Geplaatst: Maandag 18 januari 2016 - 4 reacties(s) [ Reactie ] - 0 trackback(s) [ Trackback ]
Categorie: Watertijgers

Veel senioren kunnen op hun gemak van het leven genieten. Ze hebben hun schaapjes op het droge en mogen zich gaan uitleven. Hoeven zich niet meer druk te maken over moderne fratsen als duurzaamheid. Of wel?

 

=   Watertij - HOMER 

Senioren hebben minder leeftijd over dan junioren. Maar de tijd die ze nog hebben, mogen ze vrijer gebruiken. Een leven lang hard gewerkt; nu kunnen ze op hun lauweren rusten. Anderen mogen het stokje overnemen. Maar het gevaar is dan, dat senioren ook duurzaamheid voor gezien houden. We hebben toch alles onder controle?.Nederland is veilig omdijkt. En vanuit het zuiden komen lekkere  temperaturen onze kant op. Overstromingen en misoogsten zijn ver weg. En als oudere kun je niet alles op je nek nemen. Vrij vertaald: het zal mijn tijd wel duren. Wie dan leeft, die dan zorgt. YOLO!

Gelukkig is de realiteit anders. Senioren hebben veel levenservaring. Ze weten heel goed wanneer er stront aan de knikker is. En daar maken ze zich zorgen over. Want ouderen zijn ook (groot-)ouders, of hebben op andere manieren te maken met jongeren. In hun werk hebben ze geleerd koeien bij de horens te vatten en problemen op te lossen. Ze beheersen een vakgebied, hebben mensenkennis en maatschappelijke ervaring. Sommigen zijn goed in leidinggeven, communiceren en/of schrijven. Het zou doodzonde zijn, als ze die kwaliteiten niet zouden inzetten.

Met het klimaatakkoord van Parijs krijgen senioren hun grote project op een dienblaadje aangereikt: werken aan duurzaamheid. Het verveelt nooit; geen hobby is zo gevarieerd en je kunt het tot op hoge leeftijd volhouden. Je werkt samen met een formidabel team op wereldschaal. Graag geef ik een tip als voorbeeld. Veel ouderen zijn huiseigenaar, hebben wat geld gespaard en de hypotheek is bijna afgelost. Daarbij worden hun huizen door allerlei maatschappelijke factoren steeds belangrijker. Je moet er tegenwoordig in kunnen wonen, werken, oud worden en er ook nog energie mee winnen.

Dus senioren: investeer creativiteit en geld in een duurzame levensloopbestendige woning. De kosten betalen zich terug via waardestijging van het huis, minder energielasten, een betere levenskwaliteit, een zelfstandiger toekomst, minder zorgkosten, een opsteker voor de bouw- en installatiesector en een waardevaste nalatenschap. En niet in de laatste plaats: het levert een bijdrage aan een blijvend leefbare planeet, ook voor komende generaties.

Het is een illusie dat het na het Klimaatakkoord van Parijs allemaal wel goed komt. Ten eerste begint het nu pas. En ten tweede blijven politici, bestuurders, bedrijven en instellingen nergens, als ook de burgers niet de duurzame handen uit de mouwen steken. Wij senioren horen bij de generaties die het milieu het zwaarst door de mangel hebben gehaald. En omdat er geen instantie bestaat die ons daarvoor om de oren komt slaan, moeten we dat zelf maar doen. Maar niet te lang. Want er is werk aan de winkel. Of beter gezegd: aan het huis.

 

Delicious Digg Facebook Fark MySpace