Geplaatst: Zaterdag 9 november 2013 - 5 reacties(s) [ Reactie ] - 0 trackback(s) [ Trackback ]
Categorie: Van dummies tot dominees

Van dummies tot dominees 44           HOME

Beste Erik,

Je weet niet half hoe blij ik ben dat je me eindelijk hebt gebeld! Je stem is geen klap veranderd. En je taalgebruik is minstens zo recht voor zijn raap als vroeger. Voor de rest hoop ik dat je er flink wat ouder uit bent gaan zien, anders val ik zo uit de toon. Maar waar het om gaat: nu kan ik eindelijk al die oude hersenschimmen uit mijn kop zetten en overboord knikkeren. Hier op DWJM geen zelfverzonnen medeschrijvers meer aan het woord. DWJM niet langer als toneel voor bedachte intriges tussen niet bestaande personen.

In plaats daarvan weer samenwerken met een oude jeugdvriend van vlees en bloed, met wie ik letterlijk kon lezen en schrijven. Ik voel me een ander mens; mijn hoofd is weer brandschoon en wacht op nieuwe inspiratie. Of eigenlijk heb ik die al, door de rake opmerkingen die je lanceerde via de telefoon. Jouw kritische kanttekeningen bij dat laatste stukje bijbel dat ik gebruikte, in aflevering 42. Over die nieuwe hemel en aarde, je weet wel. Hoe zei je het ook al weer? Je zou die nieuwe aarde graag in je assortiment opnemen, omdat daar best wel veel vraag naar is. Gouden business, of zoiets. Maar ik ga je direct tegengas geven, want zo werkt het niet.

Bij het verhaal van een nieuwe aarde ga je inderdaad gemakkelijk denken aan een herkansing. De grote schepper die nog één keer in actie komt. Waarbij hij al zijn huiswerk netjes over doet. En er zo voor zorgt dat hier alles weer op zijn pootjes terecht komt. Alsof we een nieuwe aarde in de schoot krijgen geworpen: relax man, alles komt goed… Maar zo simpel ligt het niet. Er is maar één nieuwe aarde: dezelfde als die uit Genesis 1. Dezelfde moeder aarde waaruit wij zijn gekneed. De aarde die nu nogal slap, ziek en misselijk is. Met deze ene blauwe planeet, inclusief alles erop en eraan, moeten we het zien te rooien. Begeesterd door alle inspiratiebronnen die ons daarbij kunnen helpen.

De vraag is dan, wat er in zo´n situatie het beste werkt. Nachtmerries van een vernielde aarde? Of een droomloze slaap, met de kop in het zand? Of dan toch maar dromen van een vernieuwde aarde, zoals Johannes de dromer dat millennia terug al deed? Geloven in een nieuwe tijd, hopen op een vernieuwde aarde, met liefde blijven bouwen aan dezelfde oude vertrouwde wereld, maar dan anders? Geef mij deze laatste droom maar. Een fantastisch visioen om mee op pad te gaan, verder het derde millennium in. En zo ken je mij natuurlijk; ik schiet gelijk weer in de preekmodus.

Maar als je over een week toch in Drachten bent, kunnen we het er verder over hebben. Kwam je dan niet hierheen voor een kerkdienst, vanwege een overleden kennis? Warempel, het is dan alweer de laatste zondag van het kerkelijk jaar. Goed om bij stil te staan. Brandende kaarsen, warme woorden, persoonlijke herinneringen... Geeft mij ook een wat vreemd gevoel. Gekke vraag misschien, maar die overleden kennis, heette hij toevallig Willem? Nee, vergeet die vraag maar; er dook weer even een hersenspinsel op. Gelukkig gaat het steeds beter.

Los daarvan: ik ben die zondag thuis, dus kom rustig langs. Dan kunnen we plannen maken voor ons verhaal hier op DWJM in het komende jaar. En maak je geen zorgen over jouw harde voorwaarde vooraf, die je al per telefoon wilde binnenhalen. Ja, ik heb het goed begrepen; je bent intussen een knetterharde zakenman geworden. Verbaast me niet. Maar ik heb er diep over nagedacht. En ja beste Erik, jij mag komend jaar de aftrap doen en het eerste stukje schrijven. Misschien trek ik me later de haren uit mijn hoofd van spijt. Maar wat mij betreft, mag je de kar voorlopig wel trekken. Ik heb te lang alleen rond geploeterd. En je zult nu toch zo langzamerhand wel los vertrouwd zijn…

Tot ziens op alweer de laatste zondag van het kerkelijk jaar. Praten we dan verder!

Steven

 

vorige          begin volgend jaar

 

Geplaatst: Zondag 22 september 2013 - 8 reacties(s) [ Reactie ] - 0 trackback(s) [ Trackback ]
Categorie: Van dummies tot dominees

Van dummies tot dominees 43           HOME

Beste vroegere vriend,

Nog niets van je gehoord. Maar toch blijf ik je zo noemen. Want we hebben onze vriendschap nooit opgezegd. Dus blijven we vrienden, totdat het tegendeel is bewezen. Ik snap dat ik je heb overvallen met mijn ingesproken telefoontje. Met daarin de vraag, om naar mijn vorige blog op DWJM te gaan. Die je nu misschien hebt gelezen. Of niet. Want mogelijk heb je het gevoel dat je er aan de haren wordt bijgesleept. Wie zal het zeggen, want je hebt niet gereageerd. Daarom zal ik je nieuwsgierigheid nog wat verder prikkelen.

Om aan te sluiten bij onze levensbeschouwelijke discussies van vroeger: het zijn bijzondere tijden. De kerken hebben hun jaarlijkse start achter de rug. Eigenlijk bizar, want het kerkelijk jaar begint pas omstreeks december; we gaan nu de laatste drie maanden in. Dat wordt een relatief rustig kerkelijk kwartaal. Een soort niemandsland, zonder aansprekende hoogtijdagen. Maar ja, de vakanties zijn voorbij; er moet weer wat gebeuren. Dus hebben de kerken ook voor september startprogramma´s bedacht. Om de boel weer op gang, en de kerken weer vol te krijgen. Persoonlijk vind ik dat daar een stevige peptalk bij hoort.

  

Voorbij 2000

Het jaar 2000 nam ons mee.
Drie open cirkels en een twee:
symbool van doorgang naar een nieuwe tijd.
De deur naar morgen gaat nooit dicht.
Een ander tijdperk blijft in zicht.
We worden het verleden uitgeleid.

Bij elke jaargang die zich sluit,
kijken wij feestelijk vooruit,
als mensen die op weg zijn hand in hand.
Met onze ogen naar elkaar,
en onze handen altijd klaar,
staat er geen mens verloren aan de kant.

          Laat dit een dag van mensen zijn,
          die medemensen willen zijn.
          Dan wordt elk jaar in deze nieuwe tijd:
          een jaar dat elke schuld vergaat,
          een jubeljaar in het kwadraat,
          voor een vernieuwde schepping wereldwijd.

Een goed begin is niet genoeg.
Een nieuwe dag komt vaak te vroeg,
om eindelijk weer volop mens zijn.
Laat elke week een rustdag lang
oase zijn in het gedrang:
een koele waterbron in de woestijn.

          Laat het een dag van mensen zijn,
          die medemensen willen zijn.
          Dan wordt elk jaar in deze nieuwe tijd:
          een jaar dat elke schuld vergaat,
          een jubeljaar in het kwadraat,
          voor een vernieuwde schepping wereldwijd.

 

Jou kennende, vind je dit liedje misschien driemaal niks. Maar dat is het hem juist; jij bent daar veel beter in. Ook daarom zie ik je graag meedoen. Voor de songteksten. Want er moet wel muziek in zitten. Anders houden we het niet vol tot 2033. Ja echt, tot 2033. Ik zal het kort uitleggen. De eerste 33 jaren van een nieuw millennium zijn de Spiegeltijd. Ooit gehoord van een goede vriendin. We zitten er nu dus volop in. In de Spiegeltijd kijken mensen terug naar de jaren 0 tot 33 van onze jaartelling. En naar de visionaire naamgever van die jaartelling. Een timmermanszoon uit een onooglijk dorpje, in een uithoek van een klein land, dat ook nog eens in bezettingstijd leefde. Vandaar dus deze Spiegeltijd Kun je er iets mee, pro of contra? Oftewel: meedoen? Neem rustig de tijd om te beslissen. In het komende kwartaal doen de kerkgangers hun jaarlijkse warming up. Zodat ze in december weer helemaal bij de les zijn. We zullen ze niet storen. Pas daarna ga ik hier op DWJM weer meeschrijven, het hele kerkelijk jaar rond. Naar ik hoop, samen met jou en je scherpe pen. Waarmee je kritische noten mag kraken zoveel je wilt. Graag hoor ik uiterlijk begin november van je. Zodat we diezelfde maand nog de koppen bij elkaar kunnen steken.

Met vriendschappelijke groet,

Steven

 

vorige          volgende

 

Geplaatst: Zondag 8 september 2013 - 6 reacties(s) [ Reactie ] - 0 trackback(s) [ Trackback ]
Categorie: Van dummies tot dominees

Van dummies tot dominees 42           HOME

Beste vroegere vriend,

Je gegevens heb ik een paar maanden geleden op internet gevonden. Nu heb ik je eindelijk gebeld, maar je nam niet op. Drukbezette zakenman, denk ik? Dus heb ik iets ingesproken. Of je wilt kijken op DWJM.nl. Naar de blog `Ergens tussen droom en daad´. Dan kom je hier terecht en lees je dit verhaal. We zijn vrienden. Tenminste, dat waren we in onze studententijd. Lang, lang geleden. Maar hoe gaat dat? De een komt hier terecht, de ander daar. Er was geen Facebook, geen LinkedIn, geen DWJM.

We mochten allebei graag schrijven. Ik vooral columns, jij liedjes. Of songs, zoals dat nu heet. Mooie tijd, lachen was dat. Ik schrijf nog steeds. En jij? DWJM is de webstek van mijn woonplaats Drachten; ik ben altijd in het noorden blijven hangen. En zoals je ziet, schrijf ik op DWJM. Wat je nu leest, is een uit de hand gelopen project. Het is ook een uniek project; of ken jij een andere relipopmusicalsoap? Maar helaas is mijn schrijversfantasie wat op hol geslagen. Ik heb medeschrijvers verzonnen, waaronder iemand die veel lijkt op jou. Excuses, had ik nooit moeten doen.

Want het ging fout; mijn schrijfteam werd steeds echter. Fantasie en werkelijkheid gingen door elkaar lopen. Ik correspondeerde zogenaamd met jullie. En ik begon te denken dat ik echte reacties van jullie kreeg. Als je terug leest, zie je hoe het fout liep. En hoe ik nu net weer wat terug ben in de realiteit. Ik kan nu maar één ding doen. Namelijk weer samen met echte mensen gaan schrijven, net als vroeger. En dat is de reden dat ik je heb gebeld. Jij en ik hadden vaak levensbeschouwelijke discussies. En die kan ik in deze relipopmusicalsoap heel goed gebruiken.

Openbaring 21 : 1 - 4

Misschien dat dit citaat iets in je wakker maakt. Ik was nogal dogmatisch besmet. En jij mocht graag provoceren; religie was iets voor dromers. En moet je eerst dromen, voor je iets kunt doen? Dat hoeft niet per se; maar het helpt wel, zei ik dan. En dan haalde ik dit laatste bijbelboek erbij: Openbaring van Johannes; ook zo´n dromer. Wie ergens van droomt, werkt aan geloof en bouwt aan hoop. En dan steek je ook met liefde de handen uit de mouwen. En om die handen vol liefde draait het uiteindelijk. Dat soort discussies.

Dus. Zin om mee te doen? Vanaf eind dit jaar? Want dan begint het hele verhaal opnieuw. Wat we gaan doen? Kijk, dat is nou zo´n cruciale vraag tussen droom en daad. We gaan verder waar we ooit gebleven waren. Bijbelse dromers, profeten en zieners analyseren. Op dit moment werk ik naar het slot toe. Openbaring van Johannes, de dromer. Nieuwe hemel, nieuwe aarde, enz. Een schepper die weer terug naar zijn schepping gaat. Net als bij de torenbouw van Babel. Deze keer niet om onrust te stoken, maar om gezellig tussen de mensen te gaan wonen. Zoiets als een hemel op aarde.

Roept dit een weerwoord bij je op, net als eerder? Oftewel: doe je mee? Graag hoor ik van je!

Steven

PS:
Een gouden tip voor een ordinaire dwarsligger. De kerken hebben rond deze tijd weer hun startzondagen. Normaliter zou iedereen daar welkom moeten zijn. Zelfs jij.

 

vorige          volgende

 

Geplaatst: Vrijdag 12 juli 2013 - 4 reacties(s) [ Reactie ] - 0 trackback(s) [ Trackback ]
Categorie: Van dummies tot dominees

 HOME voor dummies tot dominees HOMER

 

Relipopmusicalsoap `Van dummies tot dominees´

 

Songs, blogs en stukjes biblia

We gaan door, jaar na jaar. Met ´s werelds eerste en enige relipopmusicalsoap. Bekend onder de naam `Van dummies tot dominees´. In 44 blogs neemt het verhaal ons mee langs de grote kerkelijke hoogtijdagen. Erik, Mariah en Steven zijn onze gidsen. Graag geven ze hun eigen kijk op stukjes bijbel die voorbij dwarrelen. Dat doen ze allereerst in openhartige blogs, maar ook in eigenzinnige songteksten.

We gaan door tot 2033

Het verhaal `Van dummies tot dominees´ volgt het kerkelijk jaar. Zo´n jaar loopt van ongeveer december tot en met november. Nu we dit schrijven, zit het vijfde jaar er al weer op; ons zesde jaar is gestart. Want nog steeds stoppen we niet. Ook in het jaar 2018 - 2019 is de soap te volgen. En in het jaar 2019 - 2020 opnieuw, enzovoort. Het idee is, dat we er pas in 2033 een punt achter zetten.

Blik in de achteruitkijkspiegel

Waarom helemaal doorgaan tot 2033? Omdat dan pas de spiegeltijd stopt. Elk nieuw millennium begint met zo´n spiegeltijd van 33 jaar. Een tijd waarin oude beelden zich weer op het netvlies spiegelen. Beelden van een rebelse en radicale lefgozer uit het middenoosten. Bekend onder de naam Jezus van Nazareth. Het verhaal gaat dat hij leefde van ongeveer het jaar 0 tot het jaar 33 na zichzelf.

Spiegelvertelling, cirkelverhaal

`Van dummies tot dominees´ is één groot spiegelverhaal. Gestart in 2012 - 2013. Het jaar dat de spiegeltijd stilstond bij de avonturen van de 12-jarige Jezus in Jeruzalem. Het is ook een cirkelvertelling, die jaar na jaar doorgaat. Er komt bijna geen einde aan. Je kunt elk moment instappen, en doorlezen tot je het verhaal kunt dromen. Maar na 2033 stopt het echt. Dus grijp je kans. De volgende spiegeltijd begint pas in 3000 na Chr.

Alles klaar voor komend jaar

De voorbereidingen voor het nieuwe jaar lopen. Voor elke blog is een nieuwe leesdatum geprikt; want geen jaar is gelijk. Nu we dit schrijven, 11 december 2018, gaan we weer van start. Liefhebbers van de relipopmusicalsoap kunnen alle 44 blogs vinden via de wijslijst hierna. Ook de leesdata staan in de lijst. Vooruitlezen is voor eigen risico. Alvast voor de agenda: in 2019 valt de jaarlijkse Spiegelzondag op 24 maart 2017. Ook bekend als de derde zondag van de 40 dagen, zondag oculi (ogen).

 

Wijslijst met leesdata en klik naar elke blog

 

Deel I      Advent tot Nieuwjaar

Blog                              2018

1           2e Advent             09/12 Wat doen we hier eigenlijk?

2   & book  Na 2e Advent          12/12 Een goed begin

3   & song  3e Advent             16/12 Licht en donker, dag en nacht

4   & book  Na 3e Advent          19/12 Stof ben je…

5   & song  4e Advent             23/12 En stof zul je worden!

6   & book  1e Kerstdag           25/12 Morgen kan ze zwanger zijn…

7   & song  2e Kerstdag           26/12 Wat is wijsheid?

8   & book  Na Kerst              28/12 Torens tot in de hemel

9   & song  Voor oudjaar          30/12 Meer, meer en nog eens meer

10  & book  Nieuwjaar            *01/01 Ik wens je al het goede

11  & song  Na Nieuwjaar         *04/01 Super Nieuwjaar

 

Deel II     Driekoningen tot 40-dagentijd

Blog                             *2019

12  & book  Driekoningen          06/01 Waar is de pasgeboren koning?

13  & song  Tijd door het jaar 1  13/01 Dag aardbewoner

14  & book  Tijd door het jaar 2  20/01 Een tijd voor alles wat er is

15  & song  Tijd door het jaar 3  27/01 Druk, druk, druk…

16  & book  Tijd door het jaar 4  03/02 Zij vonden het kind

17  & song  Tijd door het jaar    06/02 Wijsheid uit de kosmos

18  & book  Tijd door het jaar 5  10/02 Waar is iedereen?

19  & song  Tijd door het jaar 6  17/02 Twintig eeuwen later

20  & book  Tijd door het jaar 7  24/02 Een nieuwe lente

21  & song  Tijd door het jaar 8  03/03 Aan de tand gevoeld

22  & book  Begin 40 dagen        06/03 De man uit het jaar nul

 

Deel III    40-dagentijd tot Palmpasen

Blog                              2019

23  & song  1e zo. 40 dagen       10/03 Gelukkig zijn de losers

24  & book  Na 1e zo. 40 dagen    13/03 Veertig dagen van bezinning

25  & song  2e zo. 40 dagen       17/03 Het onderste uit de kan

26  & book  Voor Spiegelzondag    21/03 Spiegeltijd en spiegeljaren

27          Spiegelzondag         24/03 Partir, c`est mourir un peu

28  & song  Na Spiegelzondag      27/03 Geen rare fratsen meer

29  & book  4e zo. 40 dagen       31/03 Predikers onder elkaar

30  & song  Voor 5e zo. 40 dagen  04/04 Een keten door de tijd

31  & book  5e zo. 40 dagen       07/04 Onmogelijke gesprekken

32  & song  Voor Palmzondag       11/04 Watermanagement

33  & book  Palmzondag            14/04 Tot ziens in Jeruzalem

 

Deel IV     Lijdensweek tot laatste zondag

Blog                              2019

34  & song  Goede Vrijdag         19/04 De dood of de gladiolen

35  & book  Pasen                 21/04 Hoe dood kun je zijn?

36  & song  1e zo. na Pasen       28/04 Driemaal is scheepsrecht

37  & book  2e zo. na Pasen       05/05 Liefde? Kun je dat eten?

38          Hemelvaart            30/05 Opgelost in het niets

39  & song  Voor Pinksteren       06/06 Valt er nog wat te kiezen?

40  & book  Pinksteren            09/06 In vuur en vlam

41  & song  1e zo. na Pinksteren  16/06 Wie schrijft die blijft

42  & book  Startzondag(en) vanaf 15/09 Ergens tussen droom en daad

43  & song  In nieuwe seizoen     29/09 Eenmaal, andermaal...

44          Voor laatste zondag   21/11 Zeg het met kaarsen

 

Bedankt NBG

Met dank aan het Nederlands Bijbelgenootschap, voor de gastvrije ontvangst op biblija.net. Wie doorklikt vanuit de blogs, vindt daar `De Nieuwe Bijbelvertaling´.

 

Links

Kruislinks.nl


Geplaatst: Donderdag 6 juni 2013 - 6 reacties(s) [ Reactie ] - 0 trackback(s) [ Trackback ]
Categorie: Van dummies tot dominees

Van dummies tot dominees 41           HOME

Steven ouwe jongen,

Goed, ik zal nog één stukje schrijven. Eerst in klad, met een balpen. Je herkent dat vast, want zo doe jij het ook. Ik pak mijn notitieblok, precies zoals jij dat altijd doet. Je zei dat in jouw schrijfblok al onze verhalen staan. Ook die van Mariah en mij, gek genoeg geschreven in jouw handschrift. En je vroeg je af hoe dat kwam. Beste Steven, datzelfde schrijfblok heb ik hier ook. Al onze verhalen staan erin, door jou geschreven. Want nogmaals Steven, en geloof me: jij bent Mariah; jij bent Erik.

Je zei het zelf: dit hele project lang heb je Mariah en mij nooit gezien. Nog geen handdruk heb je met ons gewisseld. Logisch, want wij geven geen hand; fysiek bestaan wij niet. Mariah en ik zijn kronkels in jouw brein. We zitten in je hoofd, elk in een eigen hoek. Geloof me. En vergeet ons. Ga op zoek naar echte medeschrijvers, van vlees en bloed. Zoek het adres op van je vroegere vriend Erik, en bel hem. Vergeet de Mariah en Erik uit je fantasie; wij zijn niet echt.

Ik zal het je bewijzen. Hier en nu neem ik afscheid van je. Als je nog een liedje wilt, schrijf je het zelf maar. Ik doe het niet. Heeft ook geen zin meer. De held van onze verhalen, onze grote goeroe Jezus van Nazareth, is verleden tijd. Het sprookje is uit; het boek is gesloten. Geen liedjes meer van mijn hand. Dus als je hier ooit een of ander versje ziet staan, heb jij het zelf geschreven. En niemand anders. Duidelijk?

Tot slot nog één keer Erik de zakenman. Met wazige verhalen hoef je bij mij niet aan te komen. Dat er sinds Pinksteren inspiratievlammetjes rond waaien in deze wereld, waag ik te betwijfelen. Maak het maar eens hard. Eerst zien, dan geloven. Hierbij leg ik de pen neer; dus vergeet ons (jouw) liedje niet. Veel succes en de hartelijke groeten.

Erik

 

Inspiratiebron

Hij sprak de mensen toe, maar schreef niets op in boeken.
Van zijn ervaringen maakte hij geen verslag.
Niet door de pers gevolgd tot in de verste hoeken
en doodgezwegen door het hooggeplaatst gezag.

          Troostende woorden, zo lang geleden gesproken,
          helende daden, zo lang geleden gedaan.
          Werkende liefde, zolang geleden ontstoken,
          doorgaande wegen, zolang geleden gegaan.
          Woorden, allang verklonken tussen oude bergen,
          daden allang verdronken in het diepe meer.
          Liefde allang gebroken in het verre nergens,
          wegen al lang verpulverd door modern verkeer.

Toch nog te vinden in de bijbelse archieven,
een veelgelezen boek in bijna elke taal.
Voor iedereen te koop, maar soms gaat iemand liever
met een antieke statenbijbel aan de haal.

Toch nog te vinden in de omgang tussen mensen:
lichtende sterren in het donkere heelal.
Naast carrièrejagers die elkaar verwensen,
helpende handen in het diepste van het dal.

          Troostende woorden, zo lang geleden gesproken,
          helende daden, zo lang geleden gedaan.
          Werkende liefde, zolang geleden ontstoken,
          doorgaande wegen, zolang geleden gegaan.
          Woorden allang verklonken tussen oude bergen,
          daden allang verdronken in het diepe meer.
          Liefde allang gebroken in het verre nergens,
          wegen allang verpulverd door modern verkeer.

Toch nog gevonden bron van nieuwe inspiratie,
woorden verteld vanaf de start van onze tijd.
Dagelijks nieuws is na vandaag weer uit de gratie.
Maar deze bron verhaalt van grote duurzaamheid.

 

Bedankt Erik, ik geloof je: jij, Mariah en ik zijn één en dezelfde persoon... Nog wel een kleine correctie. Het boek is niet gesloten.

Steven

 

vorige          volgende

 

Geplaatst: Maandag 20 mei 2013 - 6 reacties(s) [ Reactie ] - 0 trackback(s) [ Trackback ]
Categorie: Van dummies tot dominees

Van dummies tot dominees 40           HOME

Jongens, jongens,

Begrijp ik het goed? Jullie willen er op de valreep nog tussenuit knijpen? Erik, Mariah, kom op; nog een paar stukjes hier op DWJM, en dan hebben we alle hoogtijdagen gehad. Ga de boel nou niet verkloten. We zijn bijna bij de eindstreep. Erik, misschien heb je het gewoon te druk gehad. Wie weet, ben je wat overwerkt geraakt. Hoe kom je anders aan die zotte ideeën? Dat ik jou en Mariah verzonnen heb, is pure kolder. Dat jullie alleen maar in mijn brein bestaan, is waanzin. Knijp jezelf eens flink in je arm. Het liefst met je nagels, en een klein stukje vel ertussen.

Je hebt de laatste stukjes van Mariah toch gelezen? Zij weet dat ze echt is, en geen bedenksel van wie dan ook. Ronduit misselijk van je Erik, dat je haar hebt overgehaald om ook te stoppen! Ik vraag me af waarom ze erin is meegegaan. Maar ja, jij was altijd al de geslepen zakenman; je hebt haar handig het bos ingestuurd. Dus zeg het maar Erik, hoe moet het nu verder? Ja natuurlijk, misschien ligt het ook aan mij. Ik weet het; al die tijd heb ik je niet één keer opgezocht. En ook Mariah niet. Behalve dan die keer dat ze in het ziekenhuis lag, maar net vertrokken was toen ik langs kwam.

Dus hebben jij, Mariah en ik nooit samen op kunnen werken. Jullie schreven vaak als duo; ik deed het alleen. Maar wat wil je; met mijn medicatie mag ik niet autorijden. Die pillen maken me nogal suf; het schijnt dat je er zelfs van kunt gaan hallucineren. Van dat laatste heb ik geen last, maar toch: autorijden is geen optie en fietsen is link. Maar het halfjaar is bijna om; dan mag ik ze eindelijk laten staan. Dus wie weet, pak ik na de zomervakantie de auto weer eens. Dan zak ik lekker af naar het zuiden, voor een bezoekje aan jou. Om je flink in de arm te knijpen.

Weet je wat vreemd is? Nu ik dit schrijf, kijk ik af en toe even terug in mijn schrijfblok. Daar kom ik dan natuurlijk mijn eigen kladverhaaltjes tegen. Maar ook die van jou. En die van Mariah! Allemaal, stuk voor stuk! Dat is toch raar, dat die in mijn schrijfblok staan? Maar ik denk dat ik het snap. Ze zijn in mijn eigen handschrift geschreven. Ik denk dat ik ze heb overgepend van DWJM. En er daarna wat mee heb geknoeid, als voorbereiding voor mijn eigen vervolgstukje. Zo zie je maar weer hoe glazig en vergeetachtig die pillen me maken. Ik zal blij zijn wanneer ik eraf ben. Nog even.

Maar we moeten het hier over Pinksteren hebben. Dat is een lang en lastig verhaal. Dus heb ik maar een selectie gemaakt van de hoogtepunten uit hoofdstuk 2 van het boek Handelingen. Voor alle vreemdelingen in Jeruzalem: eerst een korte introductie. Tweeduizend jaar terug had Jezus' fanclub wel lang genoeg gewacht. Dus kreeg op zekere ochtend het hele gezelschap massaal de geest. Omstanders keken er met verbazing naar. Zijn ze nou helemaal bezopen? Petrus stond op en hield een vlammend betoog. `Wij zijn niet dronken... ´ Maar luister zelf.

Handelingen 2 : 1 - 6

Handelingen 2 : 14

Handelingen 2 : 22 - 24

Handelingen 2 : 36 - 37

En please Erik, denk er nog eens over na. Maar als je vastbesloten bent om af te nokken, doe me dan een lol. Schrijf nog één stukje. En vergeet niet er een liedje in te stoppen. Je weet, dat mij dat niet zo ligt. En dan hebben we ook Pinksteren passend ingevuld. Daarna red ik me verder wel.

Bedankt voor je bijdragen,

Steven

 

vorige          volgende

 

Geplaatst: Vrijdag 17 mei 2013 - 6 reacties(s) [ Reactie ] - 0 trackback(s) [ Trackback ]
Categorie: Van dummies tot dominees

Van dummies tot dominees 39           HOME

Nou Steven,

Dat was het dan. Het schijnt dat Erik en ik ergens in jouw hoofd zitten. Ontsproten aan je levendige fantasie. En dat we nu weer mogen ophoepelen, om jouw arme brein wat rust te gunnen. Maar dat kan allemaal niet waar zijn, Steven. Want ik ben pas nog moeder geworden van een schat van een dochter. Moederschap maakt je anders. Ik ben zorgzamer, bezorgder. Zo gaat dat met moeders. Ze willen zorgen voor kinderen, voor een familie, voor Drachten, Nederland, Europa, de hele wereld. Kun jij moederschap faken in je hoofd, Steven? Ik geloof er geen biet van.

Maar als het toch waar is: ik hou je aan je belofte! Dit verhaal blijft hier staan tot in het jaar 2033. Het laatste jaar van de Spiegeltijd. Dat is dan toevallig MIJN fantasie. Dus zorg er maar voor dat we elkaar hier jaar na jaar terug zien! Voor nu veel sterkte. Pinksteren staat voor de deur. Festiviteiten her en der; samenkomsten in de zon. En daarna? Zomer en herfst. Zo´n beetje de woestijn van het kerkelijk jaar; niets te beleven. Dus hou je taai straks, in je eentje. En alvast een inspirerend Pinksteren. Je zult het nodig hebben.

Nog een preekje misschien? Ik heb er zoveel van jou gehad. Luister. Er was eens een schepper, voor wie duizend jaar als één dag was. Ja, echt. De nachten idem. Dus kon het zomaar duizend jaar donker zijn. Stil nou, dit is MIJN preek. Zijn slimste schepsels vonden het niet eerlijk; ze regelden het liever zelf. Dus gaf de schepper ze les, uit een dik instructieboek. Dat viel tegen. Liever gingen ze buiten spelen, onder de regenboog. `Bekijk het maar´, dacht de schepper. `Het is nu al zo´n tweeduizend jaar na mijn zoon JC; zie maar hoever jullie komen.´ En ze leefden nog….

Ik zie je,

Mariah

 

Duizend jaar als één dag

Als opgaan, blinken en verzinken hier van kracht zou zijn,
en een millennium niet langer dan een dag zou zijn,
dan was de eerste duizend jaar een lange nacht.
Een tijd van vechten om het land en om de macht.

Maar in de duizend jaar daarna begon de welvaartsgroei.
Het westen was aan zet: een fraaie zomerdag vol bloei.
Nu er opnieuw tien lange eeuwen voor ons staan,
kan dat de avond zijn; de zon kan onder gaan.

          Maar misschien klopt het niet en zit het anders in elkaar,
          zijn we begonnen met lange dag van duizend jaar,
          en kwam daarna een even lange zwarte nacht,
          zodat er nu misschien een morgen op ons wacht.

          Want kijk maar duizend jaar terug naar hoe het is gegaan,
          wat er van kruistocht tot aan wereldoorlog is misdaan.
          De laatste eeuw met mensen wreder dan een beest;
          nooit is de aarde dichter bij de dood geweest.

We kunnen kiezen: komt de nacht of komt de morgen aan.
We kunnen languit blijven liggen maar ook op gaan staan.
Want het millennium van nu is cruciaal.
Aan ons de keus voor goed of kwaad op wereldschaal.

          We zijn alleen; de wijzen zijn allang weer weggegaan.
          Zij wezen ons op oude bronnen, om ons bij te staan.
          Geef ons een dag, een week, een maand, een jaar respijt,
          om op verhaal te komen voor een nieuwe tijd.
 

vorige          volgende

 

Geplaatst: Woensdag 8 mei 2013 - 6 reacties(s) [ Reactie ] - 0 trackback(s) [ Trackback ]
Categorie: Van dummies tot dominees

Van dummies tot dominees 38           HOME

Lieve help Erik,

Moest je mij dit uitgerekend allemaal vertellen terwijl ik in het kraambed lag?! Ja, ik ben bevallen van een gezonde dochter! Ze heet Wilma. En ja, ik heb gelogen; ik wist al die tijd dat het een meisje zou worden. Waarom ik dan vertelde, dat het een jongetje zou zijn? Die Willem zou gaan heten? Nou, waarom denk je? Je bent toch zo´n keiharde zakenman? Goed, dan leg ik het wel uit. Ik heb mijzelf gewoon zo goed mogelijk verkocht.

Die kleine Willem in mijn buik had ik nodig. Om pa Willem zover te krijgen dat hij me nog weer wou zien. Zijn ondeugende dochter, zwanger zonder een echtgenoot. Maar dat zag hij graag door de vingers, toen hij hoorde van zijn ongeboren kleinzoon Willem. Een Willem junior, een stamhouder; daarin was mijn vader ronduit ouderwets. Dus daardoor heb ik hem voor zijn dood nog gezien, met hem gepraat, grapjes gemaakt en zijn rimpelige handen gevoeld. Bespottelijk natuurlijk, maar met een kleine Wilma was dat misschien niet gelukt. Klein leugentje om bestwil…

Voorlopig woon ik bij moeder Maartje in, met mijn wolk van een dochter. Ik kan Maartje wat opbeuren en zij kan op Wilma passen als ik even weg ben. Drie vrouwen, drie generaties; we redden ons. En nu kom jij me doodleuk vertellen dat jij en ik verzinsels zijn? Dat wij tweeën bedacht zijn door onze grote vriend Steven? We zijn dus niet echt? Een brainwave, een hersenkronkel, twee droomfiguren? Maar hoe kan mijn pa dan dood zijn gegaan? En hoe kan ik een pasgeboren dochtertje hebben? En een moeder? Heeft Steven dat dan ook allemaal verzonnen? In vredesnaam…

Maar ik heb nog meer vragen! Als ik je goed begrijp, moeten jij en ik onszelf nu uit dit verhaal gaan schrijven? Zodat Steven weer wakker wordt uit de droomwereld die hij zelf bij elkaar heeft verzonnen? Beste Erik, ik begrijp uit je bericht dat je bloedserieus bent. Maar ben jij nu misschien ook wat aan het hallucineren geslagen? Ik heb niet voor niets gewacht tot de week van Hemelvaart met deze reactie. Voor de gemiddelde Nederlander is Hemelvaartsdag de meest onbegrijpelijke vrije dag van het jaar. Bijna net zo onbegrijpelijk als jouw verhaal, dat jij en ik hersenschimmen zijn.

Het maakt verder niet uit. Ik ben hier vooral gaan meedoen om weer contact te krijgen met mijn eigen pa Willem. En dat is gelukt. Nu heb ik de handen meer dan vol aan de kleine Wilma; zo´n schaap poept en piest wat af, dat wil je niet weten. En ook nog op zoek naar een baan. Dus ja, wat heb ik hier op DWJM nog te zoeken. Einde verhaal, denk ik dan maar. Verdomd nee, toch niet; Steven heeft mij beloofd dat ons verhaal hier tot het jaar 2033 zal blijven staan. Dus droomfiguur of niet, volgend jaar duikt meisje Maria(h) hier gewoon weer op, in de een of andere vorm…

Vooruit dan maar Erik, een soortement van afscheid. Jij en ik verdwijnen, lossen op in het niets. En Steven blijft hier alleen achter en mag het verder zelf uitzoeken. Is dat dan misschien, waar het met Hemelvaart om draait? Dat je compleet wordt teruggeworpen op wie je zelf bent? Dat je het vanaf nu helemaal zelf moet zien te rooien? Zoals dat stelletje dwepers in Jeruzalem, die op zekere dag hun grote idool in de wolken zagen verdwijnen? Opgelost in het niets?

Goed dan, ik speel het spelletje mee tot het eind. Allereerst betaal ik je met gelijke munt terug. Lieve zakelijke Erik, het ga ook jou goed. En eigenwijs als ik ben, kom ik binnenkort nog één keertje hier terug. Om afscheid te nemen van onze fantasievolle vriend Steven. Met mijn laatste liedje.

Groetjes, ook van Maartje en Wilma,

Mariah

 

vorige          volgende

 

Geplaatst: Vrijdag 19 april 2013 - 6 reacties(s) [ Reactie ] - 0 trackback(s) [ Trackback ]
Categorie: Van dummies tot dominees

Van dummies tot dominees 37           HOME

Beste Mariah,

Je vertelde dat je vader (Willem senior) al niet meer bij kennis was. En we weten dat je zoon (Willem junior) elk moment geboren kan worden, of mogelijk al geboren is! Misschien heb je op dit moment heel andere dingen aan je hoofd… Of zie je toch kans om ons even bij te praten? Wij, Steven en ik, zijn razend nieuwsgierig naar deze grote overgang voor jou. En naar die vreemde periode waar je in zit. Die paar weken waarin je weet dat je oude Willem nooit meer terug zult zien, terwijl de jonge Willem zich nog schuil houdt in je bolle buik.

Voor de rest: ik ben nog steeds niet bekeerd... Geen normaal mens kan over zijn graf heen regeren, zelfs JC Superstar niet. Eenmaal dood en begraven, heb je niets meer in te brengen dan lege briefjes. Maar wat wel is blijven hangen, dankzij jouw mooie lied: dat verhaal van het graf dat na drie dagen weer open ging. En daar omheen als de oester om de parel: die vuistdikke bijbelbundel waar veel auteurs en dichters aan hebben meegeschreven. Historische boeken, biografieën, leefregels, wijsheden, filosofische boeken, poëzie, correspondentie, toekomstvisies. Waar vind je zoiets?

Nee, ik ben nog steeds niet bijbelverslaafd. Maar ik snap nu waarom het een bestseller is geworden. Verder bekijk ik het strikt zakelijk. De bijbel is een reclamemedium, niet commercieel, maar toch. Het boek brengt een boodschap. En onze energieke rabbi uit Nazaret was de grootste promotor van die boodschap. Zo iemand laat je natuurlijk niet dood gaan. En als dat dan toch gebeurt, is er maar één optie: het graf gaat weer open. Dus blijft hij over zijn graf heen zijn boodschap rondstrooien. En dan valt op hoe belachelijk dik de bijbel eigenlijk is. Want die boodschap is heel kort.

Johannes 13 : 34 - 35

Helaas beste Mariah, ik blijf een zakenman in hart en nieren. Wanneer iemand tegen mij over liefde begint, heb ik de neiging om te vragen: `Liefde? Wat is dat? Kun je dat eten?´ Met ander woorden: het is één van de meest wazige begrippen die ik ken. Het grappige van de bijbel is dan, dat er altijd wel een schrijver of prediker opstaat om je uit de droom te helpen. In dit geval bijvoorbeeld Paulus, de vrijgezelle liefdes-expert. Onderweg naar Damascus, om supporters van Jezus op te pakken, werd hij zelf spiritueel bij de kladden gegrepen. Daarna werd hij een ander mens, met een totaal andere visie.

1 Korinthiërs 13 : 4 - 13

En hoe spijtig het ook is, lieve Mariah, daarmee is ons vonnis geveld. Want zoals die beste Paulus al zei: de liefde `vindt vreugde in de waarheid´. En die waarheid is Mariah, dat jij en ik niet bestaan. Wij zijn maar bedenksels, droomfiguren, verzinsels, ontsproten aan het fantasierijke brein van onze vriend Steven. Hij correspondeert nu al maanden met twee digitale marionetten, de idioot! En die marionetten heten Mariah en Erik. Steven heeft zich opgesloten in zijn eigen droomwereld. En er zijn er maar twee die hem daaruit kunnen halen. Zijn eigen marionetten: jij en ik.

Alsjeblieft Mariah, we zullen onszelf daarom uit dit verhaal moeten schrijven. Ik heb jou erbij gesleept Mariah; alsjeblieft, wil jij volgende keer als eerste verdwijnen? Met de hand op mijn hart: in de aflevering daarna zal ik hier ook vertrekken! Zodat Steven weer helemaal op zichzelf is aangewezen. Ik moet je nog iets vertellen. Steven heeft mij gemodelleerd naar een verre vriend die hij vroeger had. Wie weet, zal hij die echte Erik straks weer eens gaan bellen. En stel dat die bestaande Erik misschien toevallig een goede vriendin in Drachten heeft. En dat die dan Maria heet...

Lieve virtuele Mariah, kijk nou eens hoe ik je noem. En dat voor een harde zakenman. Ik reken op je. Het ga je goed…

Erik

 

vorige          volgende

 

Geplaatst: Maandag 8 april 2013 - 6 reacties(s) [ Reactie ] - 0 trackback(s) [ Trackback ]
Categorie: Van dummies tot dominees

Van dummies tot dominees 36           HOME

Bedankt Steven en Erik,

Jullie woorden hebben de ouwe brombeer geraakt. Als IK tegen pa Willem zeg dat hij dwars en koppig is, maakt dat geen indruk; ik ben nog altijd het kleine meisje. Maar moeder Maartje heeft hem ook onze laatste stukjes voorgelezen. Mijn zielige verhaaltje dat ik als zwangere alleenstaande bij mijn eigen pa niet meer welkom was. En jullie verontwaardigde reacties daarna: doodzieke Willem heeft het allemaal ingepeperd gekregen, via de lieve voorlezende stem van zijn vrouw Maartje. Eigen schuld, dikke bult. Toen is hij met zijn vermoeide en verwarde kop toch nog es gaan nadenken.

En Erik, Steven, geloof het of niet! In de week voor Pasen kwam Maartje bij mij langs met het goede nieuws. Nu het nog kon, wou pa Willem graag kennismaken met de kleine Willem. `Maarre… die is nog niet eens geboren…´, stotterde ik, helemaal verbluft. Moeder Maartje legde het heel nuchter uit. `Ik ken mijn Willem. Dat zijn kleinzoontje nog in jouw buik zit, weet hij drommels goed´, zei ze. `Natuurlijk gaat hij er vanuit dat jij meekomt. Het is zijn eigenwijze manier om te zeggen dat hij je graag wil zien.´

Dus was ik met Pasen thuis. Ik heb af en toe aan zijn bed gezeten en met hem gepraat. Hij was… anders. Het was bijna weer gewoon, net als eerder. Behalve natuurlijk dat hij zwak, ziek en misselijk was. `Zo voel ik me soms ook…´, grapte ik tegen hem. Hij lachte wat scheef. `Had je moeder ook, toen ze van jou in verwachting was´, fluisterde hij. Tweede Paasdag heeft hij Willem jr. nog gevoeld, met zijn bibberige slappe handen op mijn kogelronde blote buik. Hij zei niets, maar het was een sprookjesachtige ervaring. Alsof hij zijn onzichtbare nakomeling de een of andere zegen wou meegeven. Ik voel zijn handen nog.

Maar helaas mannen, nu het slechte nieuws. Ik kan hier weer vrijuit praten; hij hoort het niet meer. Sinds gisteren is pa Willem niet meer bij kennis. Een kwestie van hooguit nog een dag of drie, zei de huisarts. Ik hoop het niet; van mij mag het vandaag afgelopen zijn. Het is mooi geweest. Hij heeft nog genoten van je waterlied Erik; ik moest je bedanken. Hij heeft Pasen nog gehaald, de krokussen in de tuin gezien, zijn kleine naamgenoot verwelkomd. Wat wil je nog meer? Maar die drie dagen blijven door mijn hoofd spoken.

Voor mij is het verhaal van Pasen altijd een prachtige fantasievertelling geweest. Na drie dagen weer opstaan en zo, dat kan alleen in sprookjesboek de bijbel. Maar onze ouwe Willem zien we straks nooit, echt nooit meer terug. (Shit…) Ik hou het maar op de symboliek van het bijbelse getal drie. Volgens mij betekent het dat je achter zo´n verhaal een heel groot uitroepteken moet lezen. Met andere woorden: wat je er ook van vindt en hoe je er ook over denkt: toch is het graf na drie dagen weer open en toch is het leeg!

Ik vond dat wel een liedje waard. Misschien klinkt het hier en daar wat raadselachtig. Dus heb ik er direct maar tussen haakjes achter gezet over wie het gaat.

Mariah

 

Tellen tot drie

Als je driemaal wordt geroepen           (over Samuel)
weet je wel hoe laat het is.
Samenwerken in drie groepen             (over Gideon)
maakt het resultaat niet mis.
Driemaal mocht de duif vertrekken       (over Noach)
voordat hij gevlogen was.
Zo wist Noach te ontdekken
dat de vloed verdwenen was.

Driemaal liegen, driemaal draaien       (over Petrus)
en je bent niet meer in tel.
Wie daarna een haan hoort kraaien,
krijgt nog altijd kippenvel.
Driemaal ongelijk bekennen
maakt de leugens ongedaan.
Driemaal van de duivel winnen             (over Jezus)
en je hebt de proef doorstaan.

Opgaan, blinken en verzinken
zijn drie stappen naar het graf.
Opgaan, blinken en verzinken
en je bent terug bij af.
Opgaan, blinken en verzinken
en je bent verleden tijd.
Als een naam toch door blijft klinken
is dat een bijzonderheid.

Op een middag zijn drie mannen
aan drie kruisen doodgegaan
en begraven met hun plannen.
Maar de derde dag brak aan.
't Levend voorbeeld is gebleven,
toen een mens zijn leven gaf.
Sterven, dood zijn en herleven:
achter blijft een open graf.

 

vorige          volgende

 

Geplaatst: Zondag 31 maart 2013 - 10 reacties(s) [ Reactie ] - 0 trackback(s) [ Trackback ]
Categorie: Van dummies tot dominees

Van dummies tot dominees 35           HOME

Beste Mariah en Erik,

Hoe dood kun je zijn als je bent opgehangen, helemaal leeggebloed en daarna in een graf gelegd? De hogepriesters en farizeeën waren er in elk geval nog niet gerust op. Ze kregen nare dromen van Jezus' voorspelling, dat hij na drie dagen weer zou opstaan. Stel bijvoorbeeld dat zijn leerlingen hem stiekem zouden komen weghalen. En dat ze daarna zouden gaan rondbazuinen dat hij het graf voorgoed achter zich had gelaten. Dus werk aan de winkel.

En zo gingen de tempeldirecteuren opnieuw stevig in onderhandeling met Pilatus. Ze hadden de terechtstelling van dwarsligger Jezus al afgedwongen; nu nog zorgen dat hij bleef waar hij was: in zijn graf! Op de dag na de kruisiging, het was een bijzondere sabbat, kregen ze stadhouder Pilatus zover, dat hij het graf zou laten bewaken. De hogepriesters en farizeeën mochten het verder zelf regelen. Geen probleem, ze hadden al zoveel geregeld.

Dat was nog even hard werken voor deze vrome hotemetoten; want zoals gezegd: het was nota bene sabbat. Maar uiteindelijk kregen ze het prima voor elkaar. Er lag al een zware steen voor het graf. Die lieten ze plechtig verzegelen. Daarna installeerden ze er een paar Romeinse bewakers bij, om een oogje in het zeil te houden. De vrouwen die Jezus volgden respecteerden de sabbatsrust wel. Ook zij gingen weer naar het graf, maar pas op de dag na de sabbat.

Lucas 24 : 1 - 6a

Goeie vraag. Want waarom zou je onder de doden een levende zoeken? Het enige dat de vrouwen en de leerlingen vonden, was een geopend graf. Een open graf dat leeg was. Wat moet je daar nou van denken? Voer voor theologen. Maar daarnaast kun je er ook zelf iets van vinden. Erik, Mariah, ik ben benieuwd naar jullie beleving van dit verhaal. Voor mij is dit open en lege graf iets totaal anders dan alle andere graven. Het is hoe dan ook GEEN blijvend gedenkteken meer voor een overledene, voor een dode.

Maar als het dat niet is, wat is het dan wel? Ik heb een vaag vermoeden. De spoorloos uit zijn graf verdwenen Jezus was ronduit tegendraads. Hij mocht de zaken graag finaal omdraaien, vastgeroeste ideeën op zijn kop zetten. Persoonlijk hou ik wel van die messiaanse dwarsheid. Dus uitproberen maar. Als dit open graf niet symbool staat voor het einde, dan betekent het een nieuw begin. Als dit lege graf niet naar de dood wijst, dan is het een wegwijzer naar een toekomst vol met licht en leven. Meer kan ik er niet van maken. En voor minder ga ik niet.

Intussen gaan onze persoonlijke beslommeringen gewoon door. Erik, bedankt voor je bezinnende woorden en liedjes in de 40-dagentijd. En wees gerust; natuurlijk ga ik er niet van uit dat je bekeerd bent. Stel je voor, ik ken je langer dan vandaag! En hallo Mariah, waar zit je ergens? Al een tijdje niets meer gehoord. Als ik het goed heb, ben je bijna uitgerekend of uitgeteld, of hoe het ook mag heten. Hoe gaat het met je ouders, met Maartje en Willem? Ligt pa Willem nog steeds zo dwars, hoe ziek hij ook is? Maar excuus, ik begin weer allerlei onzinnige en persoonlijke vragen stellen.

Fijne  Paasdagen!

Steven

 

vorige          volgende

 

Geplaatst: Zaterdag 30 maart 2013 - 6 reacties(s) [ Reactie ] - 0 trackback(s) [ Trackback ]
Categorie: Van dummies tot dominees

Van dummies tot dominees 34          HOME

Mariah en Steven, sodeju nog es aan toe,

Doen jullie dit met opzet, of zo? Ja, ik WEET dat ik die brave Jezus een idealistische mafkees heb genoemd. Veel te eerlijk, en geen greintje zakelijk inzicht. Zeg nou zelf, waar blijf je dan? De man van die suffe bergrede, die  het opnam voor softies en losers. Te goed voor deze wereld. Oké, ik heb het allemaal gezegd. Maar daarom hoeven jullie het mij nog niet in te peperen!

Eerst het verhaal dat hij als Joodse man een Samaritaanse vrouw om water vroeg. Ik geef toe Mariah: dat was revolutionair voor die tijd. En toen: hoe hij zijn eigen intocht in Jeruzalem regisseerde, rijdend op een ezel. De intocht van een vredeskoning, heb ik mij laten vertellen. Een vredeskoning die direct daarna alle kooplieden de tempel uitranselde. Goed Steven, ook jij hebt je punt gemaakt. Dat was een stunt van jewelste; ik ben onder de indruk.

En nu moet ik zeker ongelijk bekennen? Mooi niet, vergeet het maar. Ik heb jullie toch al verteld dat ik over JC heb nagedacht? Niet in de kerk; het is crisis geweest en mijn bedrijf heeft mij nodig. Meer een stukje bezinning, 40-dagentijd en zo. Zelfs heb ik toen een liedje over hem geschreven: `Wie is die man?´ Ik had geen idee wat hem bezielde, nog steeds niet trouwens. Maar wat ik nu toch in hem bewonder: hij ging voor zijn zaak. De dood of de gladiolen! Nu snap ik ook beter waarom er 2000 jaar later nog steeds mensen met good old Jesus weglopen.

 

Wie is die man?

Zoals zo vaak, wanneer je iemand wilt vergeten,
lijkt het alsof je steeds meer van hem komt te weten.
Terwijl je op die softe Jezus zit te vitten,
hoor je dat heel veel mensen hem nog wel zien zitten.
Je had die man uit het jaar nul al afgeschreven.
Dan zegt er een: hij is niet dood maar nog in leven.
Wat je dan zoal hoort en leest is even wennen.
Je blijkt die Joodse rabbi nauwelijks te kennen.

Akkoord, hij was een vredeskoning op een ezel.
Maar snel daarna werd hij de man die met een gesel
de kooplui met hun handel uit de tempel veegde.
Het was alsof hij met die actie zelfmoord pleegde.
De leiders zochten naar een kans om hem te doden.
Ze hadden op zijn hoofd allang een prijs geboden.
En toch moet hij het al die tijd hebben geweten,
vierde zijn afscheid door een avondmaal te eten.

Hij was dag in dag uit een ware mensenherder
en leefde na zijn dood nog in veel mensen verder.
Gekruisigd en begraven en toch weer herleven:
zo is hij eeuwen lang de mensheid bijgebleven.
Zelfs tot in onze tijd, zo´n twintig eeuwen later,
staat deze man nog steeds bekend als levend water.
Een oud verhaal vertelt dat wie ervan zal drinken,
ook in de diepste oceaan niet kan verzinken.
 

Steven, Mariah, weten jullie wat mij vooral raakt? Twaalf jaar oud bleef Jezus junior al plakken in Jeruzalem. Pa en ma vertrokken naar huis; hij bleef stilletjes achter en wachtte. Totdat de markt weer was afgebroken en de drukte van het Paasfeest voorbij was. Totdat de mensenmassa´s waren vertrokken en de rust was teruggekeerd. Kennelijk was de stille tempel voor hem het echte hoogtepunt. Plompverloren zat hij daar, tussen de leraren. Zijn ouders vonden hem en namen hem mee. Hij was nog maar een kind, maar wel eentje met principes.

Want twintig jaar later was hij geen kind meer en handelde niet meer als een kind. Hij bekeek het als volwassene, wachtte niet af, maar nam zijn verantwoordelijkheid. Feest in aantocht of niet, het maakte niet uit. Voor alles is een tijd: de zweep erover! Het moment was gekomen om van het rovershol weer een gebedshuis te maken. Het kostte hem de kop. Voordat het Paasfeest goed en wel voorbij was, werd de vredeskoning een boeienkoning, maar dan zonder ontsnapping. Veroordeeld en wel kwam hij aan het kruis, tot de dood erop volgde. Diezelfde dag nog werd hij begraven. Petje af.

Goede Vrijdag, goede paasdagen!     (Maar denk vooral niet dat ik nu bekeerd ben…)

Erik

 

vorige          volgende

 

Geplaatst: Zondag 24 maart 2013 - 6 reacties(s) [ Reactie ] - 0 trackback(s) [ Trackback ]
Categorie: Van dummies tot dominees

Van dummies tot dominees 33           HOME

Ziezo Mariah, Erik,

Daar ben ik weer. Crash voorbij, alles gefikst. Geloof me Mariah, kinderen zijn goud waard. Die van mij hebben direct een voorlopige pc voor hun pa samengesteld, uit oude exemplaren. En ik heb nu zo´n docking station, zodat ik zelfs mijn oude schijf nog kan lezen. Dus lag de weg naar DWJM weer voor mij open. Maar van wat ik toen allemaal las, ben ik wat beduusd geraakt... Mariah, ik wens je veel sterkte en wijsheid; je blijft knap overeind in je hectische leventje. Pas goed op jezelf; kom maar eens aanwaaien voor een kopje koffie. En als we iets voor je kunnen doen... Ilona (mijn vrouw) zit in de kinderverpleging en weet echt alles van zuigelingen.

Waar zo´n computercrash allemaal toe leidt. Palmzondag staat voor de deur en we hebben er nog geen woord aan gewijd. Maar het is geen ramp dat het ons overvalt; veldprediker Jezus was vaak moeilijk te volgen. Het ene moment zat hij in Galilea, dan weer dook hij op in Judea, want daar was de tempel. Fans volgden hem massaal, ook in tempelstad Jeruzalem. Ze aanbaden hem, tot grote ergernis van de farizeeën. Jeruzalem, stad van vader tijd: jaarfeesten, rituelen, regels, procedures, protocollen. Een magneet, maar ook het hol van de leeuw.

Een grote tegenstelling met Galilea, waar onze reislustige rabbi getogen was. Het land van moeder aarde, van meren, bergen, vissers, boeren, van stilte en meditatie. En tussen Jeruzalem en Galilea in: het niemandsland van Samaria. Het land waar je als Jood liever niet wou zijn, maar waar je soms niet omheen kon. Land van oude verhalen, over historische putten en bronnen. Ach Mariah, terugkomend op jouw eerdere vraag: ik weet ook niet met wat voor soort levend water Jezus daar bij die oude bron op de proppen kwam. Het klinkt warempel als een soort vruchtwater voor volwassenen.

Maar Erik, ook jouw waterrijm spreekt mij aan. Water als een tijdrivier, een levensvoorwaarde door de eeuwen heen. En nu actueler en schaarser dan ooit. Mensen knokken erom, zoals vroeger de herders in Kanaän. Symbool van leven, en levensgevaarlijk. Wordt water oorlog, of is het de levensader van het derde millennium? Wij moderne en verlichte wereldburgers mogen die knoop doorhakken. Stel dat een flinke slok levend water ons helpt de juiste keus te maken. Dan vind ik dit `Levend water´ een reclamevondst, een ijzersterk merk. Dus kom maar op met die Gouden Loeki. Maar ik dwaal af. We zouden het over Palmpasen hebben.

Mattheüs 21 : 6 - 13

Het was onvermijdelijk. Het Joodse Paasfeest naderde. Jeruzalem riep. JC Superstar was op het toppunt van zijn roem. Zoekraken lukte niet meer; ze kenden hem, hielden hem in de gaten en volgden hem: geïnspireerde aanhangers en geïrriteerde tegenstanders. Er was geen ontkomen meer aan. Dus kon publiekslieveling Jezus even goed op een ezel gaan zitten, en zich laten zien.

Meer dan dertig jaar geleden brachten de wijzen uit het oosten de hele stad in opschudding, toen ze vroegen naar de pasgeboren koning van de Joden. Toen deze koning dan eindelijk per ezel Jeruzalem binnenreed, raakte de stad opnieuw in rep en roer. De no-nonsens vraag van de wijzen was al lang weer weggezakt. De brandende kwestie was nu: `Wie IS die man?´

Goeie vraag. En een goed weekend,

Steven

 

vorige          volgende

 

Geplaatst: Zaterdag 23 maart 2013 - 8 reacties(s) [ Reactie ] - 0 trackback(s) [ Trackback ]
Categorie: Van dummies tot dominees

Van dummies tot dominees 32           HOME

Respect Mariah,

Je durft te zijn (en te zeggen) wie je bent. En je bent niet bepaald doorsnee. Natuurlijk heb je Gerda en mij het meeste al verteld, toen je bij ons was met karnaval. Maar dat het een jongetje is en dat hij Willem gaat heten, dat wisten we nog niet. En Steven zal helemaal met zijn oren staan te klapperen. Hij is oprecht nieuwsgierig naar jouw situatie. Maar nu heb je de meeste van zijn eerdere vragen wel beantwoord. Spijtig dat hij het nu niet kan lezen; hij belde dat zijn pc was gecrasht. En of ik daarom in zijn plaats het eerstvolgende stukje zou willen verzorgen. (Volgens mij probeert hij zo te ontsnappen aan het schrijven van een liedje…)

Dus pech voor jou, Mariah. Je vroeg Steven nog om uitleg over dat waterverhaal, en nu moet je het met mij doen. Maar ik heb nog een verrassing voor je. Ik wil mijn liedje graag opdragen aan die koppige ezel van een vader van je. Ik zal het hem hier en nu persoonlijk vertellen. Beste Willem, je dochter Mariah is hier vooral gaan schrijven om weer contact met jou te krijgen. Ze wist dat Maartje alle blogs op DWJM aan je voorleest, sinds je het zelf niet meer kunt. Verder heeft Mariah mij verteld dat jij je hele leven in de watersector hebt gewerkt. Dus Willem, deze is speciaal voor jou.

Erik

 

De weg van het water

Water op meer dan de helft van de aarde,
water in zee, in de lucht, op het land.
Water, een stof van onschatbare waarde.
Water, de reddende engel bij brand.
Water, beweeglijk, ongrijpbaar, doorzichtig,
water, obsessie voor wie het niet heeft.
Water, voor dorpen en steden gewichtig,
water, onmisbaar voor alles wat leeft.
Steeds minder water voor steeds maar meer mensen.
Steeds minder water voor moeder natuur.
Water, te kostbaar om lekker te plenzen,
water, voor sommigen nu al te duur.

Hoe kan de mensheid het water beheren?
Wie gaat het leiden en wie doet er mee?
Dat kan de bron van het water ons leren.
Luister, want water en water is twee.
Water voor niets, niemand hoeft het te kopen.
Water dat stromen mag zonder een dijk.
Water dat over Gods akker mag lopen.
Water, beschikbaar voor arm en voor rijk.
Ooit kon Johannes op Patmos al dromen
over een heldere levensrivier.
Uit oude bronnen naar ons toegekomen:
na meer dan tweeduizend jaar is het hier.

Eerder opnieuw in beweging gekomen,
was het als doopwater uit de Jordaan.
Maar vanaf daar is het verder gaan stromen,
verder dan Jood en dan Samaritaan.
Water van tweeduizend jaar, of nog ouder.
Kwam het niet altijd al waar het moest zijn?
Waar was het verser en waar was het kouder,
dan voor een slavenvolk in de woestijn?
Verder terug naar de tuinen van Eden,
waar ooit de schepper dacht vol goede moed,
over het water van toen voor het heden:
water is water. En zie, het was goed.

 

vorige          volgende

 

Geplaatst: Woensdag 20 maart 2013 - 6 reacties(s) [ Reactie ] - 0 trackback(s) [ Trackback ]
Categorie: Van dummies tot dominees

Van dummies tot dominees 31           HOME

Ja sorry jongens,

Ik geef toe dat ik er hier een zootje van heb gemaakt. We schrijven maar wat, kris kras door elkaar. Mijn fout. Maar heb ik niet een schat van een moeder? Mams Maartje wil alles wel voor me doen. Weet soms van geen ophouden. Bracht vroeger haar tienerdochter Maria het broodtrommeltje na, tot in de gangen van het VWO. En zet nu Mariah goedbedoeld in de genadeloze schijnwerpers van DWJM. Lief van haar, zeker weten. Gelukkig worden we nog niet massaal gelezen.

Laat ik het verhaal dan direct maar compleet maken. Zwanger, dat wisten jullie al. Van wie? Doet er niet toe, ik ben onderweg naar bewust ongehuwd moederschap. Dus zonder een vader of wie dan ook als partner. Mijn eigen vader Willem vindt dat niet leuk, hoe ziek hij ook is. Dus kom ik er bij hem niet meer in. Ik durf ook niet; van mijn dikke vaderloze buik zou hij het besterven. Lieve mams Maartje speelt nu postiljon d´amour tussen hem en mij. Maar hij is koppig, en ik lijk op hem. Dikke shit…!

Het wordt een jongetje. Over pakweg vier weken ben ik uitgerekend. Mams Maartje vraagt zich af of pa Willem dat haalt. Begin tachtig en tot op de draad versleten. Wil nog niet dood, maar weinig keus. En dan nu het goede nieuws. Mijn bloeddruk is niet alarmerend. Ik ben weer thuis, maar vanaf nu kalm aan. Eerst hier op DWJM de draad maar weer oppakken.

Oké Erik, mijn schuld dat de drie wijzen achter de horizon zijn verdwenen. Maar nu vroeg ik me af: Waar zou die Jezus toch eigenlijk rondzwerven? Hij moet al onderweg zijn naar Jeruzalem, voor de grote finale. Is eigenlijk ook flinke shit. Maarre, dit is een blog & book, toch jongens? Dus ik mag nu een stukje bijbel uitzoeken?! Dan weet ik wel iets bijzonders. Leraar Jezus is op reis en ik ga nu maar eens een willekeurige vrouw op zijn pad brengen. Zo’n verhaal hebben we hier nog niet gehad. Wordt dus hoog tijd. Maar dan wel een vrouw met een verhaal; daar voel ik mij het meest mee verwant. En misschien steek ik er nog iets van op.

Johannes 4 : 1 - 14

Mooie geschiedenis. Maar wat moet ik ermee? Lijkt op een ruilhandeltje in verschillende kwaliteiten water. Pa Willem kan ik het nu even niet vragen, shit! shit! shit! zoals ik al zei. Een slokje water uit die put zou trouwens net iets voor hem wezen. Vanwege dat eeuwige leven, dat spreekt hem vast aan. Helaas Steven, ik ben niet zo vindingrijk in het uitleggen als jij. Misschien kun jij me meer vertellen over die bron van de eeuwige jeugd uit het verhaal? Voorlopig hou ik het erop dat ik beter niet in de put kan gaan zitten. En dat ik nu maar eens een glas water moet nemen, in plaats van een stevige borrel. Is beter voor de bloeddruk. En voor de kleine Willem.

Proost jongens,

Mariah

 

vorige          volgende

 

Geplaatst: Zaterdag 16 maart 2013 - 6 reacties(s) [ Reactie ] - 0 trackback(s) [ Trackback ]
Categorie: Van dummies tot dominees

Van dummies tot dominees 30           HOME

Beste Steven en Erik,

We hebben al eerder contact gehad. Maar ik kon de gevolgen toen nog niet overzien. Bijvoorbeeld dat ik daardoor een rolletje in jullie verhaal zou krijgen: Maartje, een vriendin van Mariah… Grappig was het om mijn eigen naam tegen te komen. Maar ik schrok er ook van. En ik voel me er nu nog steeds schuldig over. Waarom? Tja… Hoe dan ook, Mariah heeft mij gevraagd om haar situatie even kort aan jullie uit te leggen. Maar ze heeft niet precies gezegd wat ik jullie moet doorgeven. Dus vertel ik maar wat mij goed lijkt. Mariah zal achteraf wel mopperen als ze het leest… Maar het moet, want ik zit er behoorlijk mee in mijn maag.

Dat ik een vriendin van Mariah ben, geeft een verkeerd beeld. Ik ga soms op bezoek en help haar; dat is wat vriendinnen voor elkaar doen. Maar het ligt toch iets anders, want ik ben haar moeder. De eerste keer heb ik dat niet genoemd; ik wou haar niet in verlegenheid brengen. Ik hoop dat jullie het begrijpen. Ze is eigenlijk een beetje naar mij genoemd. Maar vooral naar een andere `Maria´, want Willem (haar vader) en ik houden van musicals. West Side Story was de eerste musical die ik samen met hem heb gezien. Zoals jullie al wisten, zijn we van huis uit rooms-katholiek. Niet fanatiek hoor, behalve even als er weer een nieuwe paus is… Ook dat speelde een rol toen ze haar naam kreeg.

Maria heeft van ons het musicalvirus meegekregen. Zoals jullie hebben gemerkt, schrijft ze graag liedjes. Zo ver hebben Willem en ik het nooit geschopt. Natuurlijk raakte ze ook in de ban van de popmuziek. Als tiener was ze vooral helemaal weg van Mariah Carey. En zoals dat gaat bij tieners: onze Maria werd Mariah. Voor ik het vergeet: hier is haar laatste liedje.

 

Want zie, het was zeer goed

De aarde lijkt een paradijs; het leven is oké.
Het beste voor de halve prijs: reclame op tv.
Maar grote goedheid nog aan toe, is alles wel zo goed?
En heeft het zin of word je moe, als jij er iets aan doet?
Aan jou de vraag van vroeg tot laat, wat vals is en wat echt.
Aan jou de keus voor goed of kwaad, de keus voor krom of recht.

          Ons leven is een oud refrein.
          Dat geeft de burger moed.
          Het is bedoeld om goed te zijn,
          want zie, het was zeer goed.

Vaak vind je in een mens iets goeds, waarmee je verder kunt.
Uit jouw talenten, onverhoeds, slaat weer een ander munt.
Kijk om je heen; kijk in de tijd: mensen dichtbij en ver,
elk met hun eigen aardigheid. En vind je eigen ster.
Een mens als inspiratiebron, die ook weer wordt geleid
door wat een ander geven kon: een keten door de tijd.

          Ons leven is een oud refrein.
          Dat geeft de burger moed.
          Het is bedoeld om goed te zijn,
          want zie, het was zeer goed.

 

Maar Steven en Erik, wat ik eigenlijk allereerst had moeten vertellen: Mariah ligt sinds kort weer in het ziekenhuis. Haar bloeddruk is flink te hoog, dus houden ze het nu in de gaten. Ze heeft zich ook wel erg druk gemaakt de laatste tijd, met haar werk, haar huishouden, carnaval, dit hele schrijfgebeuren, enz. enz. En dat voor een alleenstaande aanstaande moeder, die niet de jongste meer is. Maar genoeg zo. Het belangrijkste weten jullie nu.

Met vriendelijke groet,

Maartje

 

vorige          volgende

 

Geplaatst: Maandag 11 maart 2013 - 6 reacties(s) [ Reactie ] - 0 trackback(s) [ Trackback ]
Categorie: Van dummies tot dominees

Van dummies tot dominees 29           HOME

Hé potverdorie Mariah en Steven,

Ben ik even een paar weken op zakenreis, maken jullie er meteen een zootje van. Mariah, zonder ook maar één sms´je schrijf jij de drie wijzen finaal uit ons verhaal. Van het ene op het andere moment zijn ze gevlogen. Mooi is dat! En Steven, jij was toch onze man voor de lijntjes naar de bijbel? Waarom kom je dan nu opeens met een liedje op de proppen? Zodat ik plotsklaps een stukje bijbel voor de kiezen krijg, dat ik ook nog zelf moet uitzoeken? Geloof me, ik heb elke kast ondersteboven gekeerd, maar we hebben niet eens een bijbel in huis. Gelukkig is er internet.

Ja, ik weet hoe je over mij denkt. IK wilde mij zo graag verdiepen in de highlights van het kerkelijk jaar. En nu vind JIJ dat IK de consequenties niet uit de weg kan gaan. En dat IK nu zelf maar eens iets moet vertellen over een fragmentje bijbel. Goed, jij je zin. Er waren eens twee predikers, Johannes en Jezus. Een soort Q & Q, maar dan lang geleden en ver hier vandaan. Twee idealisten en veel te eerlijk; zo kun je geen zaken doen. Johannes zat zodoende al snel in de bak; het was een harde wereld. En Jezus balanceerde al een tijd op het randje. De VIP´s uit die dagen stonden klaar om hem een laatste opduvel te geven. Niet te filmen wat er toen gebeurde.

Johannes de Doper zat te kniezen in zijn cel. De muren kwamen op hem af. En de vragen ook. Als vrij man had Johannes vanaf een zeepkistje bij de Jordaan nog de komst van de messias aangekondigd. En toen hij Jezus doopte, voorvoelde hij het. Dit is de man die het stokje van mij gaat overnemen. Maar nu, in de duisternis van het cachot, telde Johannes zijn dagen. En zijn knopen. Is die Jezus wel de gezalfde, de redder, de messias, zoals Johannes zelf ooit had rond getoeterd? Voor alle zekerheid stuurde hij zijn leerlingen, om het Jezus op de man af te vragen. En dat deden ze.

Mattheüs 11 : 3b - 11

Tja, Steven. Wat moet ik hiervan zeggen? Onze Jezus houdt hier een ouderwetse preek in drie punten, als ik mijn opa mag geloven. Maar dan wel veel korter.

- Rabbi Jezus zei van zijn maatje Johannes: hij was een groot profeet, een visionair. Iemand die zag dat de wereld naar de bliksem ging. Johannes wist dat het anders moest, en zei dat ook.

- Maar natuurlijk stak Jezus zijn collega achter de tralies ook een hart onder de gordel. Scherp gezien Johannes! Wat jij hebt aangekondigd, gebeurt al. Mensen horen het goede nieuws, ze zien het weer zitten en komen overeind; ze leven weer helemaal op.

- En dan als uitsmijter naar de omstanders: `Gelukkig is degene die aan mij geen aanstoot neemt.´ Echte onversneden bijbeltaal. Snap jij het, snap ik het. Ik zou het liever als volgt formuleren: don´t worry, be happy and join the club. Of zoiets.

Oké, ik heb de volgorde wat veranderd. Maar dat doet er niets aan af. Zoals ik al zei: stelletje idealistische mafkezen. Veel te lief voor de wereld van hun tijd. Maar goed, ik heb hiermee geprobeerd het idee te volgen uit het laatste liedje: Vind de bronnen…

En Steven, ben ik geslaagd?

Erik

 

vorige          volgende

 

Geplaatst: Dinsdag 5 maart 2013 - 6 reacties(s) [ Reactie ] - 0 trackback(s) [ Trackback ]
Categorie: Van dummies tot dominees

Van dummies tot dominees 28           HOME

Wat haal je allemaal overhoop, Mariah?

Of wij jouw lied maar willen plaatsen. Op deze manier pik je nog een vierde schrijfbeurt in! En je komt met voorwaarden die wij misschien helemaal niet waar kunnen maken. Hoe kunnen wij in vredesnaam garanderen, dat dit hier allemaal tot 2033 op DWJM zal blijven staan? Dat is wel heel ver in de toekomst; wie zegt dat de gemeente Smallingerland dan überhaupt nog bestaat?! En deze webstek IS toevallig van de gemeente. Beste Mariah, in 2033 word ik 81 jaar. Vooropgesteld dat ik dat haal. Oftewel DV, zoals ze hier dan zeggen. Dus valt er helemaal niets te garanderen!

Los daarvan gooi je ons hele schrijfschema in het honderd. Er stond voor de vorige bijdrage een blog & song gepland, maar jij laat het alleen bij een blog. En nu verwacht je van mij dat ik jouw song plaats, terwijl ik mij had voorbereid op een blog & book! Nog erger: ons hele verhaal krijgt nu een extra aflevering, zodat we vanaf hier de complete nummering moeten omgooien! En de volledige planning tot aan Pasen loopt in de soep. Stel je eens voor dat we te laat komen voor de opstanding!

Dat de wijzen weer zouden afreizen had ik trouwens al voorspeld, dat weet je. Maar wat vindt Erik ervan? Als ik me niet vergis, heb je dat idee van de wijzen samen met hem bedacht. En dan al dat spiegelgedoe. Interessant, maar het lijkt me nogal een solistisch gebeuren. Waarom moet je jouw Spiegelzondag steeds maar in je eentje vieren? Ik bedoel, wat vindt je partner van het idee? Je familie? Of je vriendin Maartje die ik hier al eens tegenkwam? Of Gerda en Erik, die je vaak met carnaval ziet?

Als je dat echt leuk vindt Mariah, wil ik je best elk jaar tot 2033 een goede Spiegelzondag toewensen. Bij leven en welzijn natuurlijk, dat vooropgesteld. En ik wil ook wel beloven, dat we dit verhaal niet voor 2033 van DWJM zullen halen. Maar wat de gemeente met DWJM doet, dat is andere koek. Daar heb ik nul komma nul invloed op. En Erik evenmin. Ik hoop dat je daarmee kunt leven. Want nu ga ik je lied dan maar plaatsen. Al vind ik de visie van de wijzen wel wat somber. En alsjeblieft: geen rare fratsen meer…

Steven

 

Dag blauwe planeet

Inktzwarte krantenkoppen hoorden wij hier schreeuwen.
Woorden die ons de harde werk'lijkheid vertelden.
Een droevig antwoord op de vragen die wij stelden.
De aarde is niet anders dan voor twintig eeuwen.

          Waar is de vrede?
          Waar is de vredevorst?
          Haat zonder reden.
          Armoe, honger en dorst.
          Dag blauwe planeet.
          Tot over duizend jaar.
          Nog veel te veel leed.
          Nog veel te veel gevaar.

De aarde is niet anders dan voor twintig eeuwen.
Het was terecht dat de onzekerheid ons kwelde.
Waar zijn de woorden die de vredevorst vertelde?
De wereld gooit haar eigen toekomst voor de leeuwen.

          Waar is de vrede?
          Waar is de vredevorst?
          Haat zonder reden.
          Armoe, honger en dorst.
          Dag blauwe planeet.
          Tot over duizend jaar.
          Nog veel te veel leed.
          Nog veel te veel gevaar.

De aarde is niet anders dan voor twintig eeuwen.
Ga eerst maar weer op zoek naar hoe het is begonnen.
Volg stroomopwaarts de tijdrivier en vind de bronnen.
Ga in de tijd terug met bijna twintig eeuwen.

 

vorige          volgende

 

Geplaatst: Dinsdag 5 maart 2013 - 6 reacties(s) [ Reactie ] - 0 trackback(s) [ Trackback ]
Categorie: Van dummies tot dominees

Van dummies tot dominees 27           HOME

Goed, Steven en Erik,

ik zal de wijzen uit het verhaal schrijven; ze mogen gaan. Maar alleen als jullie garanderen dat onze schrijfsels tot zondag oculi van het jaar 2033 op DWJM blijven staan. EN als jullie beloven dat jullie mij tot 2033 elk jaar opnieuw een goede Spiegelzondag zullen toewensen. Deal? Alleen in dat geval mogen jullie de volgende keer eigenhandig mijn afscheidslied van de wijzen hier plaatsen. Met pijn in het hart heb ik het geschreven. Afscheid nemen is een beetje doodgaan.

Maar nu eerst nog wat verhaaltjes rond de Spiegelzondag. Om te beginnen: de 40 dagen van Nineve.

Lang, lang geleden, ten oosten van Nineve

De schepper verpakte zijn argumentatie in een mooie show. Hij liet een boom groeien met een dicht bladerdak. Jona was blij met de schaduw die de boom hem gaf. Buiten de stad zat hij te wachten op een heel andere show: de ondergang van Nineve. Eerder was hijzelf als prediker door de schepper geronseld, om het aan te kondigen: `Nog 40 dagen, dan wordt Nineve weggevaagd!´ Wauw, een rampenfilm! Hij ging er eens lekker voor zitten. Maar helaas, het wonder gebeurde: de Ninevieten toonden berouw; ze gingen letterlijk door het stof, de koning voorop.

Terstond bedacht de schepper zich, en trok zijn straf weer in. Jona werd razend; zijn grote finale ging nu niet door. Die van de schepper wel. Hij liet de schaduwboom de volgende dag weer dood gaan, zodat Jona door de hitte werd bevangen. Jona werd des duivels; niet Nineve, maar zijn eigen leven ging in rook op. Maar de schepper zei met zoveel woorden: `Was die boom soms belangrijker dan die grote stad Nineve, met meer dan 120.000 mensen, nog afgezien van al die onschuldige dieren?´

Eeuwen later in Jeruzalem

De hoogwaardigheidsbekleders kregen een punthoofd van de rondtrekkende prediker Jezus. Waar bemoeide hij zich mee? Dus verlangden ze van hem een teken. Please start the show, Jesus. Maar JC Superstar verdomde het. Om zich heen zag hij een verdorven en trouweloze generatie. `Hoe slecht zijn de mensen van deze tijd!´ En hij gunde ze alleen de show van Jona en de Ninevieten. En van de wijze koning Salomo, die de allochtone koningin van het Zuiden op visite kreeg. Maar ja, dat waren spiegelverhalen uit de oude doos; die kenden ze al.

Millennia later in Drachten

Het verhaal gaat dat de drie wijzen hun rentree hebben gemaakt in de moderne tijd. Opnieuw op zoek, twintig eeuwen na hun speurtocht naar een toen nog piepjonge vredesprins Jezus. Nu kijken ze uit naar wat er nog herinnert aan deze radicale prediker uit Nazaret. Want die erfenis zou toch nog ergens te zien of te horen moeten zijn. Ze hadden 2000 jaar geleden toch niet voor niets koning Herodes om de tuin geleid? En de sponsoring van Jozef en Maria, met goud, wierook en mirre, zal toch niet een zinloze investering zijn geweest?

Maar helaas. Geschrokken van dramatische krantenkoppen, kregen onze wijzen het flink aan de stok met een zeer hoge en zeer diplomatieke handelsdelegatie. En dus vertrekken ze weer, met hun geschenken onder de arm. Gevoelige lui, die wijzen. Ik bedoel: alles wat in de krant staat, hoef je toch niet te geloven? Maar ze gaan. Het enige dat ze schenken is een korte slotverklaring.

Mariah

 

vorige          volgende 

 

Geplaatst: Vrijdag 1 maart 2013 - 6 reacties(s) [ Reactie ] - 0 trackback(s) [ Trackback ]
Categorie: Van dummies tot dominees

Van dummies tot dominees 26           HOME

Hoi mannen,

Sportief van jullie dat ik drie keer achter elkaar mag schrijven. Ja, ik weet dat ik jullie gedreigd heb om anders uit dit verhaal te stappen. En ik weet dat zoiets op chantage lijkt. Maar ik moet iets belangrijks met jullie delen. En dat kost wat schrijfruimte. Het begon al in aflevering 19, toen ik even de Spiegeltijd noemde. Tot mijn spijt hebben jullie daar niet op gereageerd. Daarom moest ik deze list wel verzinnen, om jullie aandacht te forceren. Soms is het nodig om botte kerels als jullie op deze manier aan te pakken. Zeker op dit moment, nu er niet veel tijd meer is.

Terug naar de kern. Soms worden de 40 dagen van bezinning wel de Spiegeltijd genoemd. Ik vind dat een mooi begrip. Een tijd waarin je jezelf kunt spiegelen aan oude, betekenisvolle verhalen. Maar ik vrees dat het bij mij wat doorslaat. Want gevoelsmens als ik ben, zit ik al veel langer in de Spiegeltijd. Voor mij is die begonnen in het jaar 2000 (na Chr.). En mijn Spiegeltijd zal pas eindigen in 2033. Ongeveer 2000 jaar na de dood van diezelfde Chr. Ja ik weet het; daar ben je mooi klaar mee.

Maar het is nog erger. De jaren 2000 tot 2033 noem ik voor mijzelf de spiegeljaren. En ik stel me voor dat aan het begin van elk nieuw millennium deze 33-jarige Spiegeltijd opnieuw voorbij zal komen. De volgende keer zal het dus van 3000 tot 3033 zijn. Dat stemt mij best wel verdrietig, want het duurt nog onvoorstelbaar lang, en zouden ze het dan nog weten? Maar dan schiet me weer te binnen dat we nu ook in de Spiegeltijd leven. Dan ben ik op slag weer vrolijk, maar soms ook niet. Want wat heb je eraan, als je de enige bent die het viert?

Maar gelukkig weten jullie het nu ook. Met het risico dat jullie mij voor gek verklaren. En ook dit is nog niet alles. Binnenkort is het de derde zondag van de 40-dagentijd. Misschien weten jullie dat die zondag een bijzondere naam heeft: zondag oculi (ogen). Jullie snappen het al: sinds het jaar 2000 vier ik elk jaar de Spiegelzondag. En natuurlijk doe ik dat op de derde zondag van de 40-dagentijd, zondag oculi. Helemaal in mijn eentje. Komende zondag is het weer zover. Maar nu heb ik jullie medeplichtig gemaakt. Zodat er misschien nog twee anderen zijn, die een momentje stil staan bij de komende Spiegelzondag. Nou ja, zie maar. O ja, nog een spiegelverhaal. Kijk zelf maar welke versie je het mooist vindt.

Mattheüs 12 : 38 - 41Lucas 11 : 29 - 36

Goed gezien beste Steven en Erik, hier kijk je als het ware in twee spiegels tegenover elkaar. Onze dwarse rabbi uit Nazaret houdt zijn tijdgenoten een spiegel voor. Hij doet dat met het verhaal van Jona in Ninevé, uit het Oude Testament. Voor ons lekker veilig, want wij zijn de toeschouwers. Maar ja, als je meekijkt, zie je ook opeens je eigen hoofd oneindig weerspiegeld. Midden tussen de grote predikers Jezus en Jona aan de ene kant, en de hooggeleerde schriftgeleerden en farizeeërs aan de andere kant. Met op de achtergrond massa's onwetende Ninevieten. Wat moet je daar nou van denken, met zondag oculi voor de deur?

Een bedachtzame Spiegelzondag toegewenst,

Mariah

 

vorige          volgende

 


« vorige pagina  |  resultaten 1-20 van 36  |  volgende pagina »