Geplaatst: Dinsdag 26 november 2019 - 0 reacties(s) [ Reactie ] - 0 trackback(s) [ Trackback ]
Categorie: column

Op eindejaars-donkere dagen placht de Noorse oergod WODAN (de woensdag is genoemd naar deze figuur) op het witte paard Sleipnir door het zwerk te zwerven. Met op zijn schouders de pikzwarte raven Heugin (= geheugen) en Muninn (=gedachten). Deze vlogen fluks naar de daken om aan de schoorsteenpijpen te gaan luisteren of de inpandige kinderkens wel zoet waren. Later werden die vogels vervangen door een gevolg van zwartgemaakte edellieden: de Berserkers (berse=blinkende geest + rik= machtig). En die rijke gasten strooiden wat muntjes naar de hutten van arme lieden. 

En zo is het gekomen dat nog heden ten dage Sint Nicolaas op een witte hengst, gekleed in een rode mantel en met een donkergetint gevolg ook munten bezorgt. Al zijn deze nu van chocola.

alt

Geplaatst: Maandag 25 november 2019 - 0 reacties(s) [ Reactie ] - 0 trackback(s) [ Trackback ]
Categorie: column

 Voor mij is ús Klaas een heilige.

 Us Klaas is vrijwilliger en als zodanig onbetaalbaar. Naast het vrijwilliger-schap bij diverse instanties is hij bijzonder goedgeefs. Want van zijn inkomen geeft hij bijna alles aan anderen. Hij is niet getrouwd, berijdt geen auto maar een paard, verblijft spotgoedkoop op een boot en heeft derhalve weinig vaste lasten. Vooral kindertjes kunnen bij hem terecht voor een lovend of stichtelijk woordje met een presentje als beloning of “pleister-op-de-wonde”.

Ook zijn uiterlijk maakt hem bijzonder. Aan de kapper geeft hij geen eurocent uit: zijn baard en snor liet hij languit groeien. Om in zijn ouderdom niet gebukt of languit te gaan gebruikt hij tegenwoordig een lange stok. Zijn kleding is een soort overgooier. Kleurrijk, dat wel.

Toch valt hij gewoonlijk niet op. Domweg omdat hij ook een deel van het jaar (ook goedkoop) in Spanje huishoudt. Maar zo eindejaars trekt hem altijd “it oerpakelân”. Rustig aan en goedkoop meeliftend met een gehuurd vrachtschip komt hij en in gezelschap van wat medestanders over naar Nederland.

Zijn naam en faam als grote weldoener voor het kleine volk ligt vooral hier in de lage landen, maar die roem is later doorgedrongen tot zonniger streken. Het Vaticaan heeft hem zelfs heilig verklaard.

Hier ziet u een foto van een Sinterklaas-intocht te Amsterdam. Hij is vergezeld door een groep gemengde Pieten. Vooraan een paar edellieden (knights ofwel knechten).

alt

 

Door de laag-landse middenstander is hij inmiddels op zijn ros verheven tot een onmisbare medestander en bewoner van een on-aantastbaar heilig huisje. Die wél, nog op zijn oude dag, met z’n witte hengst Amerigo het dak op moet. Zo van: sa, de miter op. Om pakjes door niet-vindbare schoorstenen te persen. Levensgevaarlijk. En zelfs zonder een risico-verzekering voor dak-klazen tussen de dakhazen. En dát -vind ik- is erg jammerlijk. Want voor mij is hij geen commerciële huur-Sinter-Klaas, maar blijft hij ús Klaas. En geen sodemieterop-Klaas.

Geplaatst: Vrijdag 15 november 2019 - 0 reacties(s) [ Reactie ] - 0 trackback(s) [ Trackback ]
Categorie: column

 

 Om de kwestie even helemaal recht te zetten nemen we ook de figuur Sinterklaas op de korrel.

Wat je (volgens mijn woonstraatgenoot Roel Oostra, oud directeur van de Drachtster schouwburg De Lawei) waarschijnlijk niet weet, is dat Nicolaas de kleinzoon was van Sietse ( zoon van Niklaas Sietses)  en Frouckjen (fan Hotse Try) uit het Friese Oudega nabij Drachten. 

Niklaas, de zoon van Sietse (zoon van Sietse, vernoemd naar Niklaas Sietses) en de novice Barbara werd in Madrid geboren op 5 december 894. Na het eind van zijn levenstijd werd hij als heilige bijgezet in een kerk te Madrid met een bisschopsmantel om z’n schouders.

Overigens mag ik de figuur van Sinterklaas wel. Hij leeft op zeer zuinige voet in Hispagne en komt maar één keer per jaar naar de Nederlanden om wat van zijn rijkdom uit te delen aan daartoe behoeftigen. Wél een heel goed voorbeeld voor hedendaagse miljardairs.

alt

Zijn jaarlijkse overtocht is goedkoop: per boot of trein maar niet in een milieu-verpestende vrachtwagen-kolonne of in een Jumbo-vliegtuig. Zijn ondersteunende knights (ridders) zijn ervaren zeelieden die het geen probleem vinden om een lange zeereis te maken. Op zijn kleding is hij ook zuinig: altijd dezelfde rode overjas. De kapper wordt van hem beslist niet rijk. Geen rollator, maar een kromme stok ter ondersteuning.

Geplaatst: Donderdag 14 november 2019 - 0 reacties(s) [ Reactie ] - 0 trackback(s) [ Trackback ]
Categorie: column

 

Ben je dat gezeur over Piet, zwart of niet, ook zo zat? Dat gedoe is m.i. nergens nodig.

Want de katholieke kerk heeft ooit, ook in deze contreien de oude NOORSE godheden wat omgekat en een Christelijk jasje en atributen verschaft. Ook de naam WOENSDAG is een afleiding van WODANS-dag. De baardige god Wodan, gekleed in een rode mantel placht zich in hemelse sferen op een WITTE SCHIMMEL rond te laten rijden. Met op zijne schouders twee ZWARTE raven die 's nachts her en der uitvlogen om aan schoorstenen af te luisteren of de kinderkes en hun ouders wel echt braaf waren. In de laag-bij-de grondse optochten werd Wodan achtervolgd door - in diepdonkeree mantels gehulde - rijke edellieden, die wat overtollig muntgeld wierpen naar armelui's hutjes. 

Het chocoladegeld in het huidige strooigoed is daarvan het (soms enigszins verschimmelde) overblijfsel. Bij een intocht stonden enkele West-Indische matrozen klappertandend onder de toeschouwers. Ze hadden honger en, belust op strooigoed, vroegen ze en mochten ze zich aansluiten bij het gevolg van de heilige Klaas. Die zeelieden zijn in de Neder-landen sindsdien Sint's dienaren gebleven. Foto's uit 1935 van de intocht van Klaas in Amsterdam laten, samen met wat  zwartgeblakerd gevolg, nog steeds als edellieden verklede herauten zien. De mijter en staf van de heiligverklaarde berijder van de schimmel is het suikerzoete katholieke sausje over een oeroude geloof.     EN ZO IS HET GEKOMEN

Dus: dat gedoe van luitjes (die blijkbaar niet TROTS zijn op hun uiterlijk en ook niet geven om andermens kindgerichte tradities) om wel of niet een zwarte Piet heeft eigenlijk niets te maken met het koloniale verleden van Nederland. Nog een mazzel dat de WITTE SCHIMMEL niet een gitzwarte Friese hengst is geworden.  AnnaLiese

Een boek open over SINTERKLAAS? ........dat doen we WAT later.

alt

 

Geplaatst: Zondag 3 november 2019 - 0 reacties(s) [ Reactie ] - 0 trackback(s) [ Trackback ]
Categorie: column

 

Voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad

betreffende de overbrenging van afvalstoffen.

   

Advies in eerste lezing van het Europees Parlement op 19 november 2003:

 

Gunstig, met verschillende amendementen die met name beogen: de lokale structuren

voor afval-verwerking in stand te houden en het intracommunautair transport en de uitvoer

van afval te beperken; op de uitvoer van stedelijk afval uit particuliere huishoudens,

inclusief de uitvoer naar andere lidstaten, de procedure van voorafgaande schriftelijke

kennisgeving en toestemming van toepassing te verklaren; de mogelijkheid te schrappen

om uit te gaan van stilzwijgende toestemming van de bevoegde autoriteit indien een reactie

op de aanvraag voor uitvoer meer dan dertig dagen uitblijft; de eis van een minimumniveau

van nuttige toepassing te schrappen als voorwaarde voor toestemming voor een transport;

de termen "verwijdering" en "nuttige toepassing" zodanig te omschrijven dat vermenging,

herverpakking, overslag en opslag, die niet als definitieve verwijdering respectievelijk nuttige

toepassing worden beschouwd, niet onder de begripsomschrijving vallen; en niet voor

menselijke consumptie bestemde dierlijke bijproducten in het toepassingsgebied van de

verordening op te nemen.

 

Rijks-, provinciale en ook lokale ambtenaren raken snel besmet met dit soort bagger.

Voor inlossing van de oeroude gemeentelijke belofte tot helderheid en duidelijkheid in het

 

contact tussen het gemeentebestuur en de burger is duidelijk andere taal nodig.   Touché