Geplaatst: Vrijdag 29 april 2011 - 5 reacties(s) [ Reactie ] - 0 trackback(s) [ Trackback ]
Categorie: Kleine stukjes vaderland: een culturele zwerftocht door 2011

 =   Zwerftocht - HOME

 
Pleisterplaats 8 - zaterdag 30 april 2011
 
 
Gouden greep van Smallingerland
 
Bij mij is de zomerdip al ingegaan. Sinds eind maart is DWJM in mijn hoofd een randverschijnsel. Jullie moeten nog even wachten; rustig doorschrijven dus. Want de statistieken laten zien dat de echte zomerdip van DWJM pas in juli begint. En in augustus al weer eindigt. Het aantal blogs zakt in deze zomerweken tot zo´n 50 per maand. Terwijl van september tot juni er maandelijks in een constante stroom zo rond de 100 stuks uit de pennen vloeien. Dus schrijfgenoten, laat jullie blogs voorlopig nog de vrije loop.
 
Ik pas niet in dat ritme. Mijn digitale reizen verliezen nu al wekelijks terrein aan echte verplaatsingen in de buitenlucht. Mijn virtuele ontmoetingen op internet worden verdrongen door realtime tuinfeesten en tastbare parkparty`s. Zelfs mijn baas staat toe dat ik vanachter mijn pc kom, om rond te gaan struinen in zonovergoten natuur- en recreatiegebieden. En het construeren van volzinnen is bijna helemaal verdrongen door het verticuteren, composteren en mediteren in een tuin op het zuiden. Het kan niet anders, of  hier zit de tijd van het jaar achter. Het jonge groen, de warme zon, de zoele wind.
 
Daarom wijd ik deze achtste pleisterplaats aan 30 april. Koninginnedag, maar ook een natuurlijk kantelpunt. Want koud of warm, op 30 april pronken de bomen steevast weer met hun splinternieuwe groene mantels boven de oranjemarkt in het Thalenpark. Dat deze oase er nu een tikkeltje anders bij ligt dan we gewend zijn, doet daar niets aan af. Na de Parkwijck en het Reidingpark werkt onze gemeente hier aan een derde groene briljant rond het prachtige hart van Drachten. Wat aantoont dat de verandering van de seizoenen niet alleen mij besmet, maar ook onze plaatselijke overheid.
 
En het mooiste houdt zij nog achter de hand. Daarbij doel ik op het nieuwe stadsparkje achter de bieb. Een gouden greep van onze gemeente! Al is het nog lang niet klaar, al wordt het afgeschermd door bouwhekken, de eerste contouren zijn duidelijk zichtbaar. In het midden de attractieve speelvijver, waar inmiddels de eerste meeuwen en eenden zijn gespot. Waar een aarzelend peuterstrandje direct achter de bieb al in aanleg aanwezig is. Zodat straks de jonge badgastjes tussen het zwemmen door de stripboeken om de hoek kunnen ophalen.
 
Rechts, richting parkeergarage, tekent zich overduidelijk de zonneweide af. Met pal daarachter een hoekje natuur in de vorm van een rietveld. Al zal de gemeente het nog niet willen bevestigen, hier traceren we een helofytenveld in wording, waarmee het water van de plas zal worden gezuiverd. En tenslotte aan de linkerkant langs de parkeerplaats, daar zijn de oude funderingen niet voor niets gespaard. Ze vormen een solide basis voor een fraaie promenade, met terrassen aan het water. Passende entourage voor het ultieme flaneren-langs-de-boulevard-gevoel.
 
Het spandoek op 1 april met ´Hoera, de bouw gaat beginnen!`, daar zal niemand zijn ingetuind. Niks geen bouw. Onze bestuurders hebben groene vingers en kunnen dit vierde parkplan nu rustig in de openbaarheid brengen. Dat hun groene planning wat achterloopt en dat dit Bibliopark niet voor de zomer klaar zal zijn, valt ze niet kwalijk te nemen. Daarvoor brengt deze politieke brainwave te veel goodwill met zich mee. Elke rechtgeaarde Drachtster steekt graag de handen uit de mouwen, om dit park nog voor de zomer tot de trots van Drachten te maken. Afwerken, bemesten, inplanten en gras uitrollen. Zelf heb ik ervaring met tuinaarde. Zie mijn referenties in ´Kleine stukjes vaderland`, onder de titel ´Guldens voor grond`. Een genante geschiedenis, maar ik heb veel bijgeleerd.
 
Een heel ander verhaal, uit de krant (DvhN zaterdag 27 maart 2011). Staat hier los van, maar toch. Er schijnt zoiets te bestaan als Guerrilla gardeners. Geweldloze strijders tegen verstening. Stiekempjes vergroenen zij braakliggende terreinen. Door het zaaien van planten en zelfs het aanplanten van jonge boompjes. Hekken? Geen probleem. Dan werpen zij hun zaaigoedbommetjes: ballonnen gevuld met zaden, mest en water. ´t Is wat, het moet toch niet gekker worden! Gelukkig heeft Drachten dat niet nodig. Met de Parkwijck, het Reidingpark, het Thalenpark en straks het Bibliopark hebben we het hier prima voor mekaar.
 
======
 
De groep Een culturele zwerftocht door 2011 reist het hele jaar door. Van datum naar datum, van rustplek naar rustplek. Alle tijdreizigers zijn welkom, binnen en buiten de groep. Je kunt de reis volgen via de wegwijzerblog Culturele zwerftocht 2011; alle bezochte pleisterplaatsen. Maar blaas eerst even uit op het rustpunt hierboven...
 
Met vriendelijke groet en goeie reis,
Steven Watertij
 
 
Geplaatst: Woensdag 9 maart 2011 - 22 reacties(s) [ Reactie ] - 0 trackback(s) [ Trackback ]
Categorie: Kleine stukjes vaderland: een culturele zwerftocht door 2011

 =   Zwerftocht - HOME

Pleisterplaats 7 - vrijdag 11 maart 2011

 
Opruimen is oorlog
 
De schrijverij aan huis ligt tijdelijk stil. Nee, geen writers block. Maar chaos. Absolute chaos. Ter illustratie de foto hieronder.
 
alt 
 
Te midden van deze warboel bevindt zich ergens mijn bureau. Een zootje dus. En chaos in huis is chaos in het hoofd. Aldus de mensen die er verstand van hebben. Zoals professionele organizers. Die helpen niet alleen opruimen, maar leren je ook om op langere termijn orde te houden. Zo iemand maakt je werkkamer weer toonbaar en saneert terloops je hele verrommelde kijk op het bestaan.
 
Helaas ben ik allergisch voor vreemde mensen die mijn troep willen gaan opruimen. Dat doe ik liever zelf. Probleem is alleen dat ik het dan toch niet doe. Met een onwerkbare werkhoek als gevolg. En een stagnerend schrijfproces als droeve bijkomstigheid. Gelukkig is er nog een andere optie: de clean desk policy. Want een opgeruimd bureau geeft een opgeruimd hoofd. Zo´n policy, daar kun je in getraind worden. Maar je moet het uiteindelijk wel zelf doen.
 
Helaas ben ik allergisch voor mensen die mij willen trainen in het opruimen van mijn troep. Dat moet ik toch zelf kunnen, wat zullen we nou krijgen. Er is er maar eentje die mij zonder problemen een handje kan helpen. Ik ben een dagje op kantoor. En als ik weer terugkom, heeft zij bijna mijn hele werkhoek van stof ontdaan. Alles even opgetild, schoongemaakt en weer neergezet. Maar wat ik gewoon zelf moet doen, of zelf wil doen, daar komt zij met geen vinger aan. Zoals een onder de troep verdwenen bureau. Ze kent mijn grenzen. Respect.
 
Het einde van de winter is in zicht. Mijn agenda noemt 21 maart 00.21 uur als het moment van de overgang. Mij een biet, want dan slaap ik. Interessanter is dat in de winkels de voorjaarsopruiming op zijn laatste benen loopt. En dat er van deze winter nog pakweg tien dagen overblijven voor een stevige voorjaarsschoonmaak. Opruimen is oorlog. Een tiendaagse veldtocht. Dus moet ik beginnen op vrijdag 11 maart ´s ochtends om 00.21 uur. Dat wordt vroeg opstaan. Maar een clean desk is mij dat wel waard.
 
In het bundeltje ´Kleine stukjes vaderland` (Free Musketeers, 2009), beschrijf ik de desolate staat van onze diacollectie. Onder de titel Diagedoe. Wat dat zijn, dia´s? Ook dat heb ik daar uitgelegd. Wie zich er ooit mee heeft bezig gehouden: vooral niet lezen, het geeft alleen maar nachtmerries.
 
Welnu. Dezelfde goede fee die kortgeleden mijn werkhoek afstofte, heeft ook winter na winter al die 4.000 kijkjes op vroeger door de scanner gehaald en gedigitaliseerd. Opnieuw respect. Dat is het goede nieuws. Voor wie dat ook wel wil, nu het slechte nieuws. Ze doet het alleen voor mij.
 
Waar ik dit stukje geschreven heb? Op kantoor. Aan een schoon bureau. Strikte orders van de baas. Clean desk policy. Dus het MOET kunnen. Zelfs thuis.
 
======
 
De groep Een culturele zwerftocht door 2011 reist het hele jaar door. Van datum naar datum, van rustplek naar rustplek. Alle tijdreizigers zijn welkom, binnen en buiten de groep. Je kunt de reis volgen via de wegwijzerblog Culturele zwerftocht 2011; alle bezochte pleisterplaatsen. Maar blaas eerst even uit op het rustpunt hierboven...
 
Met vriendelijke groet en goeie reis,
Steven Watertij
 
Geplaatst: Zaterdag 12 februari 2011 - 29 reacties(s) [ Reactie ] - 0 trackback(s) [ Trackback ]
Categorie: Kleine stukjes vaderland: een culturele zwerftocht door 2011

=   Zwerftocht - HOME 

 

Pleisterplaats 6 - zondag 13 februari 2011

 

De meeste ongelukken gebeuren

 

Alle beste wensen zijn nu wel verwaaid. Maar daarmee niet ons geluk. Want alles moet vandaag de dag duurzaam. Maar hoe vertaal je gelukwensen blijvend naar de harde praktijk? Hoe creëer je de beste voortgang van 2011? Om te beginnen: door het vermijden van de grootste risico´s. De gevaren om ons heen zijn simpel te vinden. Google maar eens met de zoektekst "de meeste ongelukken gebeuren". Hierna alvast wat uitkomsten: een eerste selectie van handige veiligheidstips.

Arbeid

Werk niet met slecht aangelegde installaties, noch met ondeugdelijk materiaal, noch zonder de juiste kennis, opleiding en ervaring. Wees alert wanneer het onderhoudswerk en het treinverkeer niet strikt zijn gescheiden. Bij fysieke arbeid: ontloop machines, gereedschappen, heftrucks en ladders. Speciaal voor mensen werkzaam in de bouw: sla de uitvoeringsfase over. Meer algemeen: blijf ver van de werkvloer; stop met werken.

Ontspanning

Sla de eerste halve schaatsdag op natuurijs over. Zweefvlieg niet tussen 13.00 en 15.00 uur, vanwege de sterke thermiek. Daal niet af wanneer de piste een ijsbaan is, er te weinig zicht is, of er sneeuw valt. Daal liever helemaal niet af. Wees extra alert wanneer er iets van het tuig afbreekt, doordat het paard bijvoorbeeld een ruk geeft, nadat het ergens van is geschrokken. Beter: doe helemaal niet aan paardensport. Zet een punt achter voetballen, skaten, skeeleren, benchpressen, rugby, worstelen en basketbal. Mijd illegaal vuurwerk, beter nog alle vuurwerk, beter nog heel 1 januari. Sla ook de eerste gladde dag van het jaar over, evenals de derde dag van de wintersport. Ontloop trappen en opblaasattributen in zwembaden. Stop met doe-het-zelven, tuinieren, theezetten en het beklimmen van trappen en trapjes. 

Onderweg

Slade eerste vijf minuten van een autorit over. Rij niet dronken, niet bij daglicht, droog weer of droog wegdek, niet tegen de ochtend- of avondzon in, niet op wegen buiten de bebouwde kom. Kweek geen overmoed; gebruik geen winterbanden. Beter nog: rij niet in de winterperiode, de vakantieperiode of bij slecht weer. Let bij het rijden goed op; raak niet vermoeid of slaperig achter het stuur. Volg uitsluitend autosnelwegen en blijf op de rechterrijstrook. Mijd de bebouwde kom, de stad, kruispunten, bochten, voorrangswegen, trajecten dichtbij huis of in de nabijheid van de bestemming, en voorts alle plaatsen waar auto´s bij elkaar komen. Nog veiliger: blijf verre van alle auto´s en alle verkeer. Ontloop de oversteekpunten van de Bilderdijkstraat te Amsterdam en 's nachts en in het weekend de Bosdreef in Rotterdam. Mijd verder de kruising Kantemaarsweg - Westerdorpsstraat in Hoevelaken, bosrijke gebieden in Frankrijk, Spaanse wegen buiten de bebouwde kom, Thaise natuur wanneer u onvoorzichtig bent en/of onbekend met de plaatselijke fauna, matutu´s (minibusjes) in en om Mombasa, Zweedse elanden bij zonsop- en ondergang, en als laatste de plaatsen waar scheepvaartverkeer elkander kruist. Bij aandrang tot het aaien van een dier: aai liever een beer dan een eland; het laatste is riskanter. Doe niet mee met stijgen en zeker niet met dalen, of het nu gaat om skiën, traplopen, bergbeklimmem of vliegen. In het laatste geval: ontloop zo mogelijk ook het taxiën op luchthavens.

Kinderen

Begeef je niet door schoolgangen of op schooltrappen. Doe niet mee met schoolgym. Sla de schoolgang in september over; begin liever weer in oktober. Laat je bij voorkeur maar helemaal van school halen. Spreek je ouders erop aan wanneer zij: thuis niet preventief omgaan met val- en botsgevaar, jou onbewaakt aan laten modderen met het moederdagontbijt, of jou de hond laten benaderen op een moment dat die daar niet van gediend is. Wees altijd waakzaam tijdens het spelen, vooral in de nabijheid van vijvers, vooropgesteld dat je ouders het zover laten komen. Boycot elastische veermiddelen, zoals de minitrampoline, de gewone trampoline en de dubbele minitramp; bedenk dat het woord ´ramp` erin voorkomt. Ga nooit met onwetende ouders de bergen in. Houd je in het algemeen koest totdat je 13 bent, of beter nog 14; wees extra alert op de leeftijd van 3 tot 5 jaar. Pas opnieuw op je tellen van je 18e tot je 24ste.

Thuis

Doe in huis direct achter slot en grendel: alle pijnstillers, koortsverlagende middelen, kalmerende middelen, slaapmiddelen, antidepressiemiddelen, hoestdranken, hartmiddelen, plastabletten, geneesmiddelen in het algemeen, schoonmaakmiddelen op petroleumbasis, tabak, alcohol (wel of niet voor consumptie), giftige planten, shampoos, toiletverfrissers, cosmetica en nagellakremover.

Inhaleer geen koolmonoxide. Zorg voor goed onderhoud van gas- en electra-installaties en voor goede ventilatie. Werk niet met keukenapparatuur; blijf bij voorkeur weg uit de keuken. In het algemeen: ontloop de privésfeer. Verlaat uw woning, tuin en directe omgeving en blijf op een afstand van minimaal 5 kilometer.

Mensen

Doe niets per ongeluk. Vermijd haast, onoplettendheid, onvoorzichtigheid, overmatig enthousiasme, onwetendheid, menselijke fouten en menselijk falen. Laat mannen niet los rondlopen. Laat mensen in het algemeen niet los rondlopen.

 

Tot zover. Nog één laatste risico uitsluiten. Schrijver dezes is niet verantwoordelijk en/of aansprakelijk voor het wel of niet volgen van deze tips, verwante tips, of welke tips dan ook, noch voor de gevolgen die het wel of niet volgen daarvan met zich mee zou kunnen brengen.

 

Onze bijbehorende reisdatum is 13 februari. Veiligheidshalve geen vrijdag. Wel om en nabij hartje winter. De tijd van het knusse cocoonen achter de geraniums. Lekker thuis. Eigen haard is goud waard. Daarbij nog wel even de vraag: wat is voor ons mensen de meest riskante omgeving?

Zie daarvoor mijn eerdere risicoanalyse, getiteld ´Horror aan huis`. Uit de bundel ´Kleine stukjes vaderland` (Free Musketeers, 2009). Lees en huiver.

 

======

 

De groep Een culturele zwerftocht door 2011 reist het hele jaar door. Van datum naar datum, van rustplek naar rustplek. Alle tijdreizigers zijn welkom, binnen en buiten de groep. Je kunt de reis volgen via de wegwijzerblog Culturele zwerftocht 2011; alle bezochte pleisterplaatsen. Maar blaas eerst even uit op het rustpunt hierboven...

 

Met vriendelijke groet en goeie reis,

Steven Watertij

 

 

Geplaatst: Maandag 31 januari 2011 - 22 reacties(s) [ Reactie ] - 0 trackback(s) [ Trackback ]
Categorie: Kleine stukjes vaderland: een culturele zwerftocht door 2011

=   Zwerftocht - HOME 

Pleisterplaats 5 - woensdag 2 februari 2011

 

Koning der Friezen

 

Waarom stoppen we hier? Wat is er in vredesnaam te doen op 2 februari?! Daarvoor moeten we negen jaar en drie dochters terug in de tijd. De dag dat Willem-Alexander in het huwelijk trad met zijn geliefde Máxima. Ik heb iets met het koningshuis. Wat precies laat ik in het midden, maar ik schrijf er graag over. In de bundel ´Kleine stukjes vaderland` (Free Musketeers, 2009) analyseer ik grondig de partnerkeuze van WA. De uitkomst verklap ik hier niet, om de vrede met mijn uitgever te bewaren. (Voor wie het na wil lezen: zie het stukje ´De case van de keus` op bladzijde 52 van het boek.)

Maar nu, negen jaar later, heeft de kroonprins toch behoorlijk wat met zichzelf te stellen. Hij mag wat aanmodderen met watermanagement, maar heeft daar niet echt een stevige job aan. De verveling dreigt toe te slaan. En dat voor een koning in wording. Moeder Beatrix lijkt nog niet van plan om binnen afzienbare tijd haar scepter aan de wilgen te hangen. Toch moet Alex ergens het vak leren. Wat is de gebruikelijke oplossing voor dit soort overgangstrajecten? Juist, stage lopen. Of zoals dat tegenwoordig heet: een traineeship.

En we hebben een geschikte stageplaats. Heeft ons koningshuis geen stevige Friese wortels? Heeft W. A. van Buren niet onder luide toejuichingen de Elfstedentocht uitgereden? Ligt Buren niet in Fryslân? Heeft Fryslân niet een nationale partij? Is Fryslân niet voorbestemd om ooit weer een zelfstandige natie te vormen (al is het er nu nog niet rijp voor)? Zal WA niet ooit als koning op eigen benen moeten staan (al lijkt hij er nu nog niet klaar voor)? De vragen stellen is ze beantwoorden. De oplossing ligt voor het oprapen, als het ei van de kievit. We hebben een bijzonder geschikte stageplaats!

Allereerst krijgt Fryslân de komende jaren tijdelijk de status van zelfstandig rijksdeel. Proefperiode en trainingskamp ineen. Vervolgens wordt Willem van Buren I ingehuldigd als bevlogen koning der Friezen. Onze nationale troonopvolger in de rol van Friese stagevorst. Hij vestigt zich met Máxima en dochters nabij Drachten op landgoed Lauswolt. Met de A7 en de N31 binnen limousinebereik. Zijn Friese traineeship duurt totdat HM toch nog onverwacht besluit, om afstand te doen van de troon. Zij kan al die tijd nog functioneren als stagebegeleider en af en toe eens langskomen voor een stevig beoordelingsgesprek. Mooi te combineren met een bezoek aan Smallingerland op 30 april. Want DWJM! En zoals al eerder opgemerkt (LC 23 april 2009): onze vorstin heeft Koninginnedag nog nooit in Drachten of wijde omtrek gevierd.

Als het einde van de trainingstijd in zicht is en de kroonprins zijn stageverslag heeft ingeleverd, is hij stellig voldoende gerijpt om het koningschap van gans Nederland op zich te nemen. En Friesland? Daarover zullen wijzelf op dat moment bij referendum beslissen. Gaan we verder als zelfstandig Fries koninkrijk, of treden we toe tot de superprovincie Het Hoge Noorden? In het eerste geval heeft WA vast nog wel een broer of neef, die het Friese koningschap er even bij wil doen. En in het tweede geval gaan we per onmiddellijk met z´n allen weer dwarsliggen.

 

======

 

De groep Een culturele zwerftocht door 2011 reist het hele jaar door. Van datum naar datum, van rustplek naar rustplek. Alle tijdreizigers zijn welkom, binnen en buiten de groep. Je kunt de reis volgen via de wegwijzerblog Culturele zwerftocht 2011; alle bezochte pleisterplaatsen. Maar blaas eerst even uit op het rustpunt hierboven...

 

Met vriendelijke groet en goeie reis,

Steven Watertij

 

 

Geplaatst: Zondag 16 januari 2011 - 23 reacties(s) [ Reactie ] - 0 trackback(s) [ Trackback ]
Categorie: Kleine stukjes vaderland: een culturele zwerftocht door 2011

=   Zwerftocht - HOME 

Pleisterplaats 4  -  woensdag 19 januari:
 
Open brief aan het College van B&W
 
 
Geacht college,
 
Hierbij leggen wij u drie wensen voor.
a. Wilt u de dode sparren aan de Houtzaagmolen gedogen tot dinsdag 26 april 2011?
b. Mag men voorts op tweede Paasdag aldaar een paasvuur ontsteken?
c. Kan tenslotte de Houtzaagmolen een andere naam krijgen?
 
Graag lichten wij een en ander toe; zie voor afbeeldingen het album Dood en verderf. Zoals u weet, ontsluit de Houtzaagmolen een woonwijk: De Peppel. Deze ontsluiting bestaat uit twee parallelle wegen, gescheiden door een groenstrook, met een drietal dwarsverbindingen die verder het plan in voeren.
 
Om duistere redenen begint men na Nieuwjaar sparren aan te voeren op de groenstrook. Eerst ligt er één, maar weldra komen er meer. Er ontstaan groenbruine sparrenkuddes, samengesteld uit gewone sparren, blauwe sparren en zilversparren. Het zijn jonkies, waarbij de grotere veelal in stukken zijn gezaagd. Al deze sparretjes zijn dood of stervende. De dode zijn ooit afgezaagd; de stervende dragen een kluitje. Attributen (zwarte emmers, plastic zakken) doen vermoeden dat het hier gaat om een begrafenisritueel. Uit respect daarvoor is onze eerste wens geboren: het gedogen van deze naaldbomen tot dinsdag 26 april 2011. De brengers hebben dan ruim de tijd om afscheid te nemen.
 
Vanwaar het gedogen tot 26 april? Het schijnt dat deze sparren rond midwinter in veel huiskamers groen en licht hebben gebracht: een oud gebruik. Het lijkt ons daarom passend dat de boompjes hun einde vinden in een andere traditie: het paasvuur. Brandend zullen zij opnieuw oplichten, en warmte geven: een teken dat het zomerseizoen in aantocht is. Zoals bekend zijn paasvuren verbonden met tweede Paasdag, dat dit jaar valt op 25 april. Gedogen tot 26 april is dus voldoende. Daarmee is ook onze tweede wens verklaard: uw permissie om aan de Houtzaagmolen een paasvuur te ontsteken.
 
De derde wens, het hernoemen van de Houtzaagmolen, zien wij als vangnetconstructie. Want mogelijk speelt er meer. De Houtzagers zelf brengen vrijwel geen sparren. Zij weten dat hun straat een woonstraat is en geen zagerij. En misschien kennen zij het NIMFY-principe (Not In My Frontyard). De meeste sparren worden vanuit de zijstraten, soms zelfs per auto, aangevoerd. Wellicht verkeren juist deze bezoekers in de waan, dat zij alhier hun naaldbomen kunnen laten verzagen. Vandaar onze wens tot een nieuwe straatnaam, zodat niet langer valse verwachtingen worden gewekt.
 
Graag geven wij u hierbij de genoemde wensen in overweging. Wat het paasvuur betreft: zie nogmaals het album Dood en verderf, daarvan de overzichtskaart. De groene pilonen markeren de aangetroffen sparrenkerkhoven; de rode pilon geeft de voorgestelde positionering van het paasvuur aan. U ziet dat de transportafstanden gering zijn; wellicht kan uw plantsoenendienst hierin iets betekenen.
 
Uw reactie zien wij met bijzondere belangstelling tegemoet.
 
 
Met de meeste hoogachting,
 
Steven Watertij & Sparringpartners
 
 
PS 1:
Wellicht speelt dit ook elders. Uit oogpunt van plantenleed zou geopteerd kunnen worden voor een plantenpolitie. Zie voorts het betoog ´De bomen` uit het pamflet ´Kleine stukjes vaderland`. *
 
PS 2:
Naast deze sparrenkerkhoven is er meer. Het nieuwe jaar staat bol van de opvallende culturele verschijnselen. De groep Een culturele zwerftocht door 2011 reist van datum naar datum. Desgewenst kunt u hun reis volgen via de wegwijzerblog Culturele zwerftocht 2011; alle bezochte pleisterplaatsen.
 
 
*
Titel:                            De bomen
Uit de bundel:              Kleine stukjes vaderland
Meer info:                    Steven Watertij / de (digitale) boekhandel / de bibliotheek
 
 
Geplaatst: Woensdag 12 januari 2011 - 0 reacties(s) [ Reactie ] - 0 trackback(s) [ Trackback ]
Categorie: Kleine stukjes vaderland: een culturele zwerftocht door 2011

=   Zwerftocht - HOME 

 
De groep Een culturele zwerftocht door 2011 reist het hele jaar door. Van datum naar datum, van rustplek naar rustplek. Alle tijdreizigers zijn welkom, binnen en buiten de groep. Je kunt de reis volgen via de wegwijzerblog Culturele zwerftocht 2011; alle bezochte pleisterplaatsen. Maar blaas eerst even uit op het rustpunt hieronder...
 
Met vriendelijke groet en goeie reis,
Steven Watertij
 
 
Pleisterplaats 3  -  vrijdag 14 januari:
 
De redding is nabij
 
Het is een tijd van komen en van gaan. Maar vooral van komen. Advent: een tijd van verwachting om wat er staat te gebeuren. Sinterklaas: aangekomen onder gejuich en gezang, maar met tamelijk stille trom weer vertrokken. De Kerstman: zat de Sint op de hielen, maar verdween na Kerst ook spoorloos. Het kerstkind: gekomen als redder van de wereld. Goed dat zijn komst nog elk jaar een feestje waard is. Want dat redden lijkt een langetermijnkwestie. Een zaak van millennia.
 
Maar ook de zuigeling in de voederbak moet weer het veld ruimen. In gedachten zagen we nog de drie wijzen langs komen met hun goud, wierook en mirre. En dat was dan het kerstverhaal. Zelfs de grote JSB zette er in zijn Weihnachtsoratorium met Driekoningen een punt achter. En dan als tussendoortje nog even de komst van 2011. Alweer een redding; het oude jaar was aan zijn uiterste houdbaarheidsdatum toe.
 
Niet alleen een tijd van komen en gaan, maar ook van consumeren. Mijnwoordenboek.nl geeft als puzzelsynoniemen: besteden, bikken, bunkeren, eten, gebruiken, nuttigen, opeten, oppeuzelen, schransen, schrokken, slopen, verbruiken, verorberen, verteren, vreten. December geschetst in bijna al zijn consumerende schoonheid. Bijna, want de geschenkfeesten van de Sint en zijn Yankee dubbelganger zijn een verhaal apart. Zeker als er ook nog twee verjaardagen voorbijkomen, zoals bij ons in de familie. Speciaal daarvoor een nieuwe alinea.
 
Van de maand december moeten onze economische tegenvoeters, de producenten en handelaren, het hebben. De kerstmarkt is deze keer wat magertjes, maar veel ruimte is er ook niet. Druk, druk, druk! Detaillisten redden in vier weken hun hele boekjaar. Alles trekken zij uit de kast om ons als redders binnen de poort te halen. Goedzakken als wij zijn, doen we mee en kopen ons te pletter. Drachten loopt vol met winkelend publiek uit de wijde omtrek. Vanonder het carillon kun je in alle richtingen over de koppen lopen. Zoekend dolen wij rond, want de keuze is groot. De middenstand kan weer lachen; zij zijn gereed en weten zich gered.
 
Maar in vredesnaam: wie redt ONS?! Want Sint en Kerstman druipen weer af. En wij ook: opnieuw naar de winkel. Om goedbedoelde presentjes terug te brengen, te ruilen, of te klagen. Deze fluitketel zou goed zijn voor 2,5 liter, maar door het lage tuitje kan er maar 1,5 liter in... Heeft u de bon nog? Nee dûhhh, het was een cadeautje... Dit bestek gaat nu al vlekken. Nee, wij doen het nog met de hand. Ja, wij drogen altijd direct af. Doet ie het niet? Heeft u toevallig ook geschud voor gebruik? Nee, alleen even toen ie het niet deed...
 
Nogmaals: wie redt ons? Gelukkig breekt dan de veertiende januari aan. Opnieuw herdenken wij een geboorte. Opnieuw gaat het om een redder. Deze keer speciaal gericht op alle arme, moe en leeg gekochte consumenten. Het was 14 januari 1953: een koude winter met veel sneeuw. Drie wijze mannen zochten en vonden. In een eenvoudig notarieel etablissement te Arnhem bewerkstelligden zij de maagdelijke geboorte van de redder des consumensen. En zij gaven hem de naam: Stichting Nederlandse Consumentenbond.
 
----------
 
Ook ik mag niet klagen, redelijke omzet in december... Dat brengt mij op een heel ander verhaal over consumentisme: van de appel in het paradijs tot hedendaagse consumentenpatronen. Hieronder volgen de kenmerken. Voor vergelijkend warenonderzoek: zie onze fraaie hoofdbieb.
 
Titel stukje:                  De mens wikt...
Uit de bundel:              Kleine stukjes vaderland
Te leen:                       via de plaatselijke bieb
Verkrijgbaar:                via Steven of de (digitale / plaatselijke) boekhandel
Zie ook de groep:        Kleine stukjes vaderland: een zwerftocht door 2011
 
 
Geplaatst: Vrijdag 7 januari 2011 - 7 reacties(s) [ Reactie ] - 0 trackback(s) [ Trackback ]
Categorie: Kleine stukjes vaderland: een culturele zwerftocht door 2011

=   Zwerftocht - HOME

 
De groep Een culturele zwerftocht door 2011 reist het hele jaar door. Van datum naar datum, van rustplek naar rustplek. Alle tijdreizigers zijn welkom, binnen en buiten de groep. Je kunt de reis volgen via de wegwijzerblog Culturele zwerftocht 2011; alle bezochte pleisterplaatsen. Maar blaas eerst even uit op het rustpunt hieronder...
 
Met vriendelijke groet en goeie reis,
Steven Watertij
 
 
Pleisterplaats 2  -  zondag 9 januari:
 
25 jaar in het vak
 
De reis voert ons onontkoombaar langs zondag 9 januari. De dag van Jurgen van den Herik. Op zondagen heeft hij toch al zijn dag. Dan gaat hij voor, terwijl hij doordeweeks in de rij moet staan. Maar zondag 9 januari 2011 is zijn moment suprême. Viering van een kwart eeuw in het vak. En wat voor een vak. Predikant, zo stelt hij zich voor in DWJM.
 
En dat klopt, maar niet helemaal. Want een predikant predikt, of preekt. En niet zelden voor eigen parochie. Wat associaties oproept die ver van Jurgen af staan. Hij preekt niet, maar praat. En dat praten blijft niet voorbehouden aan zijn huiskerk De Arke. Via Smelne Podium omvat zijn potentiële bereik alle huiskamers in Smallingerland en wijde omtrek. Volgens ontvangstrapporten is hij via FM tot aan de grenzen van It Heitelân waarneembaar, zij het met enige ruis. Pas voorbij Lemmer verdwijnt hij met hoorbare tegenzin uit de ether.
 
Niet alleen deze zondag 9 januari 2011 is onontkoombaar, Jurgen zelf is dat ook. In zijn preken (lees: praten) refereert hij graag aan zijn postuur, dus dat sla ik over. Maar ook verder kun je niet om hem heen. Wie hem heeft gemist op de fiets, op het Smelne Podium, op de vergadering, of op de kansel loopt hem bij DWJM alsnog tegen het digitale lijf. Overal praat hij. Mag van mij. In veel kerken zit de gemeente op de banken. In De Arke staan ze erop, overdrachtelijk gesproken. In de meeste kerken zitten de schaapjes aan de voeten van hun herder en leraar. In De Arke hangen ze aan zijn lippen.
 
Voor het woord predikant geeft de Van Dale als synoniem: kanselredenaar. Komt al meer in de buurt. Want Jurgen staat op de kansel en redeneert vandaar bedreven de breinen van zijn toehoorders naar hoger sferen. Dat alles met een natuurlijke presentatie van een hedendaagse Toon Hermans. Daarbij is hij nog steeds in ontwikkeling. Van vooral exegeet, die met wiskundige en rake precisie bijbelteksten weet te fileren, tot ook steeds meer de gevoelsgoeroe, die kerkmensen maant elkaar aan te raken, in de ogen te kijken en warm te zingen. Petje af, zoals dat in een kerk betaamt.
 
Toen ik als kind voor het eerst een verrekijker in handen kreeg, gluurde ik door de grote glazen. En inderdaad, alles leek heel ver weg. Totdat mijn vader zei dat ik hem om moest draaien. En verrek, ik wist niet wat ik zag... In De Arke, als Jurgen zijn klus heeft geklaard en het amen is verklonken, brengt de preek (het praatje) mij soms terug bij die verrekijker. Want verrek...!
Jurgen, ik ben de man die je zondags een hand geeft bij de deur. Trouwens de laatste maanden wat minder. Druk als ik was met het lezen van ´Geloven in een God die niet bestaat`. Goed boek. Maar echt wegblijven zit er niet in. Zeker de komende 25 jaar nog niet.
 
----------
 
Ook in het tweelingstukje figureert onze predikant. Het maakt duidelijk dat hij de voorbije periode in De Arke toch ergens een veer heeft moeten laten. Want de verbouwing van het godshuis heeft ook een nadeel. Graag geef ik weer signalement en vindplaats van het combi-stukje. Disclaimer: voel je helemaal vrij om te doen wat je hart je ingeeft....
 
Titel stukje:                  Ga heen in vrede
Uit de bundel:              Kleine stukjes vaderland
Te leen:                       via de plaatselijke bieb
Verkrijgbaar:                via Steven of de (digitale / plaatselijke) boekhandel
Zie ook de groep:        Kleine stukjes vaderland: een zwerftocht door 2011
 
 
Geplaatst: Woensdag 5 januari 2011 - 10 reacties(s) [ Reactie ] - 0 trackback(s) [ Trackback ]
Categorie: Kleine stukjes vaderland: een culturele zwerftocht door 2011

=   Zwerftocht HOME - HOMER

 

Deze wegwijzerblog hoort bij de groep: Een culturele zwerftocht door 2011. Leden en andere tijdreizigers vinden hier de weg naar alle bezochte datums: pleisterplaatsen in de tijd. Doordat we heel 2011 doortrekken, komen er steeds nieuwe rustplekken bij. Een speciale blog, om zo maar wat rond te lezen....

Met vriendelijke groet en goeie reis,

Steven Watertij

 

De al bezochte pleisterplaatsen

  1. zaterdag 1 januari 2011                           Van 24.00 uur naar 00.00 uur 
  2. zondag 9 januari 2011                             25 jaar in het vak
  3. vrijdag 14 januari 2011                            De redding is nabij
  4. woensdag 19 januari 2011                      Open brief aan het College van B&W
  5. woensdag 2 februari 2011                       Koning der Friezen
  6. zondag 13 februari 2011                          De meeste ongelukken gebeuren
  7. vrijdag 11 maart 2011                              Opruimen is oorlog
  8. zaterdag 30 april 2011                             Gouden greep van Smallingerland
  9. donderdag 10 december 2020                 Drachten december 2020
  10. woensdag 30 november 2011                  deadline...
Geplaatst: Zondag 2 januari 2011 - 12 reacties(s) [ Reactie ] - 0 trackback(s) [ Trackback ]
Categorie: Kleine stukjes vaderland: een culturele zwerftocht door 2011

 =   Zwerftocht - HOME

 

Pleisterplaats 1  -  zaterdag 1 januari:

Van 24.00 uur naar 00.00 uur

Onze eerste pleisterplaats is zaterdag 1 januari: Nieuwjaarsdag. Met excuses voor de vertraging; ook wij moesten even bijkomen.
Net als altijd zijn we deze Nieuwjaarsdag weer opgestaan. Al was het misschien wat later dan gebruikelijk. En in ons brein kriebelt het. Er is iets veranderd, iets ondefinieerbaars. Onzeker voelen we aan onze hoofden. Daar beginnen de nevels weer wat op te trekken, zoals buiten de kruitdampen verwaaien.
 
Wat is er ook alweer gebeurd?! Warempel, we zijn een nieuw jaar ingerold.  En alsof dat nog niet genoeg is, ook nog een nieuw decennium. Een groots gebeuren, een gelegenheid die wij aankleden met festiviteiten, geestverruimende drankjes, traditionele consumpties, de allerbeste wensen en niet te vergeten: vuurwerk.
 
De wilde haren zijn er wat vanaf. Urenlang de straat op of de buurt rond hoeft niet meer zo nodig. Vanuit een strategisch gelegen slaapkamerraam hebben we naar het vuurwerk staan kijken. We zijn gezegend met een buurtgenoot die niet kijkt op een spetterende bloemfontein meer of minder. Toch kun je de klok erop gelijk zetten: zo rond 00.20 uur is het mooiste weer verknald. Rond die tijd daalden we dan ook af naar de huiskamer en namen er nog eentje.
 
Toch is er iets geks gaande. Want waarom feesten? Omdat het oude jaar gelukkig weer voorbij is? Maar sommige voorbije jaren waren toch uitstekend? Omdat het nieuwe jaar is gekomen? Maar we weten toch niet wat het ons zal gaan brengen? En waarom vuurwerk? Een mooi en kleurig kijkspel, maar ook een nogal gevaarlijke en vieze bezigheid, die dan ook niet langer dan vier uur mag duren. Een regel waar weinigen zich aan houden en die bovendien niet te handhaven valt.
 
En dan nog iets. De jaarovergang bestaat eigenlijk niet. Tussen oudjaar 24.00 uur en nieuwjaarsdag 00.00 uur zit helemaal niks. Het is één en hetzelfde tijdloze moment. Wanneer en hoe kan er dan in vredesnaam iets overgaan?!
 
----------
 
In mijn hoedanigheid als schrijver heb ik mij hier verder in verdiept. En ik meen het raadsel te hebben opgelost. Voor wie meer wil weten: even Steven lezen. Zie hieronder het signalement van het bewuste stukje.
 
Titel stukje:             Fluiten in het donker
Uit de bundel:         Kleine stukjes vaderland
Schrijver:                Steven Watertij, Drachten
Uitgever:                 Free Musketeers, 2009
Verkrijgbaar:           via Steven, de (digitale / plaatselijke) boekhandel
Te leen:                  via de plaatselijke bieb
 
 

 

 

De groep Een culturele zwerftocht door 2011 reist het hele jaar door. Van datum naar datum, van rustplek naar rustplek. Alle tijdreizigers zijn welkom, binnen en buiten de groep. Je kunt de reis volgen via de wegwijzerblog Culturele zwerftocht 2011; alle bezochte pleisterplaatsen. Maar blaas eerst even uit op het rustpunt hieronder...

 

Met vriendelijke groet en goeie reis,

Steven Watertij