Geplaatst: Zondag 29 december 2013 - 0 reacties(s) [ Reactie ] - 0 trackback(s) [ Trackback ]
Categorie: boeken

▄▄  Bleske - HOMER

 > Het einde van Sinterklaas (1)

Het afscheid is nabij
 
De Der-Aa-kerk Groningen, 27 december 2013
 
 
Beste Gerard,
 
Je bent geen snars veranderd, slechts gegroeid.
Nog steeds haal jij mij binnen met gejuich!
Ik vond je aanblik wel een beetje ruig,
maar toch raakte je weer door mij geboeid.
 
Zo trouw na zoveel jaren; ´t is uniek.
De meeste dertigers, zij haken af;
hebben relaties, lachen om mijn staf.
En soms maakt mij dat wel een beetje ziek.
 
Maar als ik dan in Groningen jou zie,
springend en dansend op de vaste wal,
ben ik direct weer door het diepe dal,
en denk ik: kijk, daar staat mijn evenknie!
 
De Sint wordt oud en misschien zelfs te oud.
Wie neemt na hem de witte handschoen op?
Wie geeft die maffe Pieten op hun kop,
Wanneer zij weer eens maken fout na fout?
 
Dus Gerard, laat je baard alvast maar staan.
Je rijzige postuur is meer dan goed.
Ook heb je wel een serieuze snoet.
Zou jij als Sint door ´t leven willen gaan?
 
Scherpzinnigheid is wel een harde eis,
zodat je weet wie lief is en wie stout,
wie er een hart van steen heeft, of van goud.
Met dat soort slimheid word je oud en wijs.
 
Ga dus maar bij een meester in de leer.
Lees hoe het kleinste spoor hem wegwijs maakt.
Ziet hoe hij nimmer in verwarring raakt.
Traceer en deduceer en combineer.
 
Als jou dat lukt, dan kun jij ze de baas:
die kindjes groot en klein, en lief en stout.
Dan klinkt het, als ik stijf zal zijn en koud:
'De Sint is dood. Maar leve Sinterklaas!'
 
Met breekbare groeten, 
 
 
Sinterklaas
 

 

▄▄  Bleske - Home

Geplaatst: Zondag 29 december 2013 - 0 reacties(s) [ Reactie ] - 0 trackback(s) [ Trackback ]
Categorie: boeken

▄▄  Bleske - HOMER

> Het einde van Sinterklaas (2)

Rondslingerende cadeaus

Wanneer eindigt SInterklaas? In elk geval later dan ik dacht. Natuurlijk heb ik dit jaar op tv de intocht van Sinterklaas gevolgd. Als oud-inwoner van Groningen keek ik met een milde glimlach naar al die welbekende grachten, bruggen, straten en pleinen. Maar ook de slordigheid van de Pieten bleef mij bij. Ten eerste dat gedoe met die staf. En verder de manier waarop de Pieterbazen met onze cadeaus omgingen. Uit overjarige bakfietsen zag je links en rechts fraai verpakte geschenken over de klinkers rollen. Desalniettemin hoorde ik de eerbiedwaardige Sint Nicolaas rustig verklaren, dat alles vanzelf weer goed komt.
 
Maar toen de intocht was afgelopen, begon buiten beeld natuurlijk pas het echte werk. Operatie Schoorsteen ging van start. Een enorm logistiek gebeuren. Ik heb dan ook nooit geloofd dat de goedheiligman direct na 5 december al weer zijn biezen pakt, om naar Spanje af te reizen. Evenmin wil het er bij mij in dat alles vanzelf goed komt. En nu weet ik het zeker. De dag na Kerst trof ik op een doorsteekje vlak bij ons huis een Sinterklaascadeau aan. Het lag half op de tegels, half in het gras. In de avondschemer werd het fraaie pakpapier kleurig gevangen door de lichtbundel van mijn fiets.
 
Dus! Het Sinterklaasfeest kent zijn uitlopers tot na Kerst, mogelijk ook om de Kerstman een loer te draaien. En niet alles komt vanzelf goed. Want er was geen Sint of Piet te bekennen, zodat ik mij maar over het verloren geschenk heb ontfermd. Het was compact en voelde stevig aan. Wie weet zou ik al uitpakkend de beoogde ontvanger kunnen achterhalen. Bovenop zat een gedicht, helaas getypt. Het inzetten van een grafoloog had dus geen zin. Blijkens het rijmwerkje was het cadeau bestemd voor een zekere Gerard, dertiger, mogelijk uit Groningen. Fors postuur, serieuze trekken. Jeugdige, springerige inslag. Waarschijnlijk liefhebber van speurdersverhalen.
 
Vind maar eens die ene Gerard die mogelijk uit Groningen komt, en wellicht connecties heeft in Drachten. Zodoende restte mij niets anders dan het gedicht hier maar te plaatsen; zie de volgende blog. Wie weet, meldt de ware Gerard zich. Of anders de slordige Sint of Piet die dit mooie pakketje heeft laten slingeren. Want een mooi cadeau is het zeker: een hardcover uitvoering van De avonturen van Sherlock Holmes; ik heb het al half uit. Voor alle duidelijkheid: Gerard heet natuurlijk niet Gerard. De rechtmatige gever of ontvanger zal mij ongetwijfeld de juiste naam weten te noemen. En zo niet, dan is het boek alsnog bij een liefhebber beland.
 
Geplaatst: Zondag 18 augustus 2013 - 2 reacties(s) [ Reactie ] - 0 trackback(s) [ Trackback ]
Categorie: boeken

▄▄  Bleske - HOMER

 
Een snufje Drachtster cultuur
 
Graag laat ik mij verrassen door een snufje cultuur. Hoe gaat dat in zijn werk? Allereerst niet te veel in de lokale kranten lezen. Want dan weet je vooraf al wat er gaat gebeuren. En weg verrassing. Gewoon opstaan op de vrije zaterdagmorgen en wat in de tuin gaan rommelen. Dan hoor je vanzelf waar het lawaai vandaan komt. Neem bijvoorbeeld zaterdag 17 augustus 2013; af en toe waait er een vlaag versterkt stemgeluid over vanuit het centrum. Dat prikkelt de nieuwsgierigheid. En ik bedenk dat ik toch nog naar de bibliotheek moet.
 
Op het Museumplein is het een drukte van belang. Verrek ja, oudijzerdag, schiet het oneerbiedig door mij heen. Want oneerbiedig, dat is het. Er staan prachtige oude stoommachines, andere motorische mechanieken met typerend tweetakt gepuf, en allerlei voertuigen van voorheen. Zoals ieder jaar omstreeks midden augustus. Maar dit jaar is het thema wat vager. Want ik zie ook een mobiele tap met `Speciaal bier´. De geur van versgemalen koffie waart rond. In provisorische zithoekjes kun je de aangeschafte drankjes nuttigen. Verderop doet het terras van de bieb zonnige zaken. Het zomert licht en de mensen laten het zich smaken. Het is aanstekelijk druk.
 
 
Sf is uit; fantasy bijna
 
Maar zaken gaan voor; ik inspecteer de verkoop van afgeschreven boeken in de bibliotheek. En constateer dat de sf-boeken nu toch echt uit zijn. Zelfs afgeschreven vind je ze niet meer, een enkel exemplaar uit de Duinserie van Herbert daargelaten. En wat de bibliotheek op dit moment als sf etiketteert, is toch vooral fantasy. De bakken staan vol met dit genre; allemaal afgeschreven. Een duidelijk signaal. Ook de fantasy is nu al uit de gratie bij de lezer. Alleen de streekroman zal tot in eeuwigheid gelezen worden, zelfs als er geen streken meer zijn.
 
Weer buiten de bibliotheek ontwaar ik een titanenstrijd. Schuin voor mij vraagt een jongedame achter een kastje aandacht voor haar flesjes water, à €1,50 per stuk. In het rumoer spreekt ze de voorbij schuifelende mensenmassa aan, met lichte verheffing van haar zachte stem. Af en toe weet ze iemand los te weken uit de polonaise die vanuit de winkelbuurt komt. Een gesprekje, wijzende gebaren; de aangesprokene houdt verontschuldigend een rood blikje cola omhoog. Helaas, maar ik heb al. Rechts van mij zie ik de oorzaak. Een vuurrode cola-automaat met een lange rij smachtenden ervoor. Yes, gratis ontroester...!
 
 
De robots komen
 
Daar, pal voor mij, zie ik het mooiste sf- en fantasythema ooit. Dramatisch ineen gevlochten; exotisch nostalgisch neergezet. Een oude marktscene, met voorbije tinten van gedateerde voertuigen. Op de voorgrond de menselijke waterverkoopster, in nietsontziende strijd gewikkeld met een genadeloze knalrode cola-robot. Emotieloos treedt hij alle wetten van eerlijke handel met zijn rode blokvoeten. En dumpt zijn bloedrode blikjes gratis en voor niets in de op koopjes beluste zaterdagmiddagmassa. Power to the multinationals. Zij rulen de world met hun gratis cola. Welke zot betaalt er dan voor water?
 
Op de fiets naar huis lurk ik tevreden aan mijn flesje. Smaakt als water. En wat mooi is meegenomen: het geld gaat naar Mauretanië, voor het slaan van schone waterputten in de woestijn. Om het diepere grondwater op te pompen; het schijnt mineraalwater van topkwaliteit te zijn. Op het flesje lees ik: Eau de Mauretanië. Mooi niet dus. De verkoopster vertelde er eerlijk bij dat het Spa blauw is. Eau de Belgique zogezegd. Maar dat maakt allemaal niet uit. Het gaat om het principe. En dat principe is heel simpel. Ik houd niet van cola.
 
 
Geplaatst: Maandag 5 augustus 2013 - 2 reacties(s) [ Reactie ] - 0 trackback(s) [ Trackback ]
Categorie: boeken

▄▄  Bleske - HOMER

 

 > De boekencrisis (1)

> De boekencrisis (2)

> De boekencrisis (3)

Weggaan is geen optie

Drachten, boekenmarkt, zaterdag 27 juli 2013. Het is rustig bij jouw kraam; alleen in je dumphoek loopt het. De ene klant is nog niet weg, of de volgende komt. Daar gaan je prachtboeken, voor €1 per stuk. Om te huilen. `Dit zijn kringloopprijzen´, vindt een klant. Wat moet je zeggen? `Klopt´, meld je dan. `Maar de meeste kringlopen hebben dit niet. Het mooiste vissen ze er vaak van te voren al uit…´

En voor je het weet, vertel je hem jouw verhaal. Van hoe boeken voorbij gaan. Je deelt zelfs een zorg die je nog nooit hardop hebt genoemd. `Voor het eerst heb ik spijt dat ik geen opleiding heb. Vroeger geen probleem, maar tegenwoordig… Alles wat ik weet over boeken staat op internet. Mensen vragen mij niets meer; ze googelen. Dus ja, wat moet je dan?´ De klant wrijft bedachtzaam over zijn kin.

`Kun je jouw verhaal niet opschrijven?´ zegt hij. Misschien zit er een boek in.´ `Schrijven is een vak´, reageer je. `En uitgevers zijn kritisch´. Zoals altijd in Drachten betrekt de lucht. Je pakt je afdekplastic. De klant vertrekt met zijn oogst. In zijn hoofd groeit een verhaaltje voor DWJM. Na de heftige stortbui gaat hij nog even het centrum in, voor een boodschap. De boekenkramen staan er nog. Weggaan is geen optie.

Einde verhaal...

 

Geplaatst: Vrijdag 2 augustus 2013 - 2 reacties(s) [ Reactie ] - 0 trackback(s) [ Trackback ]
Categorie: boeken

 ▄▄  Bleske - HOMER

 

> De boekencrisis (1)

> De boekencrisis (2)

De val van het boek

> De boekencrisis (4)

Dan is het drie jaar voor moment nu. De prijzen gaan snel onderuit, ook die van de inkoop. Voor een prikkie koop je privébibliotheken op, waarvan je de helft nooit zult kwijtraken. Veel uitzoekwerk. De marges moeten omhoog, wil je nog wat verdienen. Maar kun je dat verkopen, nu je klanten zo schaars zijn? De twijfel slaat toe. Je zou wat anders moeten gaan doen, maar wat? Toch maar weer verder.

Op de boekenmarkten dwalen stripverzamelaars rond. En sneupers die iets heel moois zoeken voor heel weinig geld. En trendy volk dat komt voor nieuwe namen, maar dan tweedehands. Om je heen zie je de handelaren omvallen. Hobbyverkopers, uitkeringstrekkers en gepensioneerden houden het langer vol. Jij ook. Want je hebt weinig nodig. Vakanties zijn al geschrapt, het theater en de bios ook.

Op zaterdag 27 juli 2013 sta je weer op de kunst- en boekenmarkt in Drachten. In je stal heb je een dumphoek ingericht. Daar gaan forse, maar oudere boeken weg voor één euro. Koopjesjagers ruiken hun kans. `Facetten van Europa´, 500 bladzijden, ingebonden, met afbeeldingen in kleur. De historie staat voorin. € 25 doorgestreept.    € 5 weggegomd. Laatst vermelde prijs € 3. Maar nu dus voor € 1.

Lees verder in (4)…

 

Geplaatst: Woensdag 31 juli 2013 - 0 reacties(s) [ Reactie ] - 0 trackback(s) [ Trackback ]
Categorie: boeken

▄▄  Bleske - HOMER

 

> De boekencrisis (1)

De markt verandert

> De boekencrisis (3)

> De boekencrisis (4)

Je ziet de wereld veranderen. En ook de boekhandel. Stripboeken rukken op, chicklit, pretliteratuur en andere aardigheden. Grote namen en bestsellers maken de dienst uit; boeken worden hypes. Als na een maand de ene toptitel verbleekt, staat de volgende al klaar. Degelijke boekenmarkten gevuld met kloeke klassieke banden verdwijnen. Boekenstad Deventer viert zijn jaarlijkse boekenkermis.

Daar ga je dus niet meer heen. Maar het maakt niet uit; overal verandert de sfeer. Door de jaren heen zie je de klanten bij je boekenstal vergrijzen. Zijn er nog veertigers of jonger die voorbije schrijvers lezen? Je spreekt studenten die niet weten van Erasmus of Spinoza. In het tweedehands circuit wordt de handel dunner. Je merkt dat de prijzen van gebruikte boeken stabiliseren en dan gaan dalen.

Want intussen rukt de digitale wereld op. Ook op internet zijn boeken te koop. Nieuw en tweedehands. Nog steeds zijn het papieren boeken. Totdat de e-readers en tablets op de markt komen. Is een e-book wel een boek? Het zou anders moeten heten. Aan jouw boekenstal zakken de prijzen verder. Maar ook de inkoop wordt goedkoper. Dus zal het jouw tijd wel duren; je bent immers vijftig geworden.

Lees verder in (3)…

 

Geplaatst: Zondag 28 juli 2013 - 1 reacties(s) [ Reactie ] - 0 trackback(s) [ Trackback ]
Categorie: boeken

▄▄  Bleske - HOMER

 

In het boekenvak

> De boekencrisis (2)

> De boekencrisis (3)

> De boekencrisis (4)

Begin zeventiger jaren. Lastig kind. Een leven in pleegtehuizen en pleeggezinnen. Op je vijftiende van huis weggelopen. Vanuit Gelderland in Friesland verzeild geraakt. Daar warempel een baan in de bosbouw. Wonen in een vakantiehuisje. Per maand 300 gulden huur en 300 gulden om van te leven; wie doet je wat? Het werk is zwaar, en geen trek om na twintig jaar een wrak te zijn. Maar wat dan?

Geen opleiding, maar je houdt van boeken. Je leest jezelf omhoog. Grote namen als Erasmus en Spinoza komen langs. En in tweedehands boeken zit handel. Je gaat inkopen en verkopen. Inkopen steeds meer in het groot, verkopen per stuk. Tegen leuke prijzen. Handelen waar het kan, ook op de boekenmarkt in Drachten. Een opslaghok, een transportbrikkie en wat dozen en kratten zijn genoeg.

Gaandeweg merk je dat je ervan kunt leven. Afscheid van de bosbouw; je zit volop in het boekenvak. Het antiquariaat, om precies te zijn. De inkomsten zijn goed genoeg om van rond te komen, inclusief vakantie en bezoek aan bioscoop en theater. Het lezen gaat door. Je kent de business van het boek als je broekzak. Als wij op onze zomerse kunst- en boekenmarkt advies vragen, kun jij het geven.

Lees verder in (2)…