Geplaatst: Donderdag 26 december 2019 - 0 reacties(s) [ Reactie ] - 0 trackback(s) [ Trackback ]
Categorie: Maatschappij

 

MKB-voorman Vonhof wil werkgeversverantwoordelijkheid blijven afschuiven.

De premies voor uitzendkrachten gaan omhoog. Volgens de voorman van MKB Vonhof is dat slecht en dreigt daardoor de flexibele schil kleiner te worden. Flexibele schil zijn werkgeverswoorden voor dagloner contracten waarbij het werkgeversrisico afgeschoven is op de werknemers. De voorman vindt het verkleinen van de slechte contracten slecht. Ik vind dat goed.

Nederland is kampioen slechte contracten. Die slechte contracten leiden tot minder investeringen in opleiding, meer bedrijfsongevallen en zijn funest voor betrokkenheid. Echter als je winst wilt maken zonder werkgeversrisico, is de flexibele schil een goede zaak. Ik noem dat anti maatschappelijk. Op deze manier winst maken gaat ten koste van werknemers en goedwillende werkgevers. Bij een volgende crisis, zijn ZZP’ers, uitzendkrachten, tijdelijke contracten en oproepcontracten het kind van de rekening. Vooral ZZP’ers. Zij hebben geen WW. Bezit wordt verrekend bij aanvragen van bijstand.

De werkgeversvoorman Vonhof stelt dat er een platform economie is in Nederland. Hij doet of er geen werknemers zijn. Er zijn ruim 8 miljoen werknemers. Hij bedoelt dat ZZP’ers en uitzendkrachten worden ingehuurd via platforms (waaronder uitzendbureaus). ZZP’ers die hun eigen materiaal en gereedschap aanschaffen. Kosten die de inhurende werkgever niet hoeft te maken. Als het de inhurende grote werkgevers even niet uitkomt, wordt niet meer ingehuurd. Zie daar het model, wel verdienen en geen risico. Het risico is voor de ZZP’er, de oproepkracht, de uitzendkracht.

Het bedrijf Uber is een voorbeeld van het afschuiven van risico. Zij hebben geen taxivergunning maar laten autobezitters voor hun rijden waarbij een deel van de opbrengst naar Uber gaat. Geen kosten voor auto’s en toch verdienen door oneerlijke concurrentie aan taxibedrijven aan te doen. De VVD prominent mevrouw Kroes is daar commissaris.

Het is opvallend dat een deel van de ZZP-spreekbuizen zich verzetten tegen een minimumtarief voor ZZP’ers. Zij stellen dat het minimumtarief door de inhurende werkgevers als maximum gehanteerd gaat worden. Indirect wordt daarmee bevestigd dat er geen sprake is van een gelijke onderhandelingspositie van de ZZP’ers. Zij zijn, met uitzondering van mensen die in schaarse beroepen werken (wat een tijdelijke schaarste is), afhankelijk van de in-huurders of de bureaus die als tussenpersoon optreden. Nu wordt de ZZP’er als concurrent van de werknemers ingezet. De werkgevers hoeven immers, met uitzondering van de schilders, geen pensioenpremie te betalen.

Ook opvallend is dat het invoeren van een betaalbare arbeidsongeschiktheidsverzekering, wordt bestreden. De ZZP’ers aangesloten bij FNV hebben aangegeven daar wel behoefte aan te hebben.

Een andere vorm van werkgeversverantwoordelijkheid ontlopen is bedrijven splitsen in een veelheid aan Besloten Vennootschappen. Dit doet zich niet alleen voor bij grote bedrijven maar ook bij het midden en klein bedrijf. De winst gaat naar de bovenste. De werknemers zijn ondergebracht in een B.V. zonder bezittingen. De banken vragen voor kredietverstrekking als onderpand alle B.V. ’en inclusief de hoogste, veelal beheer B.V. genoemd. Het is niet meer dan redelijk dat als voor het kapitaal B.V. ’en gekoppeld worden dat ook voor de arbeid (werknemers) geldt. Daardoor worden selectieve faillissementen voorkomen.

Het afschuiven van verantwoordelijkheid op werknemers, wordt door VVD gepropageerd. VVD’ers zeggen in de geest van de Adam Smith (filosoof eind 1700) te werken. Niets is minder waar. Adam Smith vond dat de werkgever persoonlijk aansprakelijk moest zijn en zich niet moest verschuilen achter Naamloze Vennootschappen laat staan een veelheid van B.V. ’en.

Het afschuiven van werkgeversverantwoordelijkheid kan niet genoeg bestreden worden. Vakbonden verdienen steun in het bestrijden van deze misstand.

Anne van Dijk, Drachten.

Delicious Digg Facebook Fark MySpace