Geplaatst: Donderdag 24 november 2016 - 7 reacties(s) [ Reactie ] - 0 trackback(s) [ Trackback ]

 ▄▄  Schelf 2018 - HOME

 

Sociaal Culturele Hoofdstad Europa Leeuwarden Friesland 2018

DWJM - Drachten Wil Je Meemaken

 

DWJM en Schelf 2018

We hebben voor Schelf 2018 de taken eerlijk verdeeld. Daarbij ben ik de enige die weinig keus had. Als oudgediende op DWJM, mag ik over deze webstek gaan schrijven. Daarnaast blijft 0adske als gastvrouw actief op dat front. Zij zal de argeloze bezoeker aan info blijven helpen, contacten onderhouden, gasten wegwijs maken en nieuwe leden verwelkomen. Ik hoop meer beschouwend en analyserend te kijken naar, en te schrijven over DWJM. En misschien af en toe contacten leggen met verwante netwerken, in de hoop dat we elkaar kunnen versterken. Vraagje tussendoor: hoe belangrijk zijn DWJM Sociaal en Schelf 2018 voor elkaar? Heel belangrijk. Schelf 2018 kan DWJM Sociaal helemaal naar 2019 brengen: het jaar dat DWJM één decennium oud wordt. En wie dan leeft, die dan zorgt. Omgekeerd biedt DWJM Sociaal precies het podium dat Schelf 2018 wenst: kleinschalig, extensief, inhoudelijk, principieel, vasthoudend, eigengereid en menselijk.

 

Paarden van Troje

Veel grote interactieve media zijn in handen van multinationale, bedrijfsmatige reuzen. Zij hebben vaak een nobel streven; ze willen ons helpen. Helpen aan de juiste data op het juiste moment. Veel van die data willen onze consumptie stimuleren en kanaliseren. Media en producenten zijn daarbij twee handen op één buik. En die buik is van ons. Soms is het de onderbuik, dan weer de maagstreek. Producenten willen die buik graag vullen met omzet; hoe voller, hoe beter. Sociale media werken als koppelaars; ze verbinden hongerende buiken met vulling die even bevredigt, maar daarna de honger alleen maar versterkt. Zo jagen ze de consumptiedrift verder op: meer en sneller. Want daar ligt onze grootste drive; we zijn gebrandmerkt als consument. En wat hebben sociale media nodig, om ons zo veel en bevredigend mogelijk te laten consumeren? Data. Big data. Over wie we zijn, wat we doen, wat we willen, waar we mee bezig zijn, hoe we beïnvloedbaar zijn, waar onze zwakke plekken zitten, enz. enz.

 

Hier bepaalt de gebruiker

Misschien overdrijf ik, misschien ook niet. Maar wat is hoe dan ook het mooie van DWJM Sociaal? Die doet niets van dit alles. Helemaal niets. Niet de aanbieder stuurt waar het met deze webstek heengaat, maar de gebruiker. De gebruiker bepaalt; de aanbieder volgt. En als de gebruiker verdwijnt, dan sluit de aanbieder de tent. Ook daarom zijn we hier nog steeds: om DWJM Sociaal levend te houden als interactief medium in de Smallingerlandse en Drachtster samenleving. Want ook dat is ijzersterk aan DWJM Sociaal: het is een lokaal netwerk met veel plaatselijke gebruikers. Mooi blijven komen dus. Met alvast de beste wensen voor 2017!

 

=   Watertij - HOMER 

 

 

alt 

Geplaatst: Zaterdag 12 november 2016 - 7 reacties(s) [ Reactie ] - 0 trackback(s) [ Trackback ]
Categorie: Dag van de kleine schrijver

=   Watertij - HOMER 

 

Sinterklaas is er pas,  of de Dag van de kleine schrijver kondigt zich alweer aan. Jaarlijks op 10 december krijgen de kleine schrijvers ruim baan. Of ze nemen zelf die ruimte, door van zich te laten horen.  Deze bijzondere dag is geboren in 2009 en heeft sinds 2014 een eigen AGENDA. DWJM is de thuisbasis van deze AGENDA. Opnieuw gaan we hier zoveel mogelijk publieksactiviteiten verzamelen die met schrijvers en met schrijven te maken hebben.

Dit jaar valt 10 december op een zaterdag. Maar sinds 2015 doen ook de drie dagen ervoor en erna mee. Want kleine schrijvers zijn niet groot, maar er zijn er wel heel veel van. Dus hebben ze zeker recht op een hele week. Voor de grote schrijvers blijven er dan nog altijd 51 weken over. Zodoende omvat onze AGENDA de activiteiten van woensdag 7 december tot en met dinsdag 13 december.

Het is natuurlijk ook mogelijk om hier activiteiten aan te melden, of ons te tippen. Maak daarvoor een account aan op DWJM en reageer onder deze AGENDA. Als je activiteit inderdaad past binnen de week rond de Dag van de kleine schrijver, voegen wij die toe. Het vaste thema is: vrijheid - blijheid.

In de AGENDA komen ook meerdaagse activiteiten voor. Goed om dan even naar de begindatum te zoeken; mogelijk is de activiteit al begonnen...

We hebben ons best gedaan. Spreek ons niet aan op mogelijke foutieve vermeldingen; zoek bij voorkeur altijd de originele kennisgeving op het www.

 

Woensdag 7 december 2016: nog drie dagen

- Groningen, Groningen

Bij de Dichtclub in de Kroeg van Klaas laten twaalf dichters van zich horen

- Zuid-Holland, Den Haag

In Branoul doet Remco Melles sprookjes van Bomans

- Gelderland, Bredevoort (alleen op afspraak)

Maak een afspraakje: voor een literaire wandeling door Bredevoort

- Nederland, Amsterdam

Debutantenschrijfwedstrijd: dit zijn de laatste zeven dagen

 

Donderdag 8 december 2016: nog twee dagen

- Noord-Holland, Amsterdam

Wip even binnen bij de boekenmarkt op het Spui

- Zuid-Holland, Den Haag

In Branoul doet Remco Melles sprookjes van Bomans

- België, Gent

Peter Maricheal duikt in een schrijverscrisis en in Van Gogh

- Noord-Brabant, Sint Anthonis

Doe mee aan het gemeentelijk Groot Dictee

- Gelderland, Bredevoort (alleen op afspraak)

Maak een afspraakje: voor een literaire wandeling door Bredevoort

- Zuid-Holland, Den Haag

Literair tijdschrift Extaze 20 duikt weer op, met zes essays

- België, Sint-Lievens-Houtem

Misdaadauteur Toni Coppens komt de plaatselijke bieb onveilig maken

- Nederland, Amsterdam

Debutantenschrijfwedstrijd: dit zijn de laatste zeven dagen

- Utrecht, Utrecht

Aan de slag met Alice in Wonderland; alles is mogelijk

 

Vrijdag 9 december 2016: nog één dag

- Noord-Holland, Amsterdam

Ontmoet op de Achttiende Literaire Vertaaldagen de vertaler als schrijver

- Nederland, NPO Radio 1

Beluister het hoorspel  De baarmoeder, van Jamal Quariachi

- Drenthe, Amen

De literaire hemel ontvangt drie schrijvers: Vrouwkje, Anjet en Eva

- Zuid-Holland, Den Haag

In Branoul doet Remco Melles sprookjes van Bomans

- Gelderland, Duiven

Zie het Horsterpark in de tijd van Dickens

- Gelderland, Bredevoort (alleen op afspraak)

Maak een afspraakje: voor een literaire wandeling door Bredevoort

- Groningen, Groningen

Stadsdichter Groningen worden? Uiterlijk vandaag aanmelden

- Nederland, Amsterdam

Debutantenschrijfwedstrijd: dit zijn de laatste zeven dagen

 

Zaterdag 10 december 2016: Dag van de kleine schrijver

- Friesland, Drachten

In de Lawei doet Remco Veldhuis een rondje Bijbel van kaft tot kaft

- Nederland, her en der

Amnesty International, jaarlijkse schrijfmarathon

- Zweden, Stockholm

Bob Dylan gaat niet de Nobelprijs voor de literatuur afhalen

- Noord-Holland, Amsterdam

Achttiende Literaire Vertaaldagen: De vertaler als schrijver

- Nederland, NPO Radio 1

Beluister het hoorspel  De baarmoeder, van Jamal Quariachi

- Groningen, Veendam

Ga terug in de tijd en vier het Dickensfestijn mee

- Overijssel, Olst

Breng of haal, op de rommel- en boekenmarkt

- Utrecht, Maarn

Sla je slag in het dorpshuis te Maarn: tweedehands boeken

- Zuid-Holland, Rotterdam

De Alliance Francaise houdt open dag met Franse boekenmarkt

- Zuid-Holland, Den Haag

Vind van alles, maar vooral boeken op de streekmarkt

- Groningen, Groningen

Bij SlaG doen Marleen Nagtegaal en Sacha Landkroon aan boekpresentatie

- Overijssel, Enschede

In Concordia gaat korteverhalenschrijver A.L. Snijders muzikaal

- Gelderland, Duiven

Wandel door het Horsterpark in de tijd van Dickens

- Noord-Brabant, Bergen op Zoom

Sonn Franken presenteert en signeert zijn oorlogsroman

- Gelderland, Bredevoort (alleen op afspraak)

Maak een afspraakje: voor een literaire wandeling door Bredevoort 

- Zuid-Holland, Den Haag

Schrijver Theo Monkhorst doet mee aan Cages of Freedom in Pulchri

- Zuid-Holland, Pernis

Dickens is in deze tijd bijna overal, ook op het Dickens Festijn

- België, Gent

Pop-up leesclub Hoogmoed bespreekt en ontvangt auteur Richard Hemker

- Noord-Holland, Amsterdam

De makers vertellen over de nieuwe 'Alleen op de wereld', van Hector Malot

- Gelderland, Nijmegen

Schrijver Ilona Verhoeven presenteert haar 'Fiets onder de waterspiegel'

- Friesland, Sneek

Meester Bart komt, vertelt, leest voor en signeert

- Nederland, Amsterdam

Debutantenschrijfwedstrijd: dit zijn de laatste zeven dagen

- België, WEL

Wedstrijd essay / flitsverhaal / prozagedicht; spoed: voor 15/12

- Zuid-Holland, Den Haag

Kinderen die willen leren schrijven als een monnik: dit is je kans

 

Zondag 11 december 2016: de eerste dag erna

- Noord-Holland, Amsterdam

In Paradiso vind je de Beurs van Bijzondere UItgevers

- Zuid-Holland, Den Haag

Zelfs op de handmade markt vind je ze: boeken

- Zuid-Holland, Den Haag

In Branoul doet Remco Melles iets met sprookjes van Bomans

- Gelderland, Duiven

Wandel door het Horsterpark in de tijd van Dickens

- België, Gent

Peter Maricheal duikt in een schrijverscrisis en in Van Gogh

- Gelderland, Bredevoort (alleen op afspraak)

Maak een afspraakje: voor een literaire wandeling door Bredevoort

- Nederland, Amsterdam

Debutantenschrijfwedstrijd: dit zijn de laatste zeven dagen

- België, WEL

Wedstrijd essay / flitsverhaal / prozagedicht; spoed: voor 15/12

- Groningen, Groningen

Hoe (be)schrijf je erotiek? Zinderende workshop

- Zuid-Holland, Den Haag

In museum Meermanno werken vandaag drukkers en boekkunstenaars

 

Maandag 12 december 2016: de tweede dag erna

- Groningen, Groningen

In het Forum vertelt Wil Schackmann over zijn boek De kinderkolonie

- Nederland, Amsterdam

Debutantenschrijfwedstrijd: dit zijn de laatste zeven dagen

- België, WEL

Wedstrijd essay / flitsverhaal / prozagedicht; spoed: voor 15/12

 

Dinsdag 13 december 2016: de derde dag erna

- Gelderland, Bredevoort (alleen op afspraak)

Maak een afspraakje: voor een literaire wandeling door Bredevoort

- Nederland, Editio

Debutantenschrijfwedstrijd: dit zijn de laatste zeven dagen

- Nederland,  Schrijven Magazine

Schrijfwedstrijd 'De barbiepop'; waarschuwing: nog tot 20/12

- Nederland, De klimmende ster

Schrijfwedstrijd thriller young adult; nog de hele maand december

- België, WEL

Wedstrijd essay / flitsverhaal / prozagedicht; spoed: voor 15/12

 

Geplaatst: Maandag 10 oktober 2016 - 7 reacties(s) [ Reactie ] - 0 trackback(s) [ Trackback ]
Categorie: Watertijgers

Nog even en dan komen ze weer aan de deur: groepjes kinderen met een lichtje en een liedje. Of misschien komen ze niet. Want Sint Maarten is in een felle concurrentiestrijd verwikkeld.

 

=   Watertij - HOMER 

Onderweg naar Sint Maarten raak ik bevangen door weemoed. Bij onze voordeur treden elk jaar minder kinderen op. Het loont niet meer. Bij de talentenjachten op tv, daar moet je zijn met je zangkunsten. Daar wordt het grote geld verdiend. Heel Nederland ligt aan je voeten, dus vergeet op 11/11 dat rondje door een paar verregende straten. Laat dat flodderige led-lampionnetje voor wat het is en stap in de echte schijnwerpers. Ik snap het wel, maar toch ben ik er voor dat jong talent klein begint. Lang leve dus Sint Maarten! En beste kinderen, wees niet bang om op 11 november weer op pad te gaan in Drachten. Want zoals Frank Sinatra ooit al zong: 'When I can make it there, I'll make it anywhere'. Met andere woorden: als je het eenmaal in Drachten hebt gedaan, dan kun je het overal. Zoals bijvoorbeeld in New York, een knus dorpje ergens in Amerika.

Een paar tips, gebaseerd op eigen ervaring. Neem met Sint Maarten geen mondharmonica mee. Het liedje wordt dan al snel te mooi. Zodat je het overal moet herhalen,omdat er steeds meer mensen bij de deur verschijnen. Maar daarbij gaat je honorarium niet omhoog, zodat de kosteneffectiviteit onder druk komt te staan. Contractueel kun je ze niets maken, want je opereert in een aanbodmarkt, waarin men echt niet vooraf financiële verplichtingen zal aangaan jegens de optredende performer. Als je gepusht wordt je liedje nog eens te doen, gebeurt er het volgende. De inspanningsverplichting wordt een prestatieverplichting, waarbij het risico volledig bij de kunstenaar ligt. Daardoor valt het ook niet te verzekeren. De output krijgt plots een verplichtend karakter, met een onzekere afloop. En dit alles zonder dat het vaste tarief overgaat in een prestatiebeloning met navenant bonusstelsel.

Tot slot viel het ons bij Sint Maarten altijd op, dat hoe verder je het dorp achter je liet, hoe langer je moest lopen van deur tot deur. Ook nam het percentage honden exponentieel toe. Maar dat gold gelukkig even goed voor de honoraria; in de agrarische periferie kon je pas echt goudgeld bij elkaar musiceren. Maar of dat bij de hedendaagse melkprijzen nog steeds zo is, waag ik te betwijfelen. Mijn advies: doe gewoon een klein liedje, zing het niet te mooi en zorg voor korte looplijnen.

 

Geplaatst: Woensdag 8 juni 2016 - 4 reacties(s) [ Reactie ] - 0 trackback(s) [ Trackback ]
Categorie: Tasman Express

 

De Tasman Express is nog niet meer dan een eerste inval. Vandaar deze bouwplaats, voor een digitale stek in ontwikkeling. Een valhelm kan helaas niet worden verplicht. Het betreden van het terrein is zodoende geheel voor eigen risico.

 

=   Watertij - HOMER 

 

Digitale stek in aanbouw

 

De Tasman Express ademt de geest van een ontdekkingsreiziger. Het noorden is de springplank, de aardbol het reisdomein; voorbij de dampkring mag ook. Expressies in woord, vorm en klank gaan hier onder zeil, en zetten koers naar digitale wateren.

Anders gezegd: wij Steven Watertij, geboren Drent, getogen Groninger en gevestigde Fries, gaan hier gewoon lekker bloggen.

 

 

Te verwachten

 

- Het lage Noorden

Van de hak op de tak door een landsdeel dat de moeite van vertrekken niet waard is. Ontdekkingsreizigers uitgezonderd.

 

- Lutjegast of all places

Over een zeer noordelijk dorp. Alle columns uit de Tasman Koerier, waar nodig speciaal geprepareerd voor digitale publicatie.

 

- Suggesties welkom

Voor iedereen die op DWJM een account heeft aangemaakt: roept u maar. En dan verder maar zien wat er van komt.

 

 

Geplaatst: Maandag 16 mei 2016 - 5 reacties(s) [ Reactie ] - 0 trackback(s) [ Trackback ]
Categorie: Watertijgers

Andere lage landen zijn eerder de pineut. Maar ook in Nederland houden we het op termijn niet droog. Voor wie nog twijfelt, deze beschouwing. Hoe wij gefaseerd naar de haaien gaan.

 

=   Watertij - HOMER 

Stel dat ik er niet over zou schrijven. Dan zou ik mijn achternaam niet waard zijn. Want wat is er loos? Nederland gaat naar de haaien. Ik schrijf in de tegenwoordige tijd, want het loopt al een tijdje. Met de Deltawerken dachten we dat we de zee in onze achterzak hadden. Maar nu zee en klimaat een monsterverbond hebben gesloten, vechten we tegen een overmacht. Met dramatische gevolgen. Een drama in fasen, dat dan weer wel.

De eerste fase is al gaande: die van de waarschuwende overheid. 'Nederland leeft met water'. Dat wisten we allang. Waarom dan deze boodschap van onze regeerders? Om ons in te peperen dat het zeemonster uit het gevang is ontsnapt, en nu wraak wil nemen. Wraak op ons ijdele landbewoners, die denken dat ze alles kunnen maken. De waarschuwende fase zal zich uitstrekken tot in de 22ste eeuw. Nog geen centje pijn. Hoewel?

Want stiekem is dan ook de tweede fase begonnen. De zeespiegel is flink gaan stijgen. Denk aan 1 meter rond het jaar 2100. Ergens in de 22ste eeuw zal de 2 meter worden gepasseerd. Dit valt nog te repareren door onze waterbouwers, met inzet van veel inventiviteit en investeringen. Nog geen grote verrassingen; land blijft land, water blijft water. De waterveiligheid raakt mogelijk wel in het geding. Bijvoorbeeld doordat de schatkist eraan gaat knabbelen.

Ergens in de 22ste eeuw zal de derde fase zich aandienen. Of anders in de eeuw daarop; we kijken niet op een dag. Het is de fase dat we ons land beginnen kwijt te raken aan de zee en de rivierdelta. Als bewoners van het afvoerputje van Europa, moeten we alsmaar het aanstromende water naar zee sjouwen. Dat valt niet mee vanuit een steeds dieper gat, met oprukkend hoog water rondom. Zeker niet als we rond het jaar 2500 een 15 meter hogere zeespiegel  mogen begroeten. De keuze is eenvoudig: verzuipen of (wan)ordelijk terugtrekken.

Een scheutje verantwoording is nooit verkeerd. Vertrekpunt voor deze blog is een worstcase scenario voor de situatie op en rond Antarctica. Veel andere klimaateffecten (Groenland, zeewateruitzetting, Noordpool) zijn niet meegenomen. Ook een verminderde uitstoot van broeikasgassen niet. Maar wat is worst case? Het ijs op en rond de Zuidpool hangt aan elkaar van onzekerheden, en daarmee van risico's. Gelukkig weten we steeds meer. Maar hoe meer we weten, hoe meer het tegenvalt. Goed moment om te gaan beleggen. In zandzakken.

Disclaimer

Dit is een interpretatie van een globale beschrijving van een modelstudie over Antarctica. Het is geen voorspelling. Aan deze blog kunnen geen rechten worden ontleend. Hooguit plichten.

 

Geplaatst: Woensdag 20 april 2016 - 6 reacties(s) [ Reactie ] - 0 trackback(s) [ Trackback ]
Categorie: Profielschets van de kleine schrijver

Kleine auteurs smoezen onderling veel en vaak over het voeren van de pen. Soms op afspraak in groepsverband; dan weer spontaan zomaar ergens. Logisch ook. Want wat doet een schrijver als hij niet schrijft? Denken over schrijven. En als hij niet alleen is? Praten over schrijven.

=   Watertij - HOMER   

Beste Hajo,

We hadden het erover, laatst op de verjaardag van onze gemeenschappelijke zwager. Jij, intussen bijna fulltime schrijver, en ik, af en toe wat krabbelend in de marges van de werkweek. Maar wie weet; het pensioen gloort aan de horizon. Ons praatje tussen koffie en gebak heeft mij nogal nieuwsgierig gemaakt naar je eerste boek. Ik herinner me vaag dat er een thematiek in zit waar ik ook ooit wat mee gestoeid heb. Maar precies weet ik het niet meer. Hoe dan ook, ik ga het zeker lezen!

Ja, het uitgeefproces kost veel tijd en energie, maar leuk om mee te maken. Ik zag trouwens je titel al her en der op internet staan, maar nog zonder voorkant of flaptekst. Dat zal dan wel komen op of na de datum van publicatie. De promotie is een verhaal apart. Ik moet je bekennen dat ik indertijd grote plannen had voor dat traject. Verder had de uitgever mij allerlei pr inspanningen voorgespiegeld. Maar dat bleek uiteindelijk een nogal passieve dienstverlening tegen een stevige betaling.

De praktijk was een harde leerschool. Promotie kost veel tijd, maar die tijd had ik niet of nauwelijks. Na een jaartje was het weer in de benen gezakt. Gelukkig dekten de verkopen net de voorinvesteringen. Want zo werkte het toen bij mijn 'printing on demand uitgever'; zelf je boeken inkopen en zelf ook verkopen. Het boek is nog steeds te krijgen, al is de omzet ver weggezakt na een verkooppiek(je) in het begin. Ironisch detail: ik heb kort geleden mijn eigen boek gekocht, hier in de bibliotheek. Het lag er een beetje sneu bij, tussen de andere afgeschreven boeken.

Maar laat je niet in de put praten; er zijn ook andere voorbeelden. En ik heb wel wat tips. Zelf deed ik vooral digitale promotie, ook omdat ik weinig tijd had. Eigenlijk ben ik gewoon een slechte verkoper, vooral als het om iets van mijzelf gaat. Dat is dan ook de eerste tip: weg met de drempelvrees, mocht je die voelen. De paden op, de lanen in. Men ziet graag een schrijver van vlees en bloed met een persoonlijk verhaal, naast de promotie via internet. Opties te over: lezingen, handtekeningensessies en andere acties van boekwinkels en bibliotheken. Die willen zelf ook graag, in de strijd om de klant en tegen de ontlezing.

Maar alles begint met de startpromotie. Dat is natuurlijk HET moment om flink uit te pakken. De klassieke manier: overhandiging van je boek aan een relevant en vooral spraakmakend iemand. Met als het even kan een persbericht vooraf. Beter nog: combineer het met, of vervang het door een stunt die je in één keer in de landelijke publiciteit brengt. Wat pr betreft kun je niet hoog genoeg insteken. Er is zoveel mediageweld, dat je echt iets bijzonders moet doen om de aandacht te pakken en even vast te houden. Ik spreek uit ervaring...

Want dat is de anticlimax van mijn verhaal. Bij de publicatie van mijn boek heb ik mij grondig verkeken op de marketing. Van de tips die ik noemde, heb ik zelf heel weinig in praktijk gebracht. Wel over nagedacht, maar niet van gekomen. Druk, druk, druk, waan van de dag, twijfel, uitstellen. Het was misschien ook een halfbewuste keuze om het zo te doen. Want als ik toch actief aan het promoten was, kwam ik aan schrijven niet meer toe. En voor alles zijn we toch schrijvers. En geen marketeers.

Hoe dan ook, bij dit alles wens ik je veel succes en vooral ook heel veel plezier! Geniet ervan.

Hartelijke groet,

Steven

 

Geplaatst: Zaterdag 13 februari 2016 - 8 reacties(s) [ Reactie ] - 0 trackback(s) [ Trackback ]
Categorie: Watertijgers

Je ziet ze steeds meer en de kranten staan er bol van: gastelingen. Wij Nederlanders weten alles van water. Maar gastelingen, dat is andere koek. Of toch niet helemaal?

 

=   Watertij - HOMER 

De gastelingen zijn onder ons. Op steeds meer plekken duiken ze op. En waar ze tevoorschijn komen, worden ze blijmoedig voorzien van zaken die met een b beginnen. Denk bijvoorbeeld aan bedden. En aan brood. En aan een plek om zich te badderen. Maar niet alles met een b krijgen ze. Banen zitten er voorlopig niet in. Alle begin is moeilijk, dus moeten de gastelingen eerst met basisvoorzieningen oefenen. En als het een beetje meezit, komt er zelfs een basisschooltje voor de kinderen.

Wel is het belangrijk dat het voor de gastelingen behelpen moet blijven. Want in de beperking toont zich de meester. Vanzelf zijn er altijd dwarsliggers die toch voluit willen helpen. Dat kan natuurlijk niet, want helpen begint niet met een b. Dus blijft het beleid gericht op behelpen, wat sommigen zelfs al te ver gaat. Zodoende krijgen de gastelingen ook wel eens een portie boosheid aangeboden. Vaak een beetje, soms een boel. Doorgaans mogen de gastelingen dan de burgemeester tegemoet zien, om er iets van te zeggen. Want boosheid is evenmin de bedoeling als een baan.

Gastelingen bewegen zich op een bijzondere manier voort. Ze lopen niet, maar ze stromen. Men spreekt dan ook van gastelingenstromen. Waarvan er veel, door Europa stromend, vroeger of later de Nederlandse grens bereiken. Wij liggen nu eenmaal het laagst, zodat ze massaal ons land binnenstromen. En dat maakt ons huiverig. Want vanouds hebben we slechte ervaringen met binnenstromende materie. Vaak was het namelijk water dat binnenkwam, waarbij er hele stukken van ons land onderliepen. Soms was het zo erg dat er veel mensen verdronken.

Natuurlijk heeft al dat stromend water ons getekend. We hebben dijken aangelegd , het gros van ons heeft leren zwemmen en onze koning is een kanjer in watermanagement. Dus is het eigenlijk geen wonder dat we er wel eens wat in doorslaan. Zo gaan er zelfs stemmen op om de grenzen met België en Duitsland maar te gaan bedijken. Zodat er ook daar niets meer binnenkomt. Want anders zouden we, terwijl wij met de Noordzee vechten, van achteren overstroomd kunnen raken, kopje ondergaan en verzuipen.

Gelukkig hebben we, nu de zeespiegel stijgt en het hier steeds natter wordt, een toverspreuk bedacht. 'Nederland leeft met water'. Deze spreuk helpt ons om het gevaar te bezweren en niet bang te zijn. En het werkt. Nog maar zelden hoor je een Nederlander zorgelijk doen over water. Het wordt nu tijd voor weer zo'n spreuk. 'Nederland leeft met gastelingen'. Dan hoeven we niet meer bang te zijn. En kunnen we de kleine gastelingen op hun provisorische basisschooltje naast de b eindelijk ook de andere letters van ons alfabet leren.

 

Geplaatst: Maandag 18 januari 2016 - 4 reacties(s) [ Reactie ] - 0 trackback(s) [ Trackback ]
Categorie: Watertijgers

Veel senioren kunnen op hun gemak van het leven genieten. Ze hebben hun schaapjes op het droge en mogen zich gaan uitleven. Hoeven zich niet meer druk te maken over moderne fratsen als duurzaamheid. Of wel?

 

=   Watertij - HOMER 

Senioren hebben minder leeftijd over dan junioren. Maar de tijd die ze nog hebben, mogen ze vrijer gebruiken. Een leven lang hard gewerkt; nu kunnen ze op hun lauweren rusten. Anderen mogen het stokje overnemen. Maar het gevaar is dan, dat senioren ook duurzaamheid voor gezien houden. We hebben toch alles onder controle?.Nederland is veilig omdijkt. En vanuit het zuiden komen lekkere  temperaturen onze kant op. Overstromingen en misoogsten zijn ver weg. En als oudere kun je niet alles op je nek nemen. Vrij vertaald: het zal mijn tijd wel duren. Wie dan leeft, die dan zorgt. YOLO!

Gelukkig is de realiteit anders. Senioren hebben veel levenservaring. Ze weten heel goed wanneer er stront aan de knikker is. En daar maken ze zich zorgen over. Want ouderen zijn ook (groot-)ouders, of hebben op andere manieren te maken met jongeren. In hun werk hebben ze geleerd koeien bij de horens te vatten en problemen op te lossen. Ze beheersen een vakgebied, hebben mensenkennis en maatschappelijke ervaring. Sommigen zijn goed in leidinggeven, communiceren en/of schrijven. Het zou doodzonde zijn, als ze die kwaliteiten niet zouden inzetten.

Met het klimaatakkoord van Parijs krijgen senioren hun grote project op een dienblaadje aangereikt: werken aan duurzaamheid. Het verveelt nooit; geen hobby is zo gevarieerd en je kunt het tot op hoge leeftijd volhouden. Je werkt samen met een formidabel team op wereldschaal. Graag geef ik een tip als voorbeeld. Veel ouderen zijn huiseigenaar, hebben wat geld gespaard en de hypotheek is bijna afgelost. Daarbij worden hun huizen door allerlei maatschappelijke factoren steeds belangrijker. Je moet er tegenwoordig in kunnen wonen, werken, oud worden en er ook nog energie mee winnen.

Dus senioren: investeer creativiteit en geld in een duurzame levensloopbestendige woning. De kosten betalen zich terug via waardestijging van het huis, minder energielasten, een betere levenskwaliteit, een zelfstandiger toekomst, minder zorgkosten, een opsteker voor de bouw- en installatiesector en een waardevaste nalatenschap. En niet in de laatste plaats: het levert een bijdrage aan een blijvend leefbare planeet, ook voor komende generaties.

Het is een illusie dat het na het Klimaatakkoord van Parijs allemaal wel goed komt. Ten eerste begint het nu pas. En ten tweede blijven politici, bestuurders, bedrijven en instellingen nergens, als ook de burgers niet de duurzame handen uit de mouwen steken. Wij senioren horen bij de generaties die het milieu het zwaarst door de mangel hebben gehaald. En omdat er geen instantie bestaat die ons daarvoor om de oren komt slaan, moeten we dat zelf maar doen. Maar niet te lang. Want er is werk aan de winkel. Of beter gezegd: aan het huis.