Geplaatst: Woensdag 20 april 2016 - 6 reacties(s) [ Reactie ] - 0 trackback(s) [ Trackback ]
Categorie: Profielschets van de kleine schrijver

Kleine auteurs smoezen onderling veel en vaak over het voeren van de pen. Soms op afspraak in groepsverband; dan weer spontaan zomaar ergens. Logisch ook. Want wat doet een schrijver als hij niet schrijft? Denken over schrijven. En als hij niet alleen is? Praten over schrijven.

=   Watertij - HOMER   

Beste Hajo,

We hadden het erover, laatst op de verjaardag van onze gemeenschappelijke zwager. Jij, intussen bijna fulltime schrijver, en ik, af en toe wat krabbelend in de marges van de werkweek. Maar wie weet; het pensioen gloort aan de horizon. Ons praatje tussen koffie en gebak heeft mij nogal nieuwsgierig gemaakt naar je eerste boek. Ik herinner me vaag dat er een thematiek in zit waar ik ook ooit wat mee gestoeid heb. Maar precies weet ik het niet meer. Hoe dan ook, ik ga het zeker lezen!

Ja, het uitgeefproces kost veel tijd en energie, maar leuk om mee te maken. Ik zag trouwens je titel al her en der op internet staan, maar nog zonder voorkant of flaptekst. Dat zal dan wel komen op of na de datum van publicatie. De promotie is een verhaal apart. Ik moet je bekennen dat ik indertijd grote plannen had voor dat traject. Verder had de uitgever mij allerlei pr inspanningen voorgespiegeld. Maar dat bleek uiteindelijk een nogal passieve dienstverlening tegen een stevige betaling.

De praktijk was een harde leerschool. Promotie kost veel tijd, maar die tijd had ik niet of nauwelijks. Na een jaartje was het weer in de benen gezakt. Gelukkig dekten de verkopen net de voorinvesteringen. Want zo werkte het toen bij mijn 'printing on demand uitgever'; zelf je boeken inkopen en zelf ook verkopen. Het boek is nog steeds te krijgen, al is de omzet ver weggezakt na een verkooppiek(je) in het begin. Ironisch detail: ik heb kort geleden mijn eigen boek gekocht, hier in de bibliotheek. Het lag er een beetje sneu bij, tussen de andere afgeschreven boeken.

Maar laat je niet in de put praten; er zijn ook andere voorbeelden. En ik heb wel wat tips. Zelf deed ik vooral digitale promotie, ook omdat ik weinig tijd had. Eigenlijk ben ik gewoon een slechte verkoper, vooral als het om iets van mijzelf gaat. Dat is dan ook de eerste tip: weg met de drempelvrees, mocht je die voelen. De paden op, de lanen in. Men ziet graag een schrijver van vlees en bloed met een persoonlijk verhaal, naast de promotie via internet. Opties te over: lezingen, handtekeningensessies en andere acties van boekwinkels en bibliotheken. Die willen zelf ook graag, in de strijd om de klant en tegen de ontlezing.

Maar alles begint met de startpromotie. Dat is natuurlijk HET moment om flink uit te pakken. De klassieke manier: overhandiging van je boek aan een relevant en vooral spraakmakend iemand. Met als het even kan een persbericht vooraf. Beter nog: combineer het met, of vervang het door een stunt die je in één keer in de landelijke publiciteit brengt. Wat pr betreft kun je niet hoog genoeg insteken. Er is zoveel mediageweld, dat je echt iets bijzonders moet doen om de aandacht te pakken en even vast te houden. Ik spreek uit ervaring...

Want dat is de anticlimax van mijn verhaal. Bij de publicatie van mijn boek heb ik mij grondig verkeken op de marketing. Van de tips die ik noemde, heb ik zelf heel weinig in praktijk gebracht. Wel over nagedacht, maar niet van gekomen. Druk, druk, druk, waan van de dag, twijfel, uitstellen. Het was misschien ook een halfbewuste keuze om het zo te doen. Want als ik toch actief aan het promoten was, kwam ik aan schrijven niet meer toe. En voor alles zijn we toch schrijvers. En geen marketeers.

Hoe dan ook, bij dit alles wens ik je veel succes en vooral ook heel veel plezier! Geniet ervan.

Hartelijke groet,

Steven

 

Delicious Digg Facebook Fark MySpace