat is er loos? Nederland gaat naar de haaien. Ik schrijf in de tegenwoordige tijd, want het loopt al een tijdje. Met de Deltawerken dachten we dat we de zee in onze achterzak hadden. Maar nu zee en klimaat een monsterverbond hebben gesloten, vechten we tegen een overmacht. Met dramatische gevolgen. Een drama in fasen, dat dan weer wel.

De eerste fase is al gaande: die van de waarschuwende overheid. 'Nederland leeft met water'. Dat wisten we allang. Waarom dan deze boodschap van onze regeerders? Om ons in te peperen dat het zeemonster uit het gevang is ontsnapt, en nu wraak wil nemen. Wraak op ons ijdele landbewoners, die denken dat ze alles kunnen maken. De waarschuwende fase zal zich uitstrekken tot in de 22ste eeuw. Nog geen centje pijn. Hoewel?

Want stiekem is dan ook de tweede fase begonnen. De zeespiegel is flink gaan stijgen. Denk aan 1 meter rond het jaar 2100. Ergens in de 22ste eeuw zal de 2 meter worden gepasseerd. Dit valt nog te repareren door onze waterbouwers, met inzet van veel inventiviteit en investeringen. Nog geen grote verrassingen; land blijft land, water blijft water. De waterveiligheid raakt mogelijk wel in het geding. Bijvoorbeeld doordat de schatkist eraan gaat knabbelen.

Ergens in de 22ste eeuw zal de derde fase zich aandienen. Of anders in de eeuw daarop; we kijken niet op een dag. Het is de fase dat we ons land beginnen kwijt te raken aan de zee en de rivierdelta. Als bewoners van het afvoerputje van Europa, moeten we alsmaar het aanstromende water naar zee sjouwen. Dat valt niet mee vanuit een steeds dieper gat, met oprukkend hoog water rondom. Zeker niet als we rond het jaar 2500 een 15 meter hogere zeespiegel  mogen begroeten. De keuze is eenvoudig: verzuipen of (wan)ordelijk terugtrekken.

Een scheutje verantwoording is nooit verkeerd. Vertrekpunt voor deze blog is een worstcase scenario voor de situatie op en rond Antarctica. Veel andere klimaateffecten (Groenland, zeewateruitzetting, Noordpool) zijn niet meegenomen. Ook een verminderde uitstoot van broeikasgassen niet. Maar wat is worst case? Het ijs op en rond de Zuidpool hangt aan elkaar van onzekerheden, en daarmee van risico's. Gelukkig weten we steeds meer. Maar hoe meer we weten, hoe meer het tegenvalt. Goed moment om te gaan beleggen. In zandzakken.

Disclaimer

Dit is een interpretatie van een globale beschrijving van een modelstudie over Antarctica. Het is geen voorspelling. Aan deze blog kunnen geen rechten worden ontleend. Hooguit plichten.

 

Delicious Digg Facebook Fark MySpace