Geplaatst: Donderdag 21 augustus 2014 - 2 reacties(s) [ Reactie ] - 0 trackback(s) [ Trackback ]
Categorie: Watertijgers

 =   Watertij - HOMER

Dat de robots komen, daar ben ik zeker van. Misschien heb ik in mijn jongere jaren een ietsje teveel science fiction gelezen. Maar los daarvan: ze komen, die robots. En op zich is dat helemaal niet erg. De vraag is alleen: als ze komen, wat gaan ze hier dan doen? Zijn ze onze vriendjes, of laten ze ons naar hun metalen pijpen dansen? Natuurlijk zouden ze het beste met ons voor moeten hebben, want wij hebben ze uitgevonden. Toch? Maar waarom dan al die sf-verhalen waarin robots in opstand komen tegen hun menselijke makers?

De werkelijkheid is veel subtieler dan de beste sf-schrijvers kunnen verzinnen. De robots zijn niet massaal door onze straten komen stampen, om de macht over te nemen. Maar onder het mom van automatisering, digitalisering, informatica, multimedia, domotica etc. zijn ze wel doorgedrongen tot in elke vezel van onze samenleving. Ze doen mee op het werk, thuis, in het verkeer en op het slagveld. Nee, we zijn geen slaven, maar verslavingen rukken wel op. Van gameverslaving tot webverslaving. En op het werk van netwerkverslaving tot verslaving aan big data.

En nu lees ik in de media dat robots werkplekken inpikken van menselijke medewerkers. Maar daar blijft het niet bij. Ook eenvoudiger apparatuur begint al kuren te krijgen. Gelukkig zijn die kuren niet altijd tegen mensen gericht, maar gaan de apparaten ook elkaar te lijf als dat zo uitkomt. In onze keuken bijvoorbeeld kunnen het gasfornuis en de magnetron beslist niet samen door één deur. Geen wonder; het zijn concurrenten. Maar toch; het is echt absurd, hoe ze hun ruzies met elkaar uitvechten. Een voorbeeld.

Ik laat iets sudderen op de kleinste pit van het gasfornuis. Geen centje pijn; daar kan ik rustig bij weglopen. Een huisgenoot warmt iets op in de magnetron. Dat apparaat zet onmiddellijk zijn ventilator aan, en blaast krachtig van zich af, zijwaarts en schuin naar beneden. De brandende gaspit van het fornuis protesteert even, flakkert onrustig en dooft dan. Het gas stroomt door, onze keuken in. Gelukkig weten wij mensen hoe gas ruikt. Toch hebben we de vechtersbazen direct uit elkaar gehaald. We geloven het natuurlijk niet echt. Maar toch, stel dat het geen ruzie was...
 

Delicious Digg Facebook Fark MySpace