Geplaatst: Woensdag 9 oktober 2019 - 1 reacties(s) [ Reactie ] - 0 trackback(s) [ Trackback ]
Categorie: QRcolumn
foto
         
Roken is je gezondheid verstoken.
Ruikt alles in huis naar jouw rook, hoest je veel, heb je ademtekort al bij een kleine inspanning, gaat jouw rookverslaving ook ten koste van de gezondheid van anderen? STOP DAN NU, bespaar geld en ga eens genieten van gezonde lichaamsbeweging in de frisse lucht.

Mijn hoogstpersoonlijke, vrijwel KOSTELOZE en aanbevelenswaardige succes-methode om te stoppen zonder te minderen en anderen te hinderen.

—————————————————————————————————————————————————

Alles wat met roken te maken heeft is voor mij een teer onderwerp. De verkoop van sigaren, sigaretten, pruimtabak en aanverwante artikelen was bij ons thuis middel van bestaan en dus niet-discutabel.  In de tabakswinkel van mijn vader lagen de verleidingen letterlijk voor het grijpen. Al heel jong was ik een verstokte roker en ik bleef stevig paffen tot m'n vijftigste verjaardag.

Veel te laat drong het voldoende tot mijn half-verteerde brein door dat ik mezelf en m'n gezin schade toebracht. Met het windje van de anti-rookcampagnes in de rug besloot ik te stop-pen. Een try-out met mindering hielp niet: bij elk spannings-moment verviel ik weer in het aangewende rantsoen van zo'n 25 sigaretten per dag van 's ochtends vóór het ontbijt tot 's avonds vóór de beddedonsjes. Meedoen aan een stopcursus was óók geen succes: het enige wat ik er aan overhield was een nóg lager banksaldo en een nóg groter gevoel van  mislukking én een grote stapel anti-rooklectuur. 

       Toen er nicotine-kauwgum en nicotine-pleisters op de markt kwamen en ook die weinig effect hadden, besloot ik m'n eigen stopmethode te bedenken. En die was wél afdoende: sindsdien raak ik geen kankerstokje meer aan. 

       Toen ik pas met deze eigenzinnige methode begon en ook m'n sociale omgeving op de hoogte was van het voornemen, wist buurvrouw aan mijn eigen eega te melden dat ik stiekem toch wél rookte, want ze had me gezien met een cigarillo in de mond. Op overtuigende wijze kon ik uitleggen dat dát stokje geen sigaartje was maar een therapeutisch middel: namelijk een takje zoethout. De truc is dat je met zo'n zoethoudertje tussen de tanden iets in de mond hebt als vervanger van de peuk; de smaak ervan is niet vies, maar het stokje gaat tenslotte vervelend pluizen en je moet de vezels uitspuwen. 

Toch is dit goedkope, overal verkrijgbare hulpmiddel niet de basis van mijn stopmethodiek, maar de boef TABAK zelf en wel in de oorspronkelijke gebruiksvorm, namelijk als PRUIM-tabak. In de oertijd werd namelijk het tabaksblad gekauwd vanwege het ontbreken van lucifers en vloeipapier.

 Het is welzeker: met een klont pruim achter je kiezen is de opname van de nog wél broodnodige hoeveelheid nicotine sneller via het mondslijmvlies dan middels nicotine-pleister of kauwgum. Het grote voordeel van deze methode is, dat de longen niet verder verteren. Een nadeel is, dat zo'n pruim véél smeriger smaakt dan nicotine-kauwgum. Het effect dáárvan is weer, dat je de smurrie zo snel mogelijk wilt uitspuwen en het resultaat is, dat je minder nicotine binnenkrijgt en zo snel mogelijk wilt stoppen.

       Deze pro-bate afkickmethode behelst dus in het kort: de combinatie van een vaste wil om te stoppen, plus het hoofd vol anti-rookslogans, plus flinke wandelingen in de frisse buitenlucht, plus tijdelijk een pruim achter de kiezen en een stukje zoethout vóór de kiezen, plus veel water om het oude gif en de nieuwe vieze smaak weg te spoelen.                                     HV

 Tabaksfabriek:  Vanaf 1850 begon zich in Drachten de tabaksindustrie te ontwikkelen. In 1902 werd voor de firma Fokke van der Meulen een tabaksfabriek gebouwd. Hier werd tot eind 1989 halfzware pruimtabak van het vermaarde merk 'Drachtster Kei' geproduceerd, genoemd naar een grote ZWERFKEI die in 1931 bij de Zuiderbegraafplaats in Drachten uit de grond werd gehaald en na veel nieuwe omzwervingen een plaatsje kreeg bij  verzorgings-instelling 'Sunensz'. 

 
*) Deze stap moet je beslist niet overslaan. Want het is een hele klus om je stuk brein van 600 miljoen jaar oud (het reptielen-brein) én je zoogdieren-brein én je mensen-brein  te overtuigen van het goede doel en over te halen te stoppen met deze ingesleten smerige gewoonte.

En die eigen-aardige aanpak was wél afdoende, want sindsdien raak ik geen kankerstokje meer aan. Toen ik pas met mijn eigenzinnige methode begon en m’n omgeving al op de hoogte was van het voornemen, wist buurvrouw aan mijn eega te melden dat ik stiekem toch wél rookte, want ze had me gezien met een cigarillo in de mond. Op overtuigende wijze kon ik uitleggen dat dát stokje écht geen sigaartje was maar een therapeutisch hulpmiddel: namelijk dat takje zoethout. De truc is dat je met zo’n zoethoudertje iets in de mond hebt ter vervanging van de peuk. De smaak ervan is niet vies, maar het stokje gaat tenslotte akelig pluizen en je zult de vezels uitspuwen.

Geplaatst: Zondag 6 oktober 2019 - 0 reacties(s) [ Reactie ] - 0 trackback(s) [ Trackback ]
Categorie: QRcolumn

 

Ik ben kwaad, heel kwaad. En ook wakker: ik ben kwakker.

Want heel m’n werkzame leven heb ik verplicht pensioenpremie betaald aan het ABP. Dát pensioen zou welvaartsvast zijn, geïndexeerd aan, meegaande met  de stijgende kosten van levensonderhoud. Ambtenaren en onderwijskrachten spaarden voor een gegarandeerd pensioen.

Maar tussen 1982 en 1994 onder drie kabinetten Lubbers en 1 kabinet Kok werden pensioenpremies van ongeveer 32,8 miljoen gulden, betaald door de pensioengerechtigden aan het Rijk niet overgedragen aan het ABP.

Er ontstond een ereschuld, nu te begroten op 80 miljard euro, van het Rijk aan de ABP-deelnemers.

Al die tijd waren die deelnemers en Kamerleden niet alert, op de hoogte,onmachtig of incompetent om die gang van zaken te keren. Zelfs ging men akkoord met de uitnamewet en wordt er sinds de privatisering van het ABP door het Rijk ook nog € 11,8 bespaard op AOW-uitgaven. Is deze gang van zaken geen FRAUDE en DIEFSTAL ? Want zo hebben met mij talloze voormalige overheidsdienaren geen aan de alsmaar stijgende kosten van levensonderhoud geïndexeerde AOW en ABP inkomen ontvangen. De pensioenspaarpotten van deze werknemers zijn in geen enkel europees land hoger dan in Nederland.En nu dreigt er door toepassing van ook andere absurde ideeën*) een KORTING. Hoezo ERESCHULD ?

*) Inmidels is de rente op spaargelden bij de banken gedaald tot zelfs onder het absolute nulpunt. Als particulier kun je nog beter bi Appie Happie sparen, want 2 spaarzegelboekjes van € 98 leveren tenminste nog € 104 op

Geplaatst: Donderdag 3 oktober 2019 - 0 reacties(s) [ Reactie ] - 0 trackback(s) [ Trackback ]
Categorie: QRcolumn

 

  Oppaspoes-poespas                                      

 

 

   Telkens kwam er een vreemde poes, zo te zien een kater van nog geen veertien jaar, be-schutting zoeken in onze tuin. Hij was niet weg te branden. Wij vroegen ons af waar deze dik-zak vandaan kwam toen hij al na korte tijd bij ons kwam om een kopje te geven. Hij kreeg een  schotel melk als dank. Of misschien ging het andersom: eerst  melk en dán kopje. De kater- zo bleek later- was van nieuwe mensen een paar huizen verderop. Die lui waren heel vaak op pad naar hun getrouwde dochter en kleinkind. De poes, vonden ze, konden ze beter maar niet meenemen als plaagprooi voor hun A.D.H.D.- kleinzoon. Dus húp, de nog kale tuin in. En zo kwam de kater bij ons de beest uithangen. Heel snel zat de mini-tijger binnen, breeduit midden op de keukenvloer.Zo van: nú kun je niet meer om me heen en waar blijft mijn hapje?

 

Dus werd pa uitgestuurd om kattenvoer te kopen. Nou dat is geen sinekure. Wát een keus. Ik verdwaalde mentaal tussen zakjes, bakjes en blikjes met kalf en lam; met kabeljauw, sardientjes, tong, tonijn, krab en forel; met hert en hart; met lever, ham/kaas, met kip en kalkoen; met eend, konijn, fazant; met garnalen, groenten, granen, vezels, kalk en vitamines. En dat alles in de vorm van mousse, gelei, paté, of brok voor junior miss Poes tot senior Koning Kat. Ik koos voor een blikje lever met rijst in smeuïge jus, drie sterren, met smulgarantie. Foute boel! Het beest haalde z’n neus ervoor op. Is zeker iets chiquers gewend. Een hapje ham ging er nog wél in. En toen ging m’n vrouw tóch maar eens praten met de baas van het beest. De poes bleek Knor te heten. Wij mochten wél oppassen, het voer moest met zalm zijn en: ‘Goedendag, wij moeten nu echt weg’. Nou, dacht ik tegendraads, dan noem ik hem dus maar Ronk.

 

  Inmiddels had de haarbal onze tuin geannexeerd, plus het huis als tweede woning. Hij bekraste het raam om binnengelaten te worden en pikte mijn plekje voor de TV in. Nu doet de dakhaas een hazenslaapje op de warme vensterbank, waar hij een prima uitzicht heeft op zijn hoofdresidentie. Tot dáár weer wat te halen valt, want Ronkie is niet voor de poes. Duurt het opdienen van zijn souper hem té lang, dan komt de veelvraat de buit wel zelf aan-slepen: een dode of half-dode mus, spreeuw, ekster, kraai of jonge eend. Het allerlekkerste hapje was onlangs een dikke kikker, aangebracht met ‘n air van: 'Voila, nu graag een 4-sters kikkerbil-pateetje. En gauw een beetje'. Ter aansporing zette hij alvast z’n scherpe klauwen in mijn kuit.                                                                                                                  Touché dus.

Geplaatst: Dinsdag 24 september 2019 - 0 reacties(s) [ Reactie ] - 0 trackback(s) [ Trackback ]
Categorie: QRcolumn

alt 

Inwoners van Amsterdam die vanaf 1 januari 2020 ongeadresseerde reclame willen, moeten een JA-sticker op de brievenbus plakken.

Prima toch, want dat scheelt een massa papier: wel 30 kilo per huishouden. En dat scheelt een massa te kappen bomen en transportkosten.

Maar….er is NOG EEN BRIEVENBUS en daarbij is deze milieu-maatregel niet geldig: de DIGITALE MAILBOX. Ook op die deurmat (de inbox op P.C., tablet, laptop en handy) vallen ongewenst koekies. Als je een daarvoor aan te klikken JA-koekie-sticker activeert, dan haal je via een sluipweg ook tóch de meestal zeer ongewenste reclames binnen.

 Omdat ik kots van koekies klik ik ze lekker weg en bespaar me de verborgen verleiders van ongewenste aanbiedingen.

Geplaatst: Zondag 22 september 2019 - 0 reacties(s) [ Reactie ] - 0 trackback(s) [ Trackback ]
Categorie: QRcolumn

Jaarlijks worden in de “knoflooklanden” olijven uit de olijfbomen geschud of geharkt. Een kleinschalig gebeuren, maar landelijk leidend tot een forse sloot olijfolie, al dan niet extra vierge, koud genoeg geperst. Een uitstekend exportproduct en een mooie bron van inkomsten.Natuurlijk tot dat die bomen gekapt worden omdat er tóch geen handen aan de boom komen om de olijfjes er uit te schudden. Of omdat er brandhout nodig is omdat de armen geen andere brandstof dan illegaal kaphout kunnen bemachtigen. En zó gaat dan een verzekerde bron van inkomsten van de kleine boer en smeerolie van een compleet land in rook op, de atmosfeer met nóg meer CO2 vervuilend.

Een olijf rolt gemakkelijk. Maar een eikel gaat kwa rolpatroon helemaal als een glad eitje. Eikelbomen groeien het best in gematigde zones en regelmatig is de eikeloogst abnormaal enorm: in de “mastjaren” namelijk. Het jaar 2011 was zo’n jubeljaar. Bij onze dochter, wonend bij de Bakkeveense bossen, was het helemaal raak. Haar tuin lag in die herfst volop bezaaid, eikel aan eikel. Gelukkig is haar tuintje onderlegd met worteldoek en dat fungeerde nu als anti-eikellaag. Zonder die bescherming zouden duizenden gladde eikels later een poging hebben gedaan zich aldaar te hechten om groot te groeien.. Ja, eikels genoeg in dit lage landje.

Nu was het jammer, dat al die eikels (ik heb ze niet geturfd, misschien waren het wel tienduizenden) niet op een hellend vlak vielen. Want dan zouden ze vanzelf, zelfs zonder menselijk ingrijpen, in een eikelgoot belanden. Nu heb ik mijn gedachten maar eens over die immense eikellaag laten gaan. Het is wél zo, dat voor de mens eikels niet te pruimen zijn. Maar eikhoorntjes zijn er dol op, voor herten en reetjes zijn ze niet te versmaden en (varkens *) lusten er wel pap van.

Zo gezien zou een polderlandse eikeloogst minstens zo omvangrijk kunnen zijn als een warmerlandse olijvenoogst. Dienende niet alleen als eekhoorntjesbrood of varkensvoer, maar ook als bron voor bio-energie. De oogst wordt een eitje als de bomen op een helling worden geplant: omdat de vruchtjes dan door  zwaartekracht ipv menskracht of een eikelschudder de verzamelgoot in worden geholpen. Ik zeg maar met mijn oud-tante Akke Fietje: GEMAKZUCHT DIENT DE MENSCH.

Maar..... eikels, vooral de verse, bevatten veel tannine. geiten en varkens lusten ze graag, maar andere huisdieren als schapen, honden kunnen daar niet tegen en worden ernstig ziek. Lees verder > bit.ly/2mXPP4A   

*) En wat dacht je van een na-oogst van zwarte dikbil-scharrelvarkens? Ten behoeve van wereldvermaarde turf-gerookte achterham en droge worst? Met voorafgaand gescharrel en tevreden geknor tussen twee parallelle rijen schotten, die voor de eikeloogst tijdelijk in schuine positie worden geplaatst voor een probleemloze afvoer van al die gladde eikels?                   Touché

alt

 

Geplaatst: Vrijdag 20 september 2019 - 0 reacties(s) [ Reactie ] - 0 trackback(s) [ Trackback ]
Categorie: QRcolumn

 STOFZUIGERZAK-ONGEMAK

 

Het geschiedde toen onze antieke sleestofzuiger teveel raasde, plotseling de geest gaf en er dus een vervanger gezocht en gekocht moest worden. Een kleintje die zacht zoemend gladjes achter je aanglijdt was de bedoeling. Maar die het stof en de kattenharen nu eens wél uit de mat zuigt. Als intermediair leende ik eerst de stofzuiger van buurvrouw. Maar daarvan was het aanvankelijk lege stofzuigerzakje in één zuigbeurt al barstensvol. Deze ervaring deed de beste huisvrouw van alle (en derhalve ook ondergetekende) besluiten om toch maar weer een GROTE stofzuiger te kopen. Een krachtige, van een in deze contreien zeer welbekend merk. Zo gezegd, zo gedaan. Ook deze maakte tóch weer flink kabaal, maar deed tenminste wél wat hij doen moest: zuigen.

De eerste pakjes stofzuigerzakjes, met het apparaat meegeleverd, waren al gauw volgezogen. Geen probleem, verzekerde ik mijn vrouw. Type stofzuiger en modelnummer werden opgeschreven voor de leverancier in de hoofdplaats. Maar m’n liefste kwam terug met een kassabon van meer dan 10 euro en zakjes voor een onbestemd model. Om nu meteen weer naar de grote stad te rijden was geen optie. Dan maar eerst hier terplekke gezocht. Maar ook hier waren de toepasselijke zakjes (van een in onze woonplaats en ommelanden zeer welbekend merk) niet voorhanden. Welgemoed trokken wij saampjes naar omliggende dorpen en gehuchten. Maar alle bezochte winkeliers keken of wij iets van een andere planeet wilden kopen.

Vanwege het prangende ongemak restte er niets anders dan zelf de (in deze contreien zeer welbekende) fabrikant te bellen voor de toebehoren. Na een halfuurtje wachten op andere wachtenden vóór u bij het muzakje “Waiting in Vain” van Bob Marley, bleek ene Loes gewillig te zijn om me te woord en bij te staan. Ze kon erg met me meevoelen, zei ze. Ze zoog zelf ook wel eens stof. Maar: de detaillisten die het apparaat verkopen moeten hun eigen voorraadje verzorgen. Ook van de toebehoren. Maar: stelde ze, bij hoge nood kon ik ook het geld aan de firma overmaken en dan zou zij zelf de zakjes bij me bezorgen. Mijn reactie op die belofte is hier niet publiceerbaar. Voordat ik hem tenslotte weer oplegde blies ik nog een handkusje naar de hoorn. Het is nog steeds heel stil in huis. En nog steeds heel stoffig. HV

alt

 

 

Geplaatst: Zondag 15 september 2019 - 0 reacties(s) [ Reactie ] - 0 trackback(s) [ Trackback ]
Categorie: QRcolumn

 https://fanvanfryslan.nu/qr-column/lcolumns/

Deze DWARSLIGGER is om te delen:

alt

http://www.fanvanfryslan.nl/wordpress/wp-content/uploads/2019/01/WISSEL-COLUMN.jpg 

Men kletse een zwikje vers gezeverde larie gedurende een stief kwartierke, verzwam dat met een halve pint Haagse humbug (of de goedkopere Haagse bluf) en poch dit op tot een vette dikdoenerij. Intussen verbloeme men een tas fijn opgesneden apekool met een kop zotteklap.
Het quatsch-mengsel wordt een stief kwartierke gewauweld in een voorgebakken lucht-oven. Een flinke zwets lariekoek dien je zo heet mogelijk op te dienen met een portie fors opgeklopte nevellandse snoeverij en te bestrooien met een greintje jargon-kolder. Drink er gezellig een glaasje geleuter bij.

 

 

 

Geplaatst: Zaterdag 7 september 2019 - 1 reacties(s) [ Reactie ] - 0 trackback(s) [ Trackback ]
Categorie: QRcolumn

 GEDACHTEN

Deze column is gewijd aan het verschijnsel DENKEN. Want denken is heel bijzonder. Denken is menselijk. Dieren denken denkelijk niet, want mensen merken (ook zonder dat er een taalgeleerde aan te pas komt) dat denken taalgebonden en gehoorgebonden is. Zo denken Basken in het Baskisch, Friezen in het Frysk enzoverder. Als de koe-taal alleen het geluid BOE bevat, dan is het logisch dat koeconversatie en koemunicatie niet snel op gang komt.

Vergeleken met horen en zien vergaat het denken ook anders. Bijvoorbeeld: je ziet een boom, een wolkenkrabber, een zeilboot maar zodra je je hoofd afwendt is die boom of wat dan ook in je blikveld niet meer: je ziet dan wat anders. Bij het gehoor spelen tijd en afstand een rol: je luister naar pianospel en blijft de klanken ook horen als je je hoofd een andere kant opdraait. Maar zodra je je lijf van de bron verwijdert, zwakt het geluid af tot je de klanken niet meer kunt horen.

Weer anders is het met denken. Stel: je denkt nu REGEN. Dan kun je blijven denken aan dat begrip regen, ook al draai je je hoofd, ook al doe je je ogen dicht en prop je vingers in je oren of je kop in het zand. Je kunt in je hoofd én in tijd en plaats de gedachte aan regen met je meenemen. Ook al ben je kilometers verder en is het pikkenacht, je kunt blijven denken aan regen. Of aan spruitjes, het maakt niet uit wat.

Terwijl je kijkt naar bv een boom kun je die aanblik niet stoppen zonder je ogen te sluiten, maar het denken aan een BOOM kun je elk moment stilzetten, en óók weer activeren. Tenzij je natuurlijk bijzonder vergeetachtig bent geworden…. of in slaap bent gevallen. Het bijzondere van DENKEN is ook dat heel veel mensen, verspreid over de aardkluit, op hetzelfde moment kunnen gaan denken aan hetzelfde. Aan het begrip VREDE bijvoorbeeld.

Ergo: het denken is niet gebonden aan plaats, tijd, afstand en omstandigheden. Denken is HEEL bijzonder menselijk.

 Voor het geval dat je deze column wilt delen: dit adres staat erboven. 

sociaal.dwjm.nl/artsneev123/blog/6237/ 

 

Voor het geval dat je deze column wilt delen met een ander is hier de linke link > 

 

Geplaatst: Zaterdag 17 augustus 2019 - 0 reacties(s) [ Reactie ] - 0 trackback(s) [ Trackback ]
Categorie: QRcolumn

 alt

Geplaatst: Maandag 22 juli 2019 - 0 reacties(s) [ Reactie ] - 0 trackback(s) [ Trackback ]
Categorie: QRcolumn

 

https://fanvanfryslan.nu/wp-content/uploads/2019/06/WISSEL-COLUMN-vert.jpg

Geplaatst: Zaterdag 1 juni 2019 - 0 reacties(s) [ Reactie ] - 0 trackback(s) [ Trackback ]
Categorie: QRcolumn

 Lees verder dan je neus lang is > https://bit.ly/2LonY9b  

Geplaatst: Donderdag 30 mei 2019 - 0 reacties(s) [ Reactie ] - 0 trackback(s) [ Trackback ]
Categorie: QRcolumn

 

alt

Geplaatst: Maandag 27 mei 2019 - 0 reacties(s) [ Reactie ] - 0 trackback(s) [ Trackback ]
Categorie: QRcolumn

https://bit.ly/2QtzRt9

alt 

Geplaatst: Zondag 28 april 2019 - 0 reacties(s) [ Reactie ] - 0 trackback(s) [ Trackback ]
Categorie: QRcolumn

 Uit de serie WEKELIJKSE QR-COLUMN:

alt


https://fanvanfryslan.nu/qr-column/lcolumns/